آیا مایلید که یک نسخه از این کتاب را برای استفادۀ شخصی داشته باشید؟
یا مایلید که آنرا در دستگاههای الکترونیک خود دانلود کنید؟

همۀ این درسها را می توانید به فارسی و زبانهای دیگر، به صورت رایگان از www.learnhisways.com دانلود کنید.

۲۰۱۵ Life Resources .۱

یهوه خدا فرمود: " نیکو نیست آدم تنها باشد،
پس یاوری مناسب برای او می سازم."
پیدایش ۲ : ۱۸ ترجمۀ هزارۀ نو

فهرست مطالب

1. پیش از آنکه شروع کنید

2. ۱. ازدواج از کجا آمد؟ پایۀ کتاب مقدسی برای ازدواج

3. این درس به اولین کلماتی می پردازد که در کتاب مقدس در مورد ازدواج مطرح شده است. توصیه می شود که در ابتدا به این درس رسیدگی کنید.

4. ۲. طرح و نقشه خدا برای یک خانۀ شاد

5. پولس رسول دستورالعملهای خاصی برای بنای یک ازدواج مسیحی ارائه داده است. در طول ۲۰۰۰ سال، زنان و شوهران حکیم، به کلام او توجه زیادی کرده اند.

6. ۳. عیسی را خداونِد خانۀ خود بسازید

7. وقتی زن و شوهر، هر دو، عیسی را خداوند زندگی خود می سازند، آنها به راهنمایی او در استفاده از پول، وقت، شغل، و همۀ جنبه های زندگیشان اعتماد می کنند. آیا عیسی، خداون ِد خانۀ شماست؟

8. ۴. رابطۀ نزدیک و محرمانه در ازدواج: نقشۀ خو ِب خدا

9. رابطۀ نزدیک و محرمانۀ جنسی، هدیۀ زیبای خدا به یک زن و شوهر است. آنها چگونه می توانند برای یک ُعمر آن را به صورت خاص نگاه دارند؟

10. ۵. برای ازدواج خود ارزش قائل شده و از آن محافظت کنید

11. چقدرازدواج شما برایتان مهم است؟ چگونه می توانید ازدواج خود را از زنا، طلاق، و گناهان جنسی در ذهن و فکر خود، محافظت کنید.

12. ۶. بخشش: کلیدی برای ازدواج شاد و طولانی

13. ممکن است یک ازدواج با روابط عاشقانه آغاز شود،اما بخشش،عشق یک زوج را در طول سالها،محکم نگاه می دارد. یادگیری بخشش و طلب بخشش کردن، راحت نیست، اما اینها اعمال محبت آمیزی می باشند که هر زوجی باید آنرا یاد بگیرد.

14. ۷. محبت کردن را انتخاب کنید، حتی وقتیکه چنین احساسی را ندارید: برطرف کردن مشاجره در ازدواج

15. فراتر از یادگیری بخشش، زوجها باید یاد بگیرند که روزانه محبت بی قید و شرط را به یکدیگر نشان دهند. وقتی یکی از طرفین آزرده می شود یا وقتی یک زوج شدیداً با هم مخالفند، چگونه می توانند با محبت، کلافگی خود را با یکدیگر در میان بگذارند و با قلب باز به یکدیگر گوش بدهند؟

16. ۸. با هم در خدا رشد کنید

17. ما می توانیم به راحتی رابطۀ خود را با خدا به یک موضوع خصوصی تبدیل کنیم. خوشی بیشتر زمانی وارد خانواده می شود که آنها یاد بگیرند با هم خدا را پرستش و خدمت کنند. این درس ترفندهای مفیدی را به شما خواهد داد تا روزانه محبت خدا را در مرکز خانۀ خود قرار دهید.

18. آیا می خواهید این کتاب را به زبان دیگری ترجمه کنید؟

پیش از آنکه شروع کنید...

اگر شما این دوره را می گذرانید، به این معناست که یا ازدواج کرده اید یا به زودی ازدواج خواهید کرد. تبریک می گویم! شما به طیف گسترده ای از نوع بشر که در تمام فرهنگها، در تمام دنیا، در تمام دورانها، در آداب و رسومی که به اندازۀ نوع بشر قدمت دارد، می پیوندید. اما به چه چیزی پیوسته اید؟ فکر ازدواج از کجا آمد؟ آیا این برای راحت تر و لذت بخش ترکردن زندگی من به وجود آمده، یا هدف بالاتری وجود دارد؟

اکثر مردان و زنان با امید زیادی به آنچه که آینده برای آنها در نظر دارد، وارد ازدواج می شوند. اما واقعیت امروز این است که بسیاری از ازدواجها با شکست مواجه می شوند. در ازدواجهای دیگر، افراد با هم می مانند، اما خوشی یا محبت حقیقی اندکی میان زن و شوهر وجود دارد. چرا؟ چه اتفاقی برای رویاهای آنها افتاده است؟ آیا هرگز امکان دارد که رابطه ای عمیق و گرم و پ ُر از حیات داشته باشیم که تا پایان ُعمر باقی بماند؟

پاسخ این است....بله!! برای افرادی که می خواهند نقشۀ خدا را مطابق کتاب مقدس دنبال کنند، امید زیادی به داشتن یک ازدواج غنی وجود دارد. این دوره به گونه ای طراحی شده تا به شما کمک کند که پاسخ سؤالات بالا را دریافته و وارد تمام اهداف شگفت انگیز خدا برای ازدواجتان شوید.

برای اینکه از هر جلسه بهرۀ کامل را ببرید، در اینجا پیشنهاداتی مطرح شده است:

- اگر ممکن است، این دوره را به عنوان یک زوج به تنهایی انجام ندهید.  یک زوج ایماندار پیدا کنید، ترجیحاً کسانی که چندین سال با هم ازدواج کرده اند، افرادی که بتوانند به عنوان راهنما در طول این درسها با شما همراهی کنند. یا شاید بخواهید که با یک گروه کوچکی از زوجها، به همراه یک زوج مس ّن تر که به عنوان رهبران به شما خدمت می کنند، این دوره را سپری کنید. همچنین بسیار مهم است که زن و شوهر، هر دو (یا زن و شوهر آینده) با هم شرکت کنند. هر درسی مطالبی دارد که برای مردان و زنان مناسب است.

- تکالیف یادداشت برداری مربوط به هر درس را انجام دهید.  این بسیار مهم است. هر شخصی (نه فقط هر زوجی) باید یک نوع دفتر یادداشت یا دفترچه داشته باشد تا بتواند یادداشتها و تکالیفش را در آن بنویسد. لازم نیست که این دفتر، گران قیمت باشد، اما باید یک دفتر مخصوص برای این دوره باشد که شما بتوانید آنرا برای مدت زمان طولانی نگاه دارید. بعد از هر جلسه، مطالبی هست که باید در روزهای بعد، پیش از شروع جلسۀ بعدی، بر روی آنها کار کنید. اگر این کارها را انجام ندهید، بسیاری از مطالبی را که این دوره به شما ارائه می دهد، از دست خواهید داد! انجام این کارها نیاز به زمان دارد، اما ارزش این سرمایه گذاری را دارد. در طول سالها، شاید بخواهید به مطالبی که یادداشت کرده اید، نگاه کنید و همچنین شاید بخواهید نظرات جدیدی را که به مرور زمان یاد گرفته اید، به آنها اضافه کنید.

- دفتر یادداشت و کتاب مقدس خود را ( کتاب یا نسخه الکترونیک آن) در هر جلسه به همراه داشته باشید. در هر جلسه، به کلام خدا نگاهی می اندازیم. بهترین حالت این است که هر شخص کتاب مقدس خودش را داشته باشد تا بتواند با دقّت به مطالب مورد بحث نگاه کند... همچنین، بارها از شما خواسته می شود که نکاتی را در دفتر یادداشت خود بنویسید. و در ابتدای هر جلسه فرصت دارید که در مورد تکالیف درس گذشته که بر روی آنها کار کرده اید، بحث و گفتگو کنید.

باشد که خدا این سرزمین را با نسل تازه ای
از خانواده های الهی برکت دهد که فرزندان الهی را
برای جلال او تربیت می کنند!

۱. ازدواج از کجا آمد؟

پایۀ کتاب مقدسی برای ازدواج

بحث و گفتگوی آغاز جلسه:

به کلمۀ "ازدواج" فکر کنید. این کلمه برای شما چه مفهومی دارد؟ چه چیزی ازدواج را از هر رابطۀ دیگری متفاوت می سازد؟

مقدمه:

ازدواج به نوعی، جزئی از هر جامعه بر روی کرۀ زمین می باشد. اما ازدواج چیست؟ از کجا آمد؟ با کمک این درس متوجه خواهید شد که کتاب مقدس چگونه به این سؤالات پاسخ می دهد.

در پیدایش ۱ می خوانیم که چگونه خدا آسمانها و زمین را آفرید، خورشید، ماه، و ستارگان، و گیاهان و حیوانات. بعد در آیۀ ۲۶ در مورد تاج خلقت او می خوانیم.

پیدایش ۱: ۲۶ – ۳۱ را بخوانید.

۱.  آیۀ ۲۷ را دوباره بخوانید. دو چیزی که در این آیه در مورد خلقت انسان می بینید، چیست؟

به نظر شما مفهوم اینکه ما به صورت خدا آفریده شده ایم، چیست؟

۲.  به آیۀ ۳۱ نگاه کنید. خدا در مورد تمام چیزهایی که آفریده بود، چه احساسی داشت؟

پیدایش ۲ جزئیات بیشتری را در مورد آفرینش اولین مرد و زن به ما می دهد.

پیدایش ۲ : ۷ و پیدایش ۱۵:۲-۲۵ را بخوانید.

۳.  آیۀ ۷ را دوباره بخوانید. تفاوت میان چگونگی آفرینش آدم و چگونگی آفرینش تمام حیوانات دیگر چیست؟ ( به پیدایش ۱ : ۲۰ و پیدایش ۲۴:۱ هم نگاهی بیندازید).

۴.  در پیدایش ۲ : ۱۸، خدا می گوید که چه چیزی نیکو نیست؟ خدا می گوید که چه کاری انجام خواهد داد؟

۵. دوباره آیات ۲۱ – ۲۲ را بخوانید. توصیف کنید که خدا چگونه یاوری برای آدم می آفریند.

زن به عنوان یک یاور

در آیۀ ۱۸، خدا می گوید که او " یاوری مناسب" برای آدم می سازد. دوباره در آیۀ ۲۰ می گوید که در میان حیوانات هیچ " یاور مناسبی برای او" یافت نشد. مفهوم کلمۀ "یاور" چیست؟ در عبری (زبان اصلی عهدعتیق) کلمه ای که به کار رفته، یعنی، شخصی که یاری شونده را تکمیل می کند. یعنی، آنها کمبودهای شخص دیگر را ُپر کرده یا تدارک می بینند. یاور، پایین تر از شخص یاری شونده نیست. ارزش آنها با هم برابر است، اما آنها متفاوت هستند. هر یک از آنها چیزی را فراهم می کند که دیگری آنرا ندارد.

همچنین می گوید که یاوری "مناسب" یا "شایسته" برای آدم بود. زن همان چیزی بود که آدم به آن نیاز داشت! هیچ حیوانی نتوانست جایگاهی را که زن به طور منحصر به فرد، برای آن آفریده شده بود، ُپر سازد. اگر هر زن و شوهری این حقایق را درک می کردند، به نظر شما چگونه این مسأله می توانست محیط خانه شان را تغییر دهد؟

۶.  دوباره آیۀ ۲۳ را بخوانید. در این آیه آدم چگونه زن را توصیف می کند؟ آیا به نظر شما او احساس می کند که زن￼ یک یاور مناسب برای اوست؟ پاسخ خود را توضیح دهید.

(نکته: کلمۀ عبری برای زن (ishah) رابطۀ نزدیکی با کلمۀ عبری برای مرد (ish) دارد. بنابراین، در زبان عبری، این کلمات به تنهایی رابطۀ میان زن و مرد را نشان می دهند.)

۷.  حالا به اولین توصیف ازدواج در کتاب مقدس می رسیم. آیۀ ۲۴ را بخوانید. ازدواج چگونه توصیف شده است؟ مطابق این آیه، سه چیزی که ازدواج را تشکیل می دهند، چیست؟

۸.  بدیهی است که آدم هیچ پدر و مادری نداشت که ترکشان کند، در این صورت، این الگویی بود برای نسلهای بعدی. به نظر شما چه مفهومی دارد که مرد، پدر و مادر خود را ترک کند و به زن خویش بپیوندد؟ چرا این مسأله مهم است؟

۹.  آیا فکر می کنید که ممکن است شوهر از نظر جسمانی والدین خود را ترک کند، به این معنا که به خانۀ متفاوتی نقل مکان کند، اما همچنان تحت اقتدار آنها باشد؟ چگونه؟

چرا مهم است که شوهر کاملا سر خانوادۀ خود شود؟

طرح و نقشه خدا برای واحد خانوادۀ جدید

از همان ابتدا، می بینیم که این نقشۀ خدا بود که وقتی یک مرد و یک زن به عنوان زن و شوهر به هم می پیوندند، یک واحد خانوادۀ جدید را تشکیل می دهند، جدا از خانه ای که در آن بزرگ شده اند. هیچ مطلبی در مورد اینکه زن، والدین خود را ترک کند، بیان نشده، احتمالا به خاطر اینکه در آن زمان انتظار داشتند که زن والدین خود را ترک می کند و به شوهر خود می پیوندد. ولی اغلب اوقات شوهر در زمینی که متعلق به خانواده اش بود به زندگی خود ادامه می داد. بنابراین، ممکن بود که از نظر جسمانی نزدیک به آنها زندگی می کرد. ولی نباید تحت اقتدار آنها باقی می ماند. وقتی مرد ازدواج می کرد، باید سر خانوادۀ جدید می شد. او مسئول تدارک دیدن، محافظت کردن، و آموزش دادن به آنها می شد، باید به آنها تعلیم می داد که خداوند و راههای او را دنبال کنند. اگرچه شوهر می توانست همچنان از حکمت و تجربۀ والدین خود استفاده کند، اما حالا او و زنش یک واحد جدا بودند که باید تصمیمات خودشان را بگیرند و مسئول فرزندان خودشان باشند. در این مورد که چگونه این طرز فکر می توانست به تقویت خانواده ها در کشور شما کمک کند، بحث و گفتگو کنید.

اگر شما زوجی هستید که باید برای مدتی با والدین زندگی کنید، چه کاری می توانید انجام بدهید تا خودتان به عنوان یک خانوادۀ جدا باشید، حتی زمانیکه در خانۀ والدین خود زندگی می کنید؟

۱۰.  دوباره آیۀ ۲۴ را بخوانید. کلمۀ اصلی در عبری که به پیوستن مرد به زن خویش اشاره می کند، به این معناست که او￼ باید " محکم به او بچسبد" یا " در رابطۀ نزدیک و تنگاتنگ به دنبال او باشد". این مسأله در مورد پایداری ازدواج به شما چه می گوید؟

۱۱.  در بعضی از جوامع امروز، عده ای از افراد در مورد مفهوم ازدواج بسیار سردرگم هستند. عده ای می گویند که مرد می تواند با یک مرد دیگر ازدواج کند یا زن می تواند با یک زن دیگر ازدواج کند. عده ای می گویند که مرد می تواند با بیش از یک زن ازدواج کند. چه چیزی را در این آیات پیدایش به عنوان طرح و نقشۀ خدا برای ازدواج می بینید؟

۱۲.  به پیدایش ۱ : ۲۸ برگردید. اولین فرمانی که خدا به انسان می دهد، چیست؟ خدا انتظار دارد که ثمرۀ ازدواج چه چیزی باشد؟

شما متوجه خواهید شد که اولین بخش این آیه می گوید که خدا اولین زن و مرد را برکت داد. بخش مهم این برکت این بود که: "...بارور و کثیر شوید و زمین را پر سازید..." در این آیه، ما دلیل مهم دیگری را می بینیم که چرا خدا ازدواج را آفرید. چگونه طرح و نقشۀ خدا برای یک مادر و پدری که با هم برای یک ُعمر متعهد شده اند، محیط محکم و استواری را برای فرزندان ما ایجاد می کند؟

جشن ازدواج

در جوامع مختلف در سراسر جهان، جشن ازدواج بسیار متفاوت می باشد. بعضی از فرهنگها، آیینهای پیچیده و دقیق و جشنهایی دارند که چند روز طول می کشد. بعضی از جوامع اصلا جشن نمی گیرند. در یک فرهنگ قدیمی، مرد فقط به ننوی {نوعی تخت بافته شده از طناب که دو طرف آن به درخت بسته می شود.م} زن می رود تا با او بخوابد، و انتظار می رود که آنها یک ُعمر نسبت به هم وفادار بمانند. به پیدایش ۲۴ : ۶۷ نگاه کنید. اسحاق چگونه با ربکا، همان زنی که خادم پدرش برای او پیدا کرده بود، ازدواج کرد؟

در هر دو مورد که در بالا مطرح شد، جامعه این زوج را به عنوان افرادی که فقط به یکدیگر تعلق دارند، می شناخت، اگر چه هیچ مراسم یا اسناد دولتی وجود نداشت. این تصدیق و شناسایی، بخش مهمی از مفهوم ازدواج می باشد. امروزه، بسیاری از دولتها، سندی را می خواهند که ازدواج را تصدیق می کند. این مسأله مهم است، مخصوصاً برای محافظت از فرزندان.

در طول قرنها بعد از مسیح، ایمانداران سعی کرده اند که راههایی برای مراسم عروسی پیدا کنند که انعکاسی از تعالیم کلام خدا باشد: اینکه ازدواج از جانب خداست؛ اینکه ازدواج مق ّدس است؛ اینکه ازدواج باید تا پایان ُعمر یکی از همسران پایدار بماند؛ و اینکه ازدواج تصویری از رابطۀ ما با مسیح می باشد. امروزه، در فرهنگهایی که ریشه های محکم مسیحی دارند، این سنت برای عروس و داماد وجود دارد که با هم عهد می بندند به این صورت که در مقابل خانواده و دوستان به هم قول می دهند که یک ُعمر یکدیگر را دوست داشته و از هم مراقبت خواهند کرد. از آن جاییکه خدا، زن و مرد را به عنوان زن و شوهر به هم پیوند می دهد، به نظر شما چرا مهم است که آنها در ملأعام تعهد خود را نسبت به یکدیگر اعلام کنند؟ دقایقی را به بحث و گفتگو در این مورد اختصاص دهید که چگونه این عمل می تواند ازدواج شما را مستحکم کند. (نمونه ای از عهدهای ازدواج را می توانید در ضمیمۀ الف، آیا می خواهید این کتاب را به زبان دیگری ترجمه کنید؟ آنرا به این صورت انجام دهید ببینید).

دعا: به هدیۀ شگفت انگیز ازدواج که خدا به انسان داده، فکر کنید. حالا دعا کنید، خدا را به خاطر نامزد/ همسر خود شکر کنید. دعا￼ کنید که فیض خدا را دریافت کنید تا یک ازدواج مادام العمر داشته باشید که ُپر از محبت مسیح گونه نسبت به یکدیگر باشد.

پیش از جلسۀ بعدی....

...زمانی را به آیاتی که امروز مطالعه کردید،اختصاص دهید، دوباره بخوانید و در مورد آن تفکر کنید.

- در یک دفتر یادداشت یا دفترچه بنویسید که از این آیات چه چیزهایی را در مورد ازدواج یاد گرفته اید.

- بنویسید که می خواهید از الان تا ۲۰، ۳۰، یا ۵۰ سال آینده، ازدواج شما به چه شکلی باشد.

به این نقل قول توجه کنید: " انسانها هیچگاه به اندازۀ زمانی که با یکدیگر عهد می بندند، به شباهت خدایی که عهد خود را نگاه می دارد، نمی باشند." ( از کتاب مقدس تعلیمی اصلاح اساسی، پیدایش ۲ : ۲۴)

- در دفتر یادداشت خود بنویسید که به نظر شما مفهوم این نقل قول چیست.

زمانی را به دعا اختصاص دهید، از خدا بخواهید که شما را برای این تعهد ج ّدی و مادام العمر آماده کند- یا اگر ازدواج کرده اید، از او بخواهید که به شما کمک کند تا هر روزه این تعهد را زندگی کنید.

( فراموش نکنید که دفتر یادداشت و کتاب مقدس خود را برای جلسۀ بعدی به همراه داشته باشید.)

۲. طرح و نقشۀ خدا برای یک خانۀ شاد

"... باری، هر یک از شما نیز باید زن خود را همچون خویشتن محبت کند، و زن باید شوهر خویش را حرمت نهد."
افسسیان ۵ : ۳۳

پیش از آنکه این جلسه را آغاز کنید:

دقایقی را به بحث و گفتگو در مورد مطالبی که هفتۀ گذشته در دفترتان یادداشت کرده اید، اختصاص دهید، در مورد آیاتی که در جلسۀ ۱ مطالعه کردید، خواسته هایتان برای ازدواج، و در مورد این نقل قول.(سعی کنید در ۵ دقیقه این بخش را تمام کنید تا زمان کافی برای ادامۀ درس داشته باشید.)

بحث و گفتگوی آغاز جلسه:

در رساله به فیلیپیان، پولس به ایمانداران، در مورد نوع رفتاری که باید با یکدیگر داشته باشند، دستور العملهایی می دهد. فیلیپیان ۲ :۱ – ۴ را بخوانید. دقایقی را به بحث و گفتگو در مورد نصیحتهایی که پولس به پیروان عیسی در این آیات می دهد، اختصاص دهید. به نظر شما، مطالبی که در این آیات یافت می شود، چگونه می تواند پایۀ خوبی برای یک خانۀ شاد باشد؟

حال بیایید نگاهی بیاندازیم به دستور العملهایی که پولس به زنان و شوهران می دهد.

افسسیان ۵ : ۲۱ – ۳۳ را بخوانید.

۱.  آیۀ ۲۱ به ما می گوید که همه باید به حرمت مسیح تسلیم یکدیگر باشند. با شروع آیۀ ۲۲، پولس به طور خاص می گوید که مفهوم آن برای شوهران و زنان چیست، تا هماهنگی و شادی در خانه وجود داشته باشد.

دوباره آیۀ ۲۲ را بخوانید. رفتار زن با شوهرش باید به چه شکلی باشد؟

۲.  آیات ۲۳ – ۲۴ را بخوانید. بر طبق آیۀ ۲۳ ، چرا زن باید چنین رفتاری داشته باشد؟ پولس رابطۀ این زن/شوهر را با چه چیزی مقایسه می کند؟

(نکته: کلمۀ "کلیسا" در اینجا، به همۀ ایمانداران در همه جا و در تمام نسلها اشاره می کند. در این آیات به آنها به عنوان بدن مسیح هم اشاره شده است.)

در آیۀ ۲۴، پولس این تسلیم را چگونه توصیف می کند؟

سؤالی برای زنان: فکر می کنید که چنین تسلیمی چگونه امکانپذیر است؟

۳.  آیات ۲۵ – ۲۷ را دوباره بخوانید. رفتار شوهر با زنش باید چگونه باشد؟ پولس این رفتار را با چه چیزی مقایسه می کند؟

مطابق این آیات، مسیح چگونه محبت خود را به کلیسا نشان داد؟

هدف مسیح از کاری که برای کلیسا انجام داد، چه بود؟ (آیات ۲۶- ۲۷)

۴.  حالا آیات ۲۸ – ۳۰ را بخوانید. در آیۀ ۲۸، پولس در مورد چگونگی محبت شوهر نسبت به زنش چه مطالب دیگری را مطرح می کند؟

به نظر شما منظور پولس از اینکه می گوید: " آن که زن خود را محبت می کند، خویشتن را محبت می نماید." چیست؟

در آیۀ ۲۵ و آیات ۲۹-۳۰ ، پولس به ما می گوید که مسیح چگونه محبت خود را به ما نشان داده است و چگونه به طور پیوسته از طریق تغذیه و مراقبت از ما، عروسش، این محبت را نشان می دهد. و حالا مسیح، شوهران را فرا می خواند تا چنین محبتی را نسبت به زنشان داشته باشند.

سؤالی برای شوهران: وقتی به مسئولیت بزرگی که خدا به شما داده، فکر می کنید، چه احساسی به شما دست می دهد؟ اکنون از نظر عملی، چه کاری می توانید انجام دهید تا این محبت فداکارانه را در زندگی روزانه به زن خود نشان دهید؟

۵.  دوباره آیات ۳۱- ۳۳ را بخوانید. در آیۀ ۳۱پولس از پیدایش ۲ : ۲۴ نقل قول می کند، که ما آنرا در جلسۀ قبلی خواندیم. خدا از همان ابتدا نقشه ای داشت- پیش از آنکه گناه وارد جهان شود- که ازدواج مفهوم عمیقی را به همراه داشته باشد.

در آیۀ ۳۲، راز برجسته ای که پولس به آن اشاره می کند، چیست؟ چگونه یکی شدن زن و شوهر، تصویری از رابطۀ ما (کلیسا)، با مسیح را نشان می دهد؟

چون این مسأله حقیقت دارد، چه چیزی را در مورد اهمیت حفاظت از رابطۀ ازدواج به ما می گوید؟

۶.  در آیۀ ۳۳، پولس چگونه دستورالعملهای خود به زنان و شوهران را به طور خلاصه مطرح می کند؟

به نظر شما چرا دستورالعملهایی که پولس به شوهران می دهد، متفاوت از دستورالعملهایی می باشد که به زنان می دهد؟

احترام و محبت در ازدواج

تحقیقات جدید نشان داده که گرچه زن و شوهر، هر دو تمایل دارند که مورد محبت و احترام قرار بگیرند، اما عمیقترین احتیاجاتشان با هم تفاوت دارد. برای شوهر، مهمترین چیز این است که احساس کند مورد احترام قرار گرفته است. اگر او توسط شخصی که از همه به او نزدیکتر است، مورد احترام قرار نگیرد، شدیداً احساس شرم و بی لیاقتی خواهد کرد. این مسأله مخصوصاً زمانی به حقیقت می پیوندد که زنش در مقابل دیگران به او بی احترامی کند، اما در خانه هم چنین چیزی حقیقت دارد. برای زن، مهمترین چیز این است که احساس کند مورد محبت قرار گرفته است. اگر او احساس نکند که مورد محبت شوهر خود قرار گرفته، شدیداً احساس شرم و بی لیاقتی خواهد کرد. اگر او بداند که مورد محبت قرار گرفته، این مسأله به او کمک می کند که در وجود خود، احساس امنیت و اعتماد به نفس بکند.

۷.  حالا به این موضوع توجه کرده و در مورد آن بحث و گفتگو کنید: اگر زن تسلیم شوهرش شود، به همان طریقی که کلیسا￼ تسلیم مسیح می شود، این مسأله چگونه شوهرش را تشویق می کند که او را محبت کند؟

اگر شوهر، زنش را به طریقی محبت کند که مسیح کلیسا را محبت کرد، این مسأله چگونه به زن کمک می کند که تسلیم شوهرش شود؟ چگونه این دو چیز با هم کار می کنند تا یک خانۀ شاد و منظم به وجود آورند؟

۸.  بھ خواستھ ھای خود برای خانھ تان فکر کنید. دوست دارید چھ تغییری در شما ایجاد شود تا این خواستھ ھا انجام شوند؟ بھ عنوان یک زن، آیا گاھی اوقات کنترلگر یا سرکش ھستید؟ بھ عنوان یک مرد، آیا گاھی اوقات خشن و طلبکار ھستید.

خانه را یک پناهگاه بسازید

خانه ای که از طرح و نقشۀ خدا پیروی می کند، تصویر زیبایی از ملکوت خدا خواهد بود. البته که هیچ کس نمی تواند این کار را به طور کامل انجام دهد! بنابراین مهم است که ما هم یاد بگیریم که خود را فروتن کنیم و وقتی شکست می خوریم، طلب بخشش کنیم، و به سرعت یکدیگر را ببخشیم. به این ترتیب، خانه پناهگاه آرامی برای ما و فرزندانی خواهد بود که خدا به ما می دهد. (این موضوع با جزئیات بیشتر در درس ۶ مورد بحث و گفتگو قرار خواهد گرفت.)

دعا: اکنون زمانی را به دعا اختصاص دهید و از خدا بخواهید که شما را با فیض خود تغییر دهد تا بتوانید مطابق طرح و نقشۀ زیبای او زندگی کنید. در دل خود، متعهد شوید که راههای او را یاد بگیرید. به این ترتیب، در خانۀ خود آرامش و هماهنگی خواهید داشت، حتی وقتیکه با شرایط دشوار مواجه می شوید.

پیش از جلسۀ بعدی....

... زمانی را به مطالعۀ مجدد آیاتی اختصاص دهید که در این درس مطالعه کردید و در مورد آنها فکر کنید.

- در دفتر یادداشت خود بنویسید که از این آیات، در مورد نقش خود به عنوان زن یا شوهر چه چیزی یاد گرفتید.

- همچنین در مورد چیزهایی بنویسید که می خواهید در شما تغییر کنند تا شوهر یا زنی باشید که برای خدا خوشایند است.

زمانی را به دعا در مورد این مسائل اختصاص دهید.

اگر وقت دارید، خوب است که اول پطرس ۳ : ۱ – ۷ را هم بخوانید و در مورد آن فکر کنید.

( فراموش نکنید که دفتر یادداشت و کتاب مقدس خود را برای جلسۀ بعدی به همراه داشته باشید.)

۳. عیسی را خداون ِد خانۀ خود بسازید

"... اما من و خاندانم، یهوه را عبادت خواهیم کرد."
یوشع ۲۴: ۱۵

پیش از آنکه این جلسه را آغاز کنید:

دقایقی را به بحث و گفتگو در مورد مطالبی که از درس جلسۀ ۲ در دفتر یادداشت خود نوشته اید، اختصاص دهید. ( ۵ دقیقه)

بحث و گفتگوی آغاز جلسه:

در یوشع ۲۴ ، یوشع می خواهد قوم اسرائیل را رهبری کند تا وارد سرزمینی شوند که خدا به آنها وعده داده و آن سرزمین را تص ّرف کنند. در آیۀ ۱۵ آنها را به چالش می کشاند: اگر آنها نمی خواهند که خدای زنده را عبادت کنند، پس باید انتخاب کنند که چه خدایی را عبادت خواهند کرد. به هر حال یوشع تصمیم خود را گرفته بود، و او این اعلامیه را مطرح می کند: " اما من و خاندانم، یهوه را عبادت خواهیم کرد."

برای دقایقی به طور مختصر در این مورد بحث و گفتگو کنید که به نظر شما عباد ِت خداوند، به عنوان یک خانواده، چه مفهومی دارد.

لوقا ۶ : ۴۶-۴۹ را بخوانید.

۱.  در آیۀ ۴۶ عیسی چه سؤالی را مطرح می کند؟

آیا مغایرتی در این مورد می بینید که کسی را "خداوند" ( یا "استاد") خطاب کنید و بعد از آنها اطاعت نکنید؟ پاسخ خود را توضیح دهید.

۲.  آیۀ ۴۷ را دوباره بخوانید. عیسی در مورد افرادی صحبت می کند که سه کار را انجام می دهند. آن سه کار چیست؟

مطابق آیۀ ۴۸، عیسی، شخصی را که این کارها را انجام می دهد به چه چیزی تشبیه می کند؟ توصیف کنید که این مرد چگونه خانۀ خود را می سازد و چه اتفاقی برای آن می افتد.

۳.  حالا آیۀ ۴۹ را بخوانید. در این آیه، تفاوت میان این شخص (نه این خانه)، با شخصی که در آیۀ ۴۷ ذکر شد، چیست؟ خانۀ این شخص را توصیف کنید و بگویید که چه اتفاقی برای آن می افتد.

۴.  در مورد این دو خانه فکر کنید. درحالیکه خانوادۀ جدیدی را آغاز می کنید، کدامیک از این دو خانه را می خواهید بنا کنید؟ مطابق آیات ۴۶ – ۴۷، چگونه می توانید چنین خانه ای را بنا کنید؟

حالا بیایید به چند قسمت خاص بپردازیم که برای زندگی شما به عنوان یک زوج مهم است. شاید شخصاً در مورد این چیزها فکر کرده باشید، اما حالا در مورد این بحث و گفتگو کنید که چه مفهومی دارد که به عنوان یک خانواده، عیسی را خداوند هر یک از این قسمتها بسازید.

پول

۵.  آیات زیر را بخوانید.

" کیست که نخست چیزی به من داده باشد که باید به او بازپس دهم؟ هر آنچه زیر تمامی آسمانها است از آن من است." ( خدا با ایوب صحبت می کند. ایوب ۴۱ : ۱۱)

" چه کسی چیزی به خدا بخشید تا به او بازپس داده شود؟ زیرا همه چیز از او، و به واسطۀ او، و برای اوست. او را تا ابد جلال باد. آمین. " ( رومیان ۱۱ : ۳۵ – ۳۶)

آیا تا بحال به این فکر کرده اید که هر آنچه که شما دارید، از جانب خداست و حقیقتا متعلق به اوست؟

به نظر شما دانستن این مطلب چگونه می تواند بر نحوۀ استفادۀ شما از پول و متعلقات دیگر تأثیر بگذارد؟

۶.  این سه عبارت را در مورد پول، از کتاب مقدس بخوانید.

خداوند را با دارایی خود حرمت دار و با نوبرهای همۀ محصول خویش؛ آنگاه انبارهایت به وفور نعمت پر خواهد شد و َچر ُخشتهایت از شراب تازه لبریز خواهد گشت." ( امثال ۳ : ۹ – ۱۰)

"هیچ کس دو ارباب را خدمت نتواند کرد، زیرا یا از یکی نفرت خواهد داشت و به دیگری مهر خواهد ورزید، و یا سرسپردۀ یکی خواهد بود و دیگری را خوار خواهد شمرد. نمی توانید هم بندۀ خدا باشید، هم بندۀ پول." ( متی ۶ : ۲۴)

"پس نگر ان نباشید و نگویید چه بخوریم یا چه بنوشیم و یا چه بپوشیم. زیرا اقو ام بت پرست در پی همۀ این گونه چیز هایند، اّما پدر آسمانی شما می داند که بدین همه نیاز دارید. بلکه نخست در پی پادشاهی خدا و عدالت او باشید، آنگاه همۀ اینها نیز به شما عطا خواهد شد." (متی ۶ : ۳۱ – ۳۳)

حالا آیات بالا را یک به یک، دوباره بخوانید. بعد از هر آیه، بگویید چرا- مطابق آن آیات- شما به عنوان یک زوج باید عیسی را خداوند پول خود بسازید.

تصمیمات در مورد پول

بسیاری از مباحثات زوجهای متأهل، در مورد پول است. چه پول در خانه کم باشد یا زیاد، همه باید در این مورد تصمیم بگیرند که پولشان را برای چه کاری استفاده خواهند کرد. گاهی اوقات زنان و شوهران در مورد این تصمیمات با هم توافق ندارند. در اینجا چند سؤال مهم مطرح شده که می توانید در مورد آنها فکر کنید:

- آیا هر دوی شما می خواهید که عیسی را خداوند پول خود بسازید؟

- آیا واقعاً باور دارید که خدا به نیازهای شما اهمیت می دهد و نیازهای خانوادۀ شما را فراهم خواهد کرد؟

- اگر شما با هم دعا می کنید که چگونه از آنچه که خدا به شما داده، استفاده کنید، این عمل چگونه می تواند شما را از مباحثات در مورد پول محافظت کند؟

تصمیم گیری

۷.  عبارت زیر را بخوانید.

"با تمام دل خود بر خداوند توکل کن، و بر عقل خویش تکیه منما؛ در همۀ راههای خود او را در نظر داشته باش، و او طریقهایت را راست خواهد گردانید." (امثال ۳ : ۵ – ۶)

"وه که چه ژرف است دولت و حکمت و علم خدا؛ تقدیرهای او کاوش ناپذیر است و راههایش درک ناشدنی. زیرا کیست که فکر خداوند را دانسته و یا مشاور او بوده باشد؟ " (رومیان ۱۱ : ۳۳ – ۳۴)

بر اساس این آیات، فکر می کنید چرا برای شما به عنوان یک زوج، عاقلانه است که در هنگام مواجهه با تصمیمات مهم، اول به خدا نگاه کنید؟

حالا آیۀ زیر را از لوقا بخوانید.

.... دعا کرد: " ای پدر، اگر ارادۀ توست، این جام را از من دور کن؛ اما نه خواست من، بلکه ارادۀ تو انجام شود." (عیسی در شبی که به او خیانت شد، شبپیش از مصلوب شدنش، نزد پدر خود دعا می کرد. لوقا ۴۲:۲۲)

دعای عیسی چگونه به شما الهام می بخشد تا ارادۀ خدا را بر ارادۀ خود ترجیح دهید، با وجود بهایی که به همراه دارد؟

شغل

۸.  بگویید که چگونه عبارات زیر شما را تشویق می کند که تصمیمات خود در مورد شغل را به خدا تسلیم کنید، و خودتان را برای اھداف خدا، بھ او بسپارید.

" و اما شما که می گویید: "امروز یا فردا به این شهر یا آن شهر خواهیم رفت و سالی را در آنجا به سر خواهیم برد و به تجارت خواهیم پرداخت و سود فراوان خواهیم کرد، " خوب گوش کنید: شما حتی نمی دانید فردا چه خواهد شد. زندگی شما چیست؟ همچون ُبخاری هستید که کوتاه زمانی ظاهر می شود و بعد ناپدید می گردد. پس باید چنین بگویید: " اگر خداوند بخواهد، زنده می مانیم و چنین و چنان می کنیم." (یعقوب ۴ : ۱۳ – ۱۵)

"پس ای برادران، در پرتو رحمتهای خدا، از شما استدعا می کنم که بدنهای خود را همچون قربانی زنده و مقّدس و پسندیدۀ خدا تقدیم کنید که عبادت معقول شما همین است. و دیگر همشکل این عصر مشوید، بلکه با نو شدن ذهن خود دگرگون شوید. آنگاه قادر به تشخیص ارادۀ خدا خواهید بود؛ ارادۀ نیکو، پسندیده، و کامل او." (رومیان ۱۲ : ۱ – ۲)

۹.  بعد از بحث و گفتگو در مورد آیات بالا، آیات زیر را بخوانید.

"پس آن غلام امین و دانا کیست که اربابش او را به سرپرستی خانوادۀ خود گماشته باشد تا خوراک آنان را به موقع بدهد؟ خوشا به حال آن غلام که چون اربابش بازگردد، او را مشغول این کار ببیند." (عیسی در مورد بازگشت خود در آخر زمان صحبت می کند. متی ۲۴ : ۴۵ – ۴۶)

خدا به عنوان یک خانواده چه تکالیفی را به شما داده است؟ آیات بالا چگونه شما را تشویق می کنند که به کار ملکوت مشغول شوید، به صورت حکیمانه، از وقت خود استفاده کنید؟

مفهوم غلام امین و دانا بودن، چیست؟

همۀ ما به عنوان ایماندار خوانده شده ایم که خادمان تمام وقت خدا باشیم. به این معنا که با خدمت به خانوادۀ خود یا خدمت به دیگران در خانۀ خود، خدا را خدمت خواهیم کرد؛ ما با کار در محل کار خود، او را خدمت خواهیم کرد؛ همچنین در محیطهای گوناگونی که خدا ما را هدایت می کند، او را خدمت خواهیم کرد؛ با در میان گذاشتن کلام خدا از طریق کلمات و اعمال خود. ما نباید خودمان را با دیگران مقایسه کنیم یا نباید سعی کنیم که دقیقاً همان کاری را انجام دهیم که خدا دیگران را برای آن فراخوانده است. ھر زوجی باید تعیین کند کھ خدا از آنھا می خواھد کھ چھ کاری را انجام بدھند و نسبت بھ این خواندگی مطیع باشند؟

"هر آنچه کنید، چه در گفتار و چه در کردار، همه را به نام خداوند عیسی انجام دهید، و به واسطۀ او خدای پدر را شکر گزارید." (کولسیان ۳ : ۱۷)

۱۰.  به عنوان یک زوج با هم در این مورد بحث و گفتگو کنید که چه کار خواهید کرد تا اول ملکوت خدا و عدالت او را بطلبید. در کدام یک از قسمتهایی که در مورد آن بحث و گفتگو کردیم، برای شما دشوار است که به خدا اعتماد کنید و او را خداوند بسازید؟

دعا: آیا تا بحال به عنوان یک زوج خود را به عنوان قربانی زنده به خدا تقدیم کرده اید، تا ارادۀ او را انجام دهید- هر آنچه که باشد؟ رومیان ۱۲ : ۱ – ۲ را دوباره بخوانید. پولس در این آیات می گوید که با تقدیم کردن خود به خدا، حقیقتاً او را پرستش می کنیم. اکنون زمانی را به دعا در این مورد اختصاص دهید.

پیش از جلسۀ بعدی...

... به تنهایی، زمانی را به مطالعۀ مج ّدد این مطالب اختصاص دهید و در مورد هر یک از آیاتی که مطالعه کرده اید، فکر کنید. در کدام قسمت نیاز به کمک خدا دارید تا شخصاً رشد کنید و بتوانید خدا را اول قرار دهید؟

- در دفتر یادداشت خود، افکار و اشتیاقتان را برای رشد بنویسید.

به عنوان یک زوج با هم صحبت کنید که چگونه می توانید با هم در این قسمتهایی که امروز در مورد آن صحبت کردیم، خدا را اول قرار دهید. حتما سؤالات مورد بحث در کادر بالا، در مورد پول، را هم مورد توجه قرار دهید.

- در دفتر یادداشت خود راههای خاصی را بنویسید که توسط آن عیسی را در هر یک از این قسمتها، خداوند خواهید ساخت.

با هم زمانی را به دعا اختصاص دهید و از خدا بخواهید که به شما راههای خاصی را نشان دهد که برای خانوادۀ شما درنظر گرفته تا او را خدمت کنید.

- در دفتر یادداشت خود، هر آنچه را که خدا در دعا با یکدیگر به شما نشان می دهد، یادداشت کنید.

( فراموش نکنید که دفتر یادداشت و کتاب مقدس خود را برای جلسۀ بعدی به همراه داشته باشید.)

۴. روابط نزدیک و محرمانه در ازدواج : نقشۀ خوب خدا

(نکته: برای اکثر افراد راحت تر است که در این درس، زن و مرد به صورت جداگانه شرکت کنند- داماد آینده با یک شوهر بالغ باشد، و عروس آینده با یک زن بالغ، یا گروههای جداگانۀ کوچک برای زنان و مردان.)

پیش از آغاز این جلسه:

دقایقی را به بحث و گفتگو در مورد مطالبی که هفتۀ گذشته، از درس جلسۀ ۳، عیسی را خداوند خانۀ خود بسازید، در دفتر یادداشت خود نوشته اید، اختصاص دهید. ( ۵ دقیقه)

بحث و گفتگوی آغاز جلسه:

همه عاشق داستانی هستند که در آن زن و مرد عاشق یکدیگر می شوند، ازدواج می کنند و در تمام طول زندگی خود خوشحال هستند. متأسفانه، برای بسیاری از زوجها، داستان به این شکل نیست. شاید آنها با هم بمانند، اما خوشی و رابطۀ نزدیک و محرمانه می میرد. فکر می کنید یک زن و شوهر چه کاری می توانند انجام دهند تا در تمام ُعمرشان، عاشق هم بمانند؟

بیایید به آنچه که کتاب مقدس در مورد رابطۀ نزدیک و محرمانه در ازدواج می گوید، نگاهی بیاندازیم.

پیدایش ۱ : ۲۷ – ۲۸ را بخوانید.

۱.  دو چیزی که آیۀ ۲۷ در مورد چگونگی آفرینش انسان توسط خدا می گوید، چیست؟

آیا تابحال به این فکر کرده اید که چرا خدا انسان را زن و مرد آفرید؟ چرا او ما را مثل آمیب ها نیافرید (موجودات تک سلولی) که هیچ رابطۀ جنسی با هم ندارند و فقط به دو قسمت تقسیم می شوند تا تکثیر شوند؟ افکار خود را مورد بحث و گفتگو قرار دهید.

۲.  اولین فرمانی که به انسان داده شد، چه بود؟ (آیۀ ۲۸)

پیدایش ۲ : ۲۴ – ۲۵ را بخوانید.

۳.  آیۀ ۲۴ ماهیت ازدواج را برای ما توصیف می کند. سه چیزی که شامل آن می شود، چیست؟

سومین بخش این آیه می گوید: "...و یک تن خواهند شد." این توصیف رابطۀ جنسی می باشد که زن و شوهر در ازدواج با هم دارند. در مورد این توصیف فکر کنید. "یک تن" شدن، در رابطه با میزان نزدیکی و صمیمیتی که خدا می خواهد بین زن و شوهر اتفاق بیفتد، به شما چه می گوید؟

۴.  آیۀ ۲۵ را دوباره بخوانید. در این زمان، زن و مرد اولیه هنوز گناه نکرده بودند، بنابراین آنها شرم نداشتند. آیا فکر می کنید که وقتی زن و مرد ازدواج می کنند، مانند آدم و حوا در این آیه، دوباره این هدیۀ شرم نداشتن در مقابل یکدیگر را دریافت می کنند؟ پاسخ خود را توضیح دهید.

پیدایش ۱ : ۳۱ را بخوانید.

۵.  از آیاتی که تا بحال خوانده ایم، واضح است که ایدۀ مربوط به رابطۀ نزدیک و محرمانۀ جنسی از خدا سرچشمه گرفته است: او آنها را زن و مرد آفرید؛ آن دو، یک تن خواهند شد؛ و در نتیجه فرزندانی متولد خواهند کرد.

در آیۀ ۳۱، خدا در مورد همۀ چیزهایی که آفریده بود، چه احساسی داشت؟ فکر می کنید خدا در مورد رابطۀ جنسی چه احساسی دارد؟

عده ای فکر می کنند که همۀ روابط جنسی، کثیف یا ناپاک هستند. اگر رابطۀ جنسی هدیه ای است که خدا به زوجهای متأهل داده، آیا به نظر شما چنین طرز فکری خدا را خشنود می سازد؟

پیدایش ۴ : ۱ را بخوانید.

۶.  چگونه کلام حوا در این آیات، درک او را از این مطلب نشان می دهد که به عنوان انسان، آنها برای آفرینش با خدا همکاری می کردند؟

حالا بیایید به عهدجدید مراجعه کنیم و مطالبی را بخوانیم که پولس رسول در مورد رابطۀ جنسی در ازدواج به قرنتیان می گفت.

اول قرنتیان ۷ : ۱ – ۵ را بخوانید.

۷.  آیۀ ۱را دوباره بخوانید. متوجه خواهید شد که در بخشی از این نامه، پولس از نامه ای که قرنتیان به او نوشته بودند، نقل قول می کند. به نظر می رسد که آنها فکر کردند به خاطر بی عفتیهای بسیاری که وجود داشت، افرادی که کاملا از روابط جنسی اجتناب می کردند، مق ّدس تر از افرادی بودند که از آن اجتناب نمی کردند. بنابراین، آنها فکر کردند که شاید حتی در ازدواج هم باید از روابط جنسی اجتناب کرد. در آیات ۲ – ۴ پولس چگونه به این مسأله پاسخ می دهد؟

۸.  آیات ۳ – ۴ را دوباره بخوانید. پولس از چه کلماتی در آیۀ ۳ استفاده می کند تا مسئولیت زن و شوهر را نسبت به یکدیگر توصیف کند؟

او در مورد اختیار آنها بر بدن خود چه می گوید؟ (آیۀ ۴)

۹.  آیۀ ۴ را دوباره بخوانید. پولس می گوید که زن و شوهر مسئولیت دارند که از نظر جنسی به یکدیگر خدمت کنند. بنابراین، آیا درست است که یکی از آنها از روابط جنسی خودداری کند تا دیگری را آزار دهد؟ آیا درست است که از رابطۀ جنسی به عنوان ابزاری برای تحت نفوذ درآوردن همسر خود استفاده کنند تا به آنچه که می خواهند برسند؟ پاسخ خود را توضیح دهید.

۱۰.   در جلسۀ ۲ ما از رسالات دیگر پولس، مطالبی را در مورد رفتار زن نسبت به شوهرش و رفتار شوهر نسبت به زنش خواندیم. آیات زیر را بخوانید.

"ای زنان، تسلیم شوهران خود باشید، همان گونه که تسلیم خداوند هستید." ( افسسیان ۵ : ۲۲)

"ای شوهران، زنان خود را محبت کنید،آن گونه که مسیح نیز کلیسا را محبت کرد و جان خویش را فدای آن نمود."(افسسیان ۵ : ۲۵)

حالا اول قرنتیان ۷ : ۲ – ۴ را دوباره بخوانید، و در مورد این آیات، به همراه آیاتی که از افسسیان خواندید، فکر کنید. در مورد مطالب درون کادرهای زیر بحث و گفتگو کنید.

یک نکته، مخصوصاً برای خانمها: اگر زنی به شوهر خود احترام بگذارد و با تمام قلبش تسلیم او شود، آیا امتناع خواهد کرد که از￼￼￼ نظر جنسی در دسترس شوهرش باشد؟

غالباً حقیقت دارد که مردها نسبت به زنها، اشتیاق و نیاز بیشتری به رابطۀ جنسی دارند، مخصوصاً وقتی پیرتر می شوند. یک زن با محبت به دنبال این خواهد بود که شوهرش را خشنود کند، حتی وقتیکه خودش چنین اشتیاقی را ندارد. در اینجا مسألۀ مهمی وجود دارد که زنان باید به یاد داشته باشند: اگر نیازهای جنسی شوهر شما در خانه تأمین شود، او خیلی کمتر وسوسه خواهد شد که در جای دیگر به دنبال تأمین آن باشد.

یک نکته، مخصوصاً برای مردان: آیا شوهری که زنش را، آن گونه که مسیح کلیسا را محبت کرد، محبت کند، هرگز خودش را به￼￼￼ زنش تحمیل می کند؟ او چگونه از نظر جنسی با زنش رفتار خواهد کرد، مخصوصاً زمانی که او باردار است یا حالش خوب نیست؟

اول پطرس ۳ : ۷ می گوید: "به همین سان، شما نیز ای شوهران، در زندگی با همسرانتان باملاحظه باشید و با آنان چون جنس ظریفتر با احترام رفتار کنید، ..." ملایمت و ملاحظه کردن بسیار مهم است و کمک می کند که زن شما عمیقاً احساس کند که مورد محبت قرار گرفته است. چنانکه پطرس می گوید، او یک "جنس ظریفتر" است، بنابراین با ملایمت با او رفتار کنید. گاهی اوقات ممکن است که آمیزش جنسی برای او دردناک باشد، مخصوصاً در آغاز آن. به او گوش کنید و به احساسات او توجه کنید. زن شما برای تقدیم خود به شما هیجان زده تر خواهد بود اگر این تجربه برای او هم به اندازۀ شما لذت بخش باشد.

وقتی زن و شوهر، هر یک به چگونگی خشنود کردن شریک خود توجه می کنند، هر دو فرصت فوق العاده ای برای نشان دادن￼ محبت غیر خودخواهانه نسبت به یکدیگر دارند. چگونه این نوع مراقبت دو طرفه نسبت به یکدیگر کمک می کند که عشق را در ازدواجشان زنده نگاه دارند؟

۱۱.  اول قرنتیان ۷ : ۵ را دوباره بخوانید. پولس در این آیه به آنها چه توصیه ای می کند؟

چرا پولس می گوید که آنها باید با رضایت یکدیگر، فقط برای مدت زمان کوتاهی از رابطۀ نزدیک و محرمانۀ جنسی خودداری کنند؟

گاهی اوقات زوجها تصمیم می گیرند که کاملا از داشتن رابطۀ محرمانۀ جنسی در ازدواجشان خودداری کنند، چون می ترسند که باردار شوند. بر اساس این آیات، آیا فکر می کنید که این نظر خوبی است؟ افکار خود را توضیح دهید.

اهداف زیبای خدا برای رابطۀ محرمانۀ جنسی در ازدواج

اتحاد جنسی به عنوان یک هدیه به انسان داده شد تا در ارتباط محافظت شدۀ ازدواج، در امنیت تعهد مادام العمر، زن و شوهر بتوانند عمیقترین سطح ممکن برای رابطۀ نزدیک و محرمانه بر روی زمین را بشناسند. به شکل محدودی، این تصویر رابطۀ نزدیک و محرمانه میان پدر، پسر و روح القدس می باشد، و همچنین تصویر رابطۀ نزدیک و محرمانه میان مسیح و کلیسا می باشد که به عنوان عروسش توصیف شده است. البته، اینها روابط جسمانی نیستند؛ آنها روحانی هستند، اما همچنان بسیار واقعی هستند. و در نتیجۀ این عمیقترین سطح رابطۀ نزدیک و محرمانه، زندگی جدید آفریده می شود. خدا این امتیاز غیر قابل توصیف را به ما داده تا در آفرینش چیزی شرکت داشته باشیم که با ارزشترین چیز در تمام دنیا می باشد- یک انسان زندۀ جدید! به این موضوع فکر کنید: وقتی ِاسپرم پدر به تخمک مادر می پیوندد، حالا تمام احتمالات ژنتیکی که در دی ان ای (DNA) پدر قرار دارد، با تمام احتمالات در دی ان ای (DNA) مادر ترکیب می شود. بنابراین، هر بچه ای که متولد می شود، یک شخ ِص منحصر به فرد است، بی شباهت به هر شخص دیگری که تا بحال زندگی کرده است. چقدر خدای ما در نقشۀ خود برای ما، حکیم است!

چون شیطان پتانسیل موجود در رابطۀ جنسی را برای داشتن رابطۀ نزدیک و محرمانه و برای آفرینش درک می کند، تمام تلاش خود را می کند تا آنرا بد جلوه دهد و نابودش کند. همان چیزی که قدرت زندگی و آفرینش را دارد، قدرت بالقوۀ بسیاری برای نابودی ما هم دارد. به همین دلیل امثال ۴ : ۲۳ ما را نصیحت می کند:" دل خویش را با مراقب ِت تمام پاس بدار، زیرا سرچشمۀ امور حیاتی است." گاهی اوقات دعا کنید که خدا شما را نسبت به توطئه های شیطان هوشیار سازد و با ق ّوت خود، شما را قوی سازد تا بر ض ّد آنها بایستید. و اگر با وسوسۀ جنسی در کشمکش هستید، بدون معطلی به دنبال برادر یا خواهر بالغی باشید که بتواند با شما در این نبرد بایستد.

دعا: حالا دقایقی را به دعا اختصاص دهید و برای عطای رابطۀ محرمانۀ جنسی در ازدواج از خدا تشکر کنید. از او بخواهید که به￼ شما کمک کند تا مفهوم آن را از دیدگاه او درک کنید و کاملا از آن لذت ببرید.

پیش از جلسۀ بعدی...

.... زمانی را به مطالعۀ کل غزل غزلها اختصاص دهید. (اگر هنوز ازدواج نکرده اید، آنرا با هم نخوانید، بلکه باید آنرا به تنهایی بخوانید.) در این کتاب ما هدف دیگری را برای عطای رابطۀ جنسی می بینیم- خوشی و لذت ما! توجه کنید که عروس و داماد چگونه از عشق جسمانی لذت می برند و چقدر آزادانه آنرا با کلمات ابراز می کنند. آیا فکر نمی کنید که خدا از زوجهای متأهل لذت می برد، زوجهایی که کاملا از عطای اتحاد جنسی که او به آنها داده است، لذت می برند؟

- در دفتر یادداشت خود بنویسید که چه چیزی در غزل غزلها بیش از همه، شما را تحت تأثیر قرار می دهد.

- در دفتر یادداشت خود، نظرات خود را دربارۀ اهداف خدا برای عطای این هدیه به ما، بنویسید.

- همچنین هر چیز دیگری را که از این درس یاد گرفته اید، بنویسید.

اگر در گذشته فکر می کردید که رابطۀ جنسی کثیف است، یا اگر از آن می ترسید، زمانی را به دعای منظم اختصاص دهید، از خدا بخواهید که افکار شما را تغییر دهد تا شما آنرا به همان شکلی ببینید که او می بیند- یک تعبیر زیبا از عمیقترین سطح رابطۀ نزدیک و محرمانه!

( فراموش نکنید که دفتر یادداشت و کتاب مقدس خود را برای جلسۀ بعدی به همراه داشته باشید.)

۵. برای ازدواج خود ارزش قائل شده و از آن محافظت کنید

" ... پس آنچه را که خدا پیوست، انسان جدا نسازد." ( متی ۱۹: ۶)

پیش از آغاز این جلسه:

دقایقی را به بحث و گفتگو دربارۀ مطالعات خود که هفتۀ گذشته، درجلسۀ ۴، در دفتر یادداشت خود نوشته اید، اختصاص دهید. همچنین، مطالبی را که دربارۀ غزل غزلها نوشته اید، می توانید به راحتی در میان بگذارید.(۵ دقیقه)

بحث و گفتگوی آغاز جلسه:

یکی از فرمانهایی که خدا به موسی داد این بود که" زنا نکنید." چگونه زنا به طور کلی به خانواده ها، فرزندان و جامعه آسیب می رساند؟

متی ۱۹ : ۱ – ۱۲ را بخوانید.

۱.  فریسیان در شریعتی که موسی به قوم اسرائیل داده بود، متخصص بودند، اما عیسی، غالباً آنها را به ریاکاری متهم می کند. در اینجا می گوید که آنها می خواستند عیسی را بیازمایند. به عبارت دیگر، آنها می خواستند او را در بیان پاسخ اشتباه به دام بیندازند. آنها از او چه سؤالی کردند؟ (آیۀ ۳)

۲.  به یاد دارید که در جلسۀ ۱ ما به سرچشمۀ ازدواج پرداختیم. در جلسۀ ۴ در مورد ماهیت ازدواج صحبت کردیم. در ابتدا این نظر چه کسی بود که دو نوع جنسّیت داشته باشیم؟ (پیدایش ۱ : ۲۷) فکر ازدواج از کجا آمد؟ (پیدایش ۲ : ۲۴)

۳.  متی ۱۹ : ۴ – ۶ را دوباره بخوانید. در این آیات، عیسی از عباراتی در پیدایش نقل قول می کند که در بالا نشان داده شد. اکنون او می خواهد به طور واضحتر بیان کند که ازدواج، مق ّدس، با ارزش، و سزاوار محافظت می باشد.

وقتی یک زوج با هم ازدواج کرده اند، عیسی می گوید که چه کسی آنها را به هم پیوسته است؟ (آیۀ ۶)

۴.  به نظر شما چرا غالباً به عنوان یک عهد به ازدواج اشاره می شود؟ به نظر شما، با یک عهد به یکدیگر متصل شدن، چه مفهومی دارد؟

۵.  به افسسیان ۵ : ۳۱ – ۳۲ نگاه کنید. از جلسۀ ۲، در مورد "راز عظیمی" که پولس در مورد آن صحبت می کرد، چه چیزی را به یاد می آورید؟

۶.  در متی ۱۹ : ۶، منظور عیسی از بیان "...انسان جدا نسازد"، چیست؟ این مطلب در مورد طلاق چه می گوید؟

دقایقی را به بحث و گفتگو در این مورد اختصاص دهید که چرا طلاق با توجه به کلام خدا در این آیات، بسیار ج ّدی می باشد.

چرا وقتی یک زوج طلاق می گیرند، شوهر، زن، و فرزندان درد زیادی را متحمل می شوند؟ (در مورد این سؤال بحث و گفتگو کنید و بعد کادر زیر را بخوانید).

درد طلاق

امروزه بسیاری از افراد فکر می کنند که اگر از همسرشان راضی نیستند، طلاق راه آسانی برای حل مشکلاتشان می باشد. اما خدا چه می گوید؟ وقتی دو نفر ازدواج می کنند، کلام خدا می گوید که آنها "یک تن" می شوند. به شکلی مرموز و روحانی، خدا آنها را به هم پیوند می دهد. اگر چه آنها همچنان دو فرد متفاوت هستند، اما به شکل واقعی، آنها اکنون یک واحد هستند. همانطور که نمی توانید یک بخش از بدن خود را قطع کنید، بدون اینکه عصبهایتان در معرض درد زیاد این زیان قرار بگیرند، شما نمی توانید یک زوج را که یک تن شده اند، بدون درد و زیان زیاد از هم جدا کنید. همچنین نمی توانید به ض ّد کاری که خدا انجام داده عمل کنید و عواقب شدیدی را متحمل نشوید.

۷.  فریسیها می دانستند که به نظر عیسی، طلاق، اشتباه است. پس سؤال دیگری را از او پرسیدند. آیۀ ۷ را دوباره بخوانید. آنها از عیسی چه سؤالی کردند؟

۸.  بر اساس آنچه که عیسی می گوید، چرا موسی اجازه داد که طلاق بدهند؟ (آیۀ ۸) آیا سختدلی خدا را خشنود می سازد؟ با توجه به آیات ۴ – ۶ و آیۀ ۸، خواست خدا برای افراد متأهل چیست؟

۹.  آیۀ ۹ را دوباره بخوانید. یکی از دلایلی که عیسی می گوید که مرد می تواند زن خود را طلاق دهد، چیست؟ اگر او زن خود را به هر دلیل دیگری طلاق دهد و بعد با شخص دیگری ازدواج کند، مرتکب چه گناهی می شود؟

در اینجا عیسی به طور خاص با مردان صحبت می کند، اما فکر می کنید که این قاعده برای زنان هم حقیقت دارد؟

چرا فکر می کنید که بی عفتی جنسی دلیلی برای طلاق گرفتن است؟ دقایقی به این فکر کنید که چگونه زنا، عهد ازدواج را می شکند.

این موضوع در مورد اهمیت وفاداری در ازدواج ، به شما چه می گوید؟

ازدواج می تواند شفا بیابد

اگرچه عیسی گفت که اگر یکی از شرکا مرتکب زنا شود، می توانند طلاق بگیرند، اما این مسأله به این معنا نیست که اگر چنین چیزی اتفاق بیفتد، زوجها همیشه باید طلاق بگیرند. به خاطر مرگ عیسی بر روی صلیب، خدا بخشش کامل را به همۀ افرادی می دهد که حقیقتاً توبه کرده و به سوی او بازمی گردند. اول یوحنا ۱ : ۹ می گوید: "ولی اگر به گناهان خود اعتراف کنیم، او که امین و عادل است، گناهان ما را می آمرزد و از هر نادرستی پاکمان می سازد." نمونه های بسیاری وجود داشته که در آن زنان و شوهران از گناه خود توبه کرده اند و همسرشان آنها را بخشیده است. اگر چه این یک فرایند دردناکی بوده و نیاز به زمان داشته، اما خدا ازدواجشان را شفا داده است. آنها در میان این سختیها، با وجود اینکه در گناه افتاده اند، اما در مسیر خود با خدا رشد کرده اند. ( درس ۶ بیشتر در مورد بخشش گفتگو خواهد کرد.)

وفاداری در ازدواج

۱۰.  هر یک از آیات زیر را بخوانید و بگویید که این آیات در مورد وفاداری در ازدواج چه می گویند؟

(نکته: بی عفتی جنسی به هر فعالیت جنسی خارج از ازدواج، از جمله زنا، اشاره می کند.)

"زنا مکن." ( این یکی از ده فرمانی است که خدا به موسی داد. خروج ۲۰: ۱۴)

"از بی عفتی بگریزید! هر گناه دیگر که انسان مرتکب شود بیرون از بدن اوست، اما کسی که مرتکب بی عفتی می شود، نسبت به بدن خود گناه می کند. آیا نمی دانید که بدن شما معبد روح القدس است که در شماست و او را از خدا یافته اید، و دیگر از آن خود نیستید؟ به بهایی خریده شده اید، پس خدا را در بدن خود تجلیل کنید." ( اول قرنتیان ۶ : ۱۸ – ۲۰)

"ارادۀ خدا این است که مق ّدس باشید: خود را از بی عفتی دور نگاه دارید. هر یک از شما باید بداند که چگونه در پاکی و برازندگی، بدن خود را تحت تسلط نگاه دارد. نباید همانند قومهایی که خدا را نمی شناسند، دستخوش امیال شهوانی باشید. هیچ کس نباید در این امر دست تجاوز یا طمع به حریم برادر خود دراز کند. چنانکه پیشتر به شما گفتیم و هشدار دادیم، خداوند همۀ این کارها را کیفر خواهدداد. زیراخدامارانهبهناپاکی،بلکهبهقّدوسیتفراخواندهاست.پس،هرکهاینتعلیمراردکند،نهانسان،بلکهخداییرا رد کرده که روح ق ّدوس خود را به شما عطا می فرماید." ( اول تسالونیکیان ۴ : ۳ – ۸)

بر اساس آیات بالا، چرا بسیار مهم است که زن و شوهر تا آخر ُعمر فقط نسبت به یکدیگر وفادار بمانند؟

وفاداری در ذهن

۱۱.  عیسی به پیروان خود یاد داد که وفادار بودن از نظر جنسی، فقط انجام ندادن عمل جسمانی نیست. عدم وفاداری در ذهن و قلب آغاز می شود. آیات زیر را بخوانید.

"مباد که در میان شما از بی عفتی یا هر گونه ناپاکی یا شهوت پرستی حتی سخن به میان آید، زیرا اینها شایستۀ مقدسین نیست." (افسسیان ۵ : ۳)

"شنیده اید که گفته شده، "زنا مکن." اما من به شما می گویم، هر که با شهوت به زنی بنگرد، همان دم در دل خود با او زنا کرده است. " ( متی ۵ : ۲۷ – ۲۸)

"در پایان، ای برادران، هر آنچه راست است، هر آنچه والاست، هر آنچه درست است، هر آنچه پاک است، هر آنچه دوست داشتنی و هر آنچه ستودنی است، بدان بیندیشید. اگر چیزی عالی است و شایان ستایش، در آن تأمل کنید." ( فیلیپیان ۴ : ۸)

بگویید که هر یک از آیات بالا در مورد پاک نگاه داشتن قلب و ذهن خود، چه می گوید.

۱۲.  به نظر شما این آیات در مورد نگاه کردن به تصاویر مستهجن یا شهوترانی در فیلمها و تلویزیون، چه می گوید؟

۱۳.  شیطان دائما سعی دارد که ازدواجها را نابود کند. اگر ازدواج کرده اید، یا می خواهید به زودی ازدواج کنید، آیا هر دو با هم و جداگانه برای استحکام ازدواج خود و برای اینکه ازدواجتان در برابر استراتژیهای شرارت آمیز شیطان تحت محافظت باشد، دعا می کنید؟

در اول پطرس ۵ : ۸ – ۹، پطرس رسول این کلمات را نوشت:

"هشیار و مراقب باشید، زیرا دشمن شما ابلیس همچون شیری غّران در گردش است و کسی را می جوید تا ببلعد. پس در ایمان راسخ باشید و در برابر او بایستید، زیرا آگاهید که برادران شما در دنیا با همین زحمات رو به رویند."

چگونه این آیات می تواند به شما کمک کند که ازدواج خود را محکم و قوی نگاه دارید؟

دعا: حالا با هم برای ازدواج خود دعا کنید. فیض خدا را بطلبید تا وقتی مشاجراتی در ازدواج به وجود می آید، با وسوسۀ جدایی مقابله کنید.

پیش از جلسۀ بعدی...

… امثال ۵ را بخوانید. این باب، به طور خاص به مردها اشاره می کند، اما قطعاً، قاعدۀ وفاداری در ازدواج برای زنها هم کاربرد دارد.

- در دفتر یادداشت خود، دلایل گوناگونی را که در این باب برای وفاداری نسبت به همسر خود می بینید، یادداشت کنید.

زمانی را به مرور ۴ درس قبلی اختصاص دهید. آیا درسهایی گرفته اید که ازدواج شما را در مقابل طلاق، مستحکم کند؟

- این مطالب را در دفتر یادداشت خود بنویسید.

همچنین، زمانی را به بازخوانی متی ۱۹ اختصاص دهید. به ج ّدی بودن تعهدی فکر کنید که در هنگام ازدواج برقرار می کنید. وقتی زوجها طلاق می گیرند، باعث ایجاد درد عمیقی در زن و شوهر، و همچنین در فرزندان می شود. حال، تصمیم بگیرید که با هر مشکلی که مواجه شوید، با یکدیگر با آنها برخورد خواهید کرد.

در دل خود و به نامزد یا همسر خود قول بدهید که با کمک خدا، هرگز از کلمۀ "طلاق"، به عنوان پیشنهادی برای حل مشاجرات در ازدواج خود، استفاده نخواهید کرد.

- قول خود را در دفتر یادداشت خود بنویسید.

با هم زمانی را به دعا برای ازدواجتان اختصاص دهید.

(فراموش نکنید که دفتر یادداشت و کتاب مقدس خود را برای جلسۀ بعدی به همراه داشته باشید.)

۶. بخشش: کلیدی برای ازدواج شاد و طولانی

پیش از آغاز این جلسه:

دقایقی را به بحث و گفتگو در مورد مطالبی که هفتۀ گذشته در دفتر یادداشت خود، دربارۀ امثال ۵ و چگونگی مستحکم کردن ازدواج خود نوشته اید، اختصاص دهید. (۵ دقیقه)

بحث و گفتگوی آغاز جلسه:

وقتی کسی ما را می رنجاند یا خطایی نسبت به ما مرتکب می شود، اکثر افراد چه واکنشی نشان می دهند؟ شما در این مورد چه فکری می کنید؟

همۀ ما، در زمانهای مختلف در ازدواج خود، متوجه می شویم که نسبت به همسر خود خطا کرده ایم. گاهی اوقات هم آنها نسبت به ما خطا کرده اند. برای اینکه ما در عشق و محبت خود نسبت به یکدیگر رشد کنیم، باید یاد بگیریم که چگونه طلب بخشش کنیم و چگونه ببخشیم. بیایید با نگاهی بر آنچه که عیسی در مورد اهمیت بخشش گفت، آغاز کنیم.

متی ۱۸: ۲۱- ۳۵ را بخوانید.

۱.  دوباره آیات ۲۱ – ۲۲ را بخوانید. به نظر شما، منظور عیسی این است که هر بار که کسی را می بخشیم، حساب آنرا نگاه داریم؟ منظور عیسی چیست؟

۲.  وقتی تعداد دفعات بخشش خود نسبت به یک نفر را حساب می کنیم، این مسأله چه چیزی را در مورد طرز رفتار ما آشکار می کند؟ آیا فکر می کنید که چنین کاری بخشش حقیقی و قلبی را نشان می دهد؟

۳.  آیۀ ۲۴ را دوباره بخوانید. این خادم، چقدر به این ارباب بدهکار بود؟

۴.  این ارباب می خواست که این مرد و خانواده اش را بفروشد تا طلب او را وصول کند. این خادم چه کار کرد؟ ( به آیۀ ۲۶ نگاه کنید.)

آیا فکر می کنید که او هرگز می توانست این طلب را وصول کند؟

این ارباب نسبت به التماس خادمش چه واکنشی نشان داد؟ (آیۀ ۲۷)

۵.  دوباره آیات ۲۸ – ۳۰ را بخوانید. این خادم بعد از بخشیده شدن و آزادی، چه کار کرد؟ (آیۀ ۲۸)

همکارش چقدر به او بدهکار بود؟

۶.  آیات ۳۲ – ۳۴ را دوباره بخوانید. وقتی این ارباب در مورد این اتفاقات شنید، چه کار کرد؟ آیا فکر می کنید که اعمال این ارباب درست بود؟ پاسخ خود را توضیح دهید.

۷.  آیۀ ۳۵ را بخوانید. عیسی در پایان این َمثل، چه گفت؟ در اینجا عیسی یک بیانیۀ بسیار ج ّدی را مطرح می کند. در قسمتهای دیگری از عهدجدید، عیسی همین قاعده را تعلیم می دهد. متی ۶ : ۱۴ – ۱۵ را بخوانید. این آیات چه چیزی را به ما یاد می دهند؟

۸.  مهمترین بخش این َمثل در متی ۱۸: ۳۳ می باشد. آن را دوباره بخوانید. اگر ما حقیقتاً باور نکنیم که خدا گناهان ما را بخشیده، بخشش دیگران برای ما دشوار خواهد بود. آیا شما باور دارید که خدا دوستتان دارد و به خاطر مرگ عیسی برای شما، گناهانتان را می بخشد؟

۹.  دوباره به این َمثل نگاه کنید. چگونه قر ِض گناه ما نسبت به خدا، مانند قر ِض این خادم نسبت به این ارباب می باشد؟

چگونه بخشش طلب این خادم توسط این ارباب، مانند بخشش خدا نسبت به ما می باشد؟

حالا که ما بخشیده شده ایم، خدا چه انتظاری از ما دارد؟

حالا می پردازیم به اینکه چگونه می توانیم این تعلیم بخشش را در ازدواج خود به کار ببریم.

همۀ ما باید یاد بگیریم که ببخشیم، اما بسیاری از اوقات بخشیدن همسرمان بسیار دشوار است، چون درک نمی کنیم که بخشش چیست.

مفهوم بخشیدن چیست؟

الف. بخشش، یعنی اینکه من این عمل اشتباه و این آزردگی را در دستان خدا می گذارم. وقتی من انتخاب می کنم که همسرم را ببخشم، من نمی گویم که عمل او اشتباه نبوده، و نمی گویم که او مرا آزار نداده است. اگر هیچ آزار یا عمل اشتباهی نبوده، نیازی به بخشیدن نیست. اما من به دنبال این نخواهم بود که متقابلا او را آزار بدهم. من به خدا اعتماد می کنم که در قلب همسرم کار کند.

رومیان ۱۲ : ۱۹ – ۲۱ را بخوانید.

۱۹ ای عزیزان، انتقام مگیرید، بلکه آن را به غضب خدا واگذارید. زیرا نوشته شده که "خداوند می گوید: " انتقام از آن من است؛ من هستم که سزا خواهم داد." ۲۰ برعکس،" اگر دشمنت گرسنه است، به او خوراک بده! و اگر تشنه است، به او آب بنوشان! اگر چنین کنی، اخگرهای سوزان بر سرش خواهی انباشت." ۲۱مغلوب بدی مشو، بلکه بدی را با نیکویی مغلوب ساز.

۱)  دوباره به آیۀ ۲۰ نگاه کنید. چگونه خوراک دادن به "دشمن" خود و آب دادن به او، ثمرۀ بخشش حقیقی را نشان می دهد؟ (البته، همسر شما، واقعاً "دشمن" شما نیست، اما گاهی اوقات اگر کاری انجام داده که باعث آزار شما شده، ممکن است که چنین احساسی بکنید!)

۲)  وقتی انتخاب می کنید که ببخشید، به جای اینکه به دنبال راهی برای تلافی کردن باشید یا رنجش را در خود نگاه دارید چگونه این عمل شما مانند عمل کسی است که از روی صلیب گفت: " ای پدر اینها را ببخش؛ زیرا نمی دانند چه می کنند"؟

۳)  در مورد این موضوع فکر کنید: آیا شما واقعاً باور دارید که خدا آنقدر بزرگ است که می تواند قلب همسرتان را تغییر دهد و به او نشان دهد که عملش یا کلامش، اشتباه است؟ اگر فکر می کنید که خودتان می توانید رفتارها یا اعمال اشتباه همسرتان را تغییر دهید، اکثر اوقات شما در اشتباه هستید.

ب. بخشش یعنی من متوجه می شوم که خدا نسبت به من بسیار رحیم بوده، پس من هم رحیم خواهم بود. به آنچه که هم اکنون در متی ۱۸ مطالعه کردیم، فکر کنید. در اینجا ما یک حقیقت بسیار جدی را می بینیم. اگر ما می خواهیم که خدا قرض همۀ گناهانی را که نسبت به او مرتکب شده ایم، ببخشد، باید چه رفتاری نسبت به افرادی داشته باشیم که به ض ّد ما مرتکب گناه می شوند؟

"خوشا به حال رحیمان، زیرا بر آنان رحم خواهد شد." ( متی ۵ : ۷)

پ.بخشش یعنی من اجازه نمی دهم که قلبم، سرد و تلخ شود. بخشش کاری نیست که من فقط برای همسرم انجام می دهم، بلکه کاری است که من برای خودم هم انجام می دهم. اگر من به تلخی و خشم بچسبم، این کار، مرا نابود خواهد کرد. ممکن است او هرگز از من طلب بخشش نکند. اگر او این کار را انجام ندهد، در این صورت این فقط بین من و خداست. من به حضور خدا می روم و به او می گویم که می خواهم همسرم را ببخشم و فیض او را می طلبم تا به من کمک کند که این مسأله را به او بسپارم.

۸ باری، همۀ شما یکدل و همدرد و برادر دوست و دلسوز و فروتن باشید. ۹بدی را با بدی و دشنام را با دشنام پاسخ مگویید، بلکه در مقابل، برکت بطلبید، زیرا برای همین فرا خوانده شده اید تا وارث برکت شوید. ( اول پطرس ۳ : ۸ – ۹)

۱)  به نظر شما چگونه رفتاری که در این آیات مطرح شده، به شما این توانایی را می دهد که نسبت به همسرتان دلگرم باشید، حتی وقتیکه او نسبت به شما خطایی را مرتکب می شود؟ آیا ممکن است که او را برکت بدهید و همزمان خشم و تنفر را در دل خود نگاه دارید؟ پاسخ خود را توضیح دهید.

۲)  آیۀ ۹ می گوید که اگر بدی را با بدی پاسخ ندهید، بلکه در مقابل، برکت بطلبید، چه چیزی را دریافت خواهید کرد؟

دعا: اکنون با هم دعا کنید و برای بخشش کامل گناهانتان که از خدا دریافت کرده اید، او را شکر کنید. از او بخواهید که به شما قلبی نرم و فروتن بدهد. از او بخواهید که به شما یاد بدهد که یکدیگر را برکت بدهید و ببخشید، حتی وقتیکه با شما بدرفتاری شده است.

کاربرد عملی بخشش

حال اگر ممکن است، در بخش بعدی این درس، طلب بخشش و بخشیدن را بخوانید. یا شاید بخواهید که با یک گروه در یک جلسۀ جداگانه آنرا بخوانید. اگر به عنوان یک گروه این بخش را مورد بحث و گفتگو قرار نمی دهید، پس زن و شوهر یا نامزدها باید به عنوان یک زوج پیش از جلسۀ بعدی این بخش را بخوانند. این بخش را حذف نکنید! اطلاعات مفید زیادی در اینجا وجود دارد.

همچنین این بخش عملی باید در دسترستان باشد تا بتوانید در هر زمانی در آینده که نیاز به بخشیدن یا طلب بخشش دارید، به آن مراجعه کنید.

پیش از جلسۀ بعدی...

... َمثل متی ۱۸: ۲۱ – ۳۵ را دوباره بخوانید. بعد بقیۀ این درس را بخوانید.

- در دفتر یادداشت خود دلایل گوناگونی را در مورد اهمی ِت بخشیدن همسرتان بنویسید.

اگر بخش مربوط به طلب بخشش و بخشیدن را با یک گروه خوانده اید، یا اگر آنرا نخوانده اید، دوباره زمانی را به خواندن آن به عنوان یک زوج یا به صورت فردی، اختصاص دهید.

- در دفتر یادداشت خود، چند مورد از مهمترین مسائلی را که در این قدمها یاد گرفته اید، بنویسید.

- همچنین بنویسید که انجام چه کاری برای شما بسیار دشوار است، و زمانی را به دعا در این مورد اختصاص دهید.

اگر ازدواج کرده اید یا هنوز نامزد هستید، آیا مسائلی وجود دارد که به خاطر آنها باید از نامزد یا همسر خود طلب بخشش کنید؟ آیا این هفته، این کار را انجام خواهید داد؟ آیا مسائلی هست که در دل خود نگاه داشته اید و باید به خاطر این مسائل، همسر خود را ببخشید؟ آیا این کار را هم انجام خواهید داد، حتی اگر او از شما طلب بخشش نکند؟ این دو قدم در مستحکم ساختن ازدواجتان در مقابل حملات دشمن، تأثیر زیادی خواهد داشت!

(فراموش نکنید که دفتر یادداشت و کتاب مقدس خود را برای جلسۀ بعدی به همراه داشته باشید.)

طلب بخشش و بخشیدن

۱. طلبیدن

شاید سخت ترین کلمه ای که بتوانید بگویید، این است: "من اشتباه کردم؛ لطفا مرا ببخش." اما اگر می خواهید عشق را در ازدواج خود زنده نگاه دارید، این کلمات، با ارزشترین کلمات می باشند. چگونه می توانید چنین کاری را انجام دهید؟ در اینجا چهار قدم برای طلب بخشش از همسرتان، وجود دارد.

الف. خود را فروتن سازید. به خودتان و خدا اعتراف کنید که کلام یا عملتان اشتباه بوده است. همۀ ما غرور داریم واگر می خواهیم در ازدواجمان از راه خدا پیروی کنیم، باید آن غرور را بشکنیم. وقتیکه خطا می کنیم، اگر خود را فروتن نکنیم و آنرا-اول به خودمان، بعد به خدا و بعد به همسرمان، اعتراف نکنیم، نمی توانیم رابطۀ خوبی را که خدا برای ما می خواهد، با همسرمان داشته باشیم.

ب. آنرا به خدا و همسرتان اعتراف کنید. وقتی به خدا اعتراف می کنم، باید باور داشته باشم که بخشش او را دریافت کرده ام. اول یوحنا ۱ : ۹ می گوید: "ولی اگر به گناهان خود اعتراف کنیم، او که امین و عادل است، گناهان ما را می آمرزد و از هر نادرستی پاکمان می سازد." آیا این موضوع را باور دارید؟ پیش از آنکه به سراغ قدم بعدی بروید، اطمینان حاصل کنید که شما به بخشش کامل مسیح برای تمام گناهانتان ایمان دارید. با ایمان آنرا دریافت کنید.

بعد، من باید عمل خطای خود نسبت به همسرم را اعتراف کنم، گناهم را نام ببرم . در اینجا چند نمونه مطرح شده است: "امروز من با عصبانیت صحبت کردم؛ من با کلماتم تو را آزار دادم." " من دروغ گفتم که................." . " من عصبانی بودم و تو را زدم. این اشتباه بود." "من به تو احترام نگذاشتم، وقتی آن چیزها را در مقابل اقوامت، به تو گفتم." یا " من نسبت به تو وفادار نبوده ام." مسئولیت کامل گناه خود را به عهده بگیرید! مسائل را به صورت کلی مطرح نکنید.... به عنوان نمونه: "من، زن یا شوهر بدی هستم!" شاید همسرتان با شما موافق باشد، اما این مسأله کمکی نمی کند تا از گناه خاصی آزاد شوید. همچنین، کمکی به همسرتان نمی کند تا از تلخی و رنجش حرف یا عمل شما، رهایی یابد. مهم است که به طور خاص، گناه خود را مطرح کنید.

همچنین، در این زمان، در مورد گناه همسرتان صحبت نکنید. به عنوان نمونه، نگویید که: " من می دانم که اشتباه کردم که با فریاد، لعنتهای زشتی را بر تو اعلام کردم، اما تو هم همان چیزها را به من گفتی!" اجازه بدهید که خدا به عمل خطای آنها رسیدگی کند. شما فقط مسئول کلام و اعمال خودتان هستید. اغلب اوقات متوجه می شوید که وقتی خودتان را فروتن می کنید و گناهتان را اعتراف می کنید، همسرتان از کاری که انجام داده، شرمنده می شود و در عوض از شما طلب بخشش خواهد کرد. بعد، لحظۀ زیبای شفا، در رابطۀ شما اتفاق می افتد. اما، حتی اگر همسرتان به خطای خود اعتراف نکند، اجازه بدهید که روح القدس، کار خود را در وقت خود انجام دهد. شما نمی توانید دیگران را تغییر دهید؛ بلکه فقط می توانید خودتان را تغییر دهید!

نکته ای برای احتیاط: اگر گناه مخفی در زندگی شما وجود دارد که همسرتان هیچ اطلاعی از آن ندارد، ممکن است اعتراف شما شوک بزرگی برای او باشد. شاید اولین عکس العمل او، خشم و آزردگی عمیق باشد. به عنوان نمونه، اگر شما زنا کرده اید یا اگر درگیر تصاویر مستهجن هستید، این می تواند خبر بسیار دردناکی برای شوهر یا زن باشد. اما مهم است که در زیر نور گام برداریم.(به اول یوحنا ۱ : ۵ – ۷ نگاه کنید). پیش از آنکه برای چنین چیزی از همسرتان طلب بخشش کنید، فیض خدا را برای او بطلبید. با او ملایم و صبور باشید، چنانکه در قدم بعدی در مورد آن گفتگو خواهیم کرد.

پ.طلب بخشش کنید. بهترین راه برای طلب بخشش از شریک خود، این است که این کلمات را بگویید: " آیا مرا می بخشی؟" این کار، چیز مشخصی را به آنها می دهد که می توانند به آن پاسخ بدهند. حالا حق انتخاب با اوست- آیا او می گوید " بله"، و شما را می بخشد، یا این کار را نمی کند؟ مهم است که بدانید، شاید برای همسرتان بسیار دشوار باشد که بگوید، "بله". به طور خاص این مسأله زمانی حقیقت دارد که شما عمل بسیار دردناکی را نسبت به او انجام داده اید، مانند زنا، یا اگر بارها برای یک چیز تکراری از او طلب بخشش کرده اید. اگر او نتواند بلافاصله " بله" بگوید، به او فرصت بدهید و از خداوند بخواهید که کمکش کند.در این مدت، شما باید به طور ج ّدی قدم بعدی را دنبال کنید.

ج.تغییر کنید. بارها و بارها یک گناه را تکرار نکنید؛ " پس ثمری شایستۀ توبه بیاورید." (متی ۳ : ۸) در مورد غلاطیان ۵ : ۱۶ –۲۶ تفکر کنید. خدا از شما نمی خواهد که دندانهایتان را برهم بفشارید و خودتان را تغییر دهید. بلکه باید عمیقاً به قربانی عیسی اعتماد کنید که تمام گناهان شما را بردارد. هر روزه دعا کنید که خدا شما را با روح القدس ُپر سازد و میوۀ روح را در زندگی شما تولید کند. به همسرتان ثابت کنید که به طور ج ّدی می خواهید عادات بد را در زندگی خود تغییر دهید.

با کمک روح خدا، می توانید یاد بگیرید که خشم و زبان خود را کنترل کنید؛ می توانید یاد بگیرید که حقیقت را اعلام کنید؛ می توانید یاد بگیرد که وفادار باشید، حتی در افکار خود؛ و می توانید یاد بگیرید که از افراد و مکانهایی که شما را وسوسه می کنند که مرتکب عمل بدی شوید، اجتناب کنید.

"پس مگذارید گناه در بدنهای فانی شما فرمان براند تا امیال آن را اطاعت کنید. اعضای بدن خود را تسلیم گناه نکنید تا ابزار شرارت باشند، بلکه همچون کسانی که از مرگ به زندگی بازگشته اند، خود را تسلیم خدا کنید. و اعضای بدن خود را به او بسپارید تا ابزار پارسایی باشند. زیرا گناه بر شما فرمان نخواهد راند، چون زیر شریعت نیستید بلکه زیر فیضید." (رومیان ۶ : ۱۲ – ۱۴)

با توجه به این آیات، سهم فعالی که ما برای رهایی از شرارت در زندگی خود داریم، چیست؟

این موضوع چگونه شما را تشویق و دلگرم می کند، که گناه بر شما فرمان نمی راند و شما زیر شریعت نیستید، بلکه زیر فیضید؟

۲. بخشیدن

وقتی همسرتان نزد شما می آید، به گناه خود اعتراف می کند و طلب بخشش می کند، شما باید بدانید که او کار بسیار دشواری را انجام می دهد. نحوۀ پاسخ شما به او، بسیار مهم است. باید چند موضوع مهم را در این شرایط به یاد داشته باشیم.

الف. گوش کنید: کاملا به آنها توجه کنید! به شستن ظرفها یا هر کاری که انجام می دهید، ادامه ندهید. به او احترام بگذارید. برای مدتی از کار خود دست بکشید و به خوبی به او گوش کنید. مستحکم نگاه داشتن رابطه تان، بسیار مهمتر از کارهای دیگری است که باید انجام دهید. به حرف دل او گوش کنید، نه فقط به کلامش. شاید کلام او کامل نباشد- شاید او مشّوش باشد، اما سعی دارد چه چیزی را بگوید؟

ب. نیاز خود به رحم خدا را به یاد بیاورید. با رفتار غرورآمیز مقابله کنید، رفتاری که فکر می کند: " تو خیلی بدی، و من خیلی خوبم. من هرگز کاری را که تو انجام دادی، انجام نخواهم داد!" یک دقیقه به َمثلی فکر کنید که پیش از این مطالعه کردیم، در مورد خادمی که طلبش بخشیده شد، طلبی که او هرگز نمی توانست آنرا وصول کند. همۀ ما در جایگاه این خادم هستیم. (دوباره متی ۱۸ : ۳۲- ۳۳ را بخوانید.) چگونه می توانیم از رحم کردن به دیگران خودداری کنیم، درحالیکه خدا به طور کامل ما را بخشیده است؟

"پس همچون قوم برگزیدۀ خدا که مق ّدس و بسیار محبوب است، خویشتن را به شفقت، مهربانی، فروتنی، ملایمت و صبر ملبس سازید. نسبت به یکدیگر بردبار باشید و چنانچه کسی نسبت به دیگری کدورتی دارد، او را ببخشاید. چنانکه خداوند شما را بخشود، شما نیز یکدیگر را ببخشایید. و بر روی همۀ اینها محبت را در بر کنید که همه چیز را به هم می پیوندد و شما را کامل می گرداند." (کولسیان ۳ : ۱۲ – ۱۴)

پ.کلام بخشش را اعلام کنید. چیز خوبی که می توانید بگویید، این است: " ممنونم که این را گفتی. من تو را می بخشم. من تو را دوست دارم."

نگویید:

" آه، اینکه چیزی نبود!" این حقیقت ندارد. اگر او برای طلب بخشش نزد شما می آید، پس یعنی در ذهن او، این چیز مهمی بود.

یا

" بیا در موردش صحبت نکنیم. فقط فراموشش کن! این در گذشته اتفاق افتاده؛ نگران آن نباش!" او باید در مورد آن صحبت کند. او باید توسط کلام بخشش شما، از این احساس تقصیر آزاد شود، و شما باید بدانید که گذشته همچنان بر هر دوی شما تأثیر خواهد گذاشت، مگر اینکه از طریق بخشش آن را به خدا بسپارید.

یا

" خدا تو را ببخشد." البته که ما می خواهیم خدا او را ببخشد، اما عیسی هم به ما تعلیم می دهد که ببخشیم. اگر ما همان کسی هستیم که رنجیده ایم، پس ما هم باید همان کسی باشیم که می بخشیم.

آنها باید کلام بخشش شما را بشنوند!

ج.از خودتان و خدا بپرسید: " آیا من هم تا حدودی خطا کرده ام؟" به عنوان نمونه، اگر شوهر کلمات زشت و آزار دهنده ای را با فریاد بر زنش اعلام کرده، شاید فقط به خاطر این نیست که او بداخلاق است. شاید به خاطر این بوده که زن دائماً از او عیبجویی و انتقاد کرده است. این مسأله عمل شوهر را تبرئه نمی کند، اما زن باید بداند که او هم خطاکار است، وقتیکه به شوهرش احترام نمی گذارد. شاید مسأله ای هست که زن هم باید به خاطر آن از شوهرش طلب بخشش کند. با قلبی باز و فروتن به خدا گوش کنید، آماده باشید که هر آنچه را که او به شما می گوید، بشنوید.

چ.به یاد داشته باشید که بخشش یعنی پذیرش ۱۰۰% ! شاید مدت زمانی طول بکشد تا شما دوباره احساس کنید که می توانید به همسرتان اعتماد کنید، اما وقتی همسرتان را می بخشید، باید قلب خود را به سوی او باز کنید. رحم شما، جایی برای رشد به او می دهد. رابطۀ شما باید بر روی فیض بنا شود، نه شریعت. نسبت به همسرتان فیض داشته باشید، چنانکه مسیح نسبت به شما فیض داشت. (نمونۀ خدا را برای ما در مزامیر ۱۰۳ : ۸ – ۱۲ و رومیان ۱۵ : ۷ ببینید.)

"یهوه رحیم و فیاض است، دیرخشم و آکنده از محبت. تا ابد محاکمه نخواهد کرد، و همیشه ُبغض نخواهد داشت. او با ما مطابق گناهانمان رفتار نمی کند و به ما بر حسب تقصیراتمان سزا نمی دهد. زیرا به اندازه ای که آسمان از زمین فراتر است، به همان اندازه نیز محبت خدا نسبت به ترسندگان او عظیم است! به اندازه ای که مشرق از مغرب دور است به همان اندازه نیز نافرمانیهای ما را از ما دور کرده است." (مزامیر ۱۰۳ : ۸ – ۱۲)

"پس همان گونه که مسیح شما را پذیرفت، شما نیز یکدیگر را بپذیرید تا خدا جلال یابد." (رومیان ۱۵ : ۷)

وقتی همسرتان را بخشیدید، دیگر نباید در مورد خطای او صحبت کنید. آن را در گذشته رها کنید و به خدا بسپارید. اعتماد کنید که خدا احساسات شما را تغییر خواهد داد، چنانکه شما هر وقت گذشته را به یاد می آورید، آن را به خدا می دهید.

ح.با هم، برای ضعفهای یکدیگر دعا کنید. با هم- برای ازدواجتان دعا کنید! آیا باور دارید که خدا می خواهد این دعاها را بشنود و جواب بدهد؟ قطعاً او می خواهد که این کار را بکند! باور کنید. اغلب اوقات با هم دعا کنید که، "ما را در آزمایش میاور، بلکه از آن شریر رهاییمان ده."

به یاد داشته باشید، عدم بخشش، ازدواجها را نابود می کند؛ بخشش، ازدواجها را شفا می ده - و محبت خدا را وارد زندگی ما می کند. چشمان ما را به سوی راههای خدا باز می کند.

۷. محبت کردن را انتخاب کنید، حتی وقتیکه چنین احساسی را ندارید:

برطرف کردن مشاجره در ازدواج

پیش از آغاز این جلسه:

دقایقی را به بحث و گفتگو در مورد مطالبی که هفتۀ گذشته در دفتر یادداشت خود، دربارۀ دلیل اهمیت بخشش در ازدواج یادداشت کرده اید، اختصاص دهید. ( ۵ دقیقه)

بحث و گفتگوی آغاز جلسه:

به نظر شما ویژگیهای عشق حقیقی چیست، عشقی که یک ُعمر باقی می ماند؟

مق ّدمه:

امروزه برای بسیاری از افراد، عشق، اساساً یک احساس است. سرودهایی سروده می شوند و شعرهایی نوشته می شوند که "آتش بازی" را تمجید می کنند- آن احساسات عاشقانۀ هیجان انگیزی که وقتی جوانان "عاشق می شوند"، آنرا احساس می کنند. اما حقیقت این است که احساسات می آیند و می روند. در هر ازدواجی، زمانهایی وجود دارد که در آن یکی از طرفین یا هر دو، نسبت به یکدیگر، احساس گرمی و عشق نمی کنند. آیا به این معناست که عشق از بین رفته و شما فقط باید شخص جدیدی را پیدا کنید که نسبت به شما احساس عاشقانه داشته باشد؟

در اول قرنتیان باب ۱۳ پولس به ایمانداران قرنتس می نویسد و به آنها تصویر زیبایی از محبت حقیقی و طرز رفتار آن، ارائه می دهد. او در مورد محبتی صحبت می کند که بسیار عمیقتر از احساسات است، محبتی که نیاز به از خود گذشتگی دارد. آن نوع محبتی که خدا در عیسی مسیح به ما نشان داده است.

اول قرنتیان ۱۳ : ۴ – ۷ را بخوانید.

۱.  این ۴ آیه را دوباره بخوانید. در دفتر یادداشت خود، دو فهرست تهیه کنید. در فهرست اول، همۀ چیزهای مثبت را در مورد محبت و کاری که انجام می دهد، بنویسید. در فهرست دوم، همۀ چیزهای منفی را که محبت نیست یا انجام نمی دهد، بنویسید.

یک دقیقه به فهرست چیزهای مثبتی که نوشته اید، نگاه کنید. اگر در هر یک از این راهها رشد کنید، این مسأله چگونه بر ازدواج شما تأثیر خواهد گذاشت؟

۲.  حالا یک دقیقه به فهرست چیزهای منفی نگاه کنید. آیا شما مرتکب این ویژگیهای بی محبتی شده اید؟

۳.  دوباره به آیات بالا نگاه کنید. آیا در اینجا چیزی می بینید که نشان دهد محبت یک احساس عاشقانه می باشد؟ به نظر شما، آیا ممکن است که این رفتارهای محبت آمیز را انتخاب کرد، حتی وقتیکه چنین احساسی را ندارید؟ پاسخ خود را توضیح بدهید.

۴.  حالا آیات ۴ – ۷ را دوباره بخوانید، اما این بار، هر جا که کلمۀ "محبت" را می بینید، به جای آن، نام خود را بخوانید. به عنوان نمونه، "(مریم/ آرش) بردبار و مهربان است؛ (مریم/ آرش) حسد نمی برد یا فخر نمی فروشد، و غیره..." چطور به نظر می رسد؟

۵.  در هر ازدواجی، زمانهایی وجود دارد که مشاجراتی ایجاد می شود. بدون شکّ، زمانهایی وجود خواهد داشت که شما از دست همسرتان عصبانی می شوید. آیات زیر را بخوانید.

"خشمگین باشید، اما گناه مکنید. مگذارید روزتان در خشم به سر رسد، و ابلیس را مجال ندهید. (افسسیان ۴ : ۲۶ – ۲۷)

چطور ممکن است که خشمگین باشید، اما گناه نکنید؟ اول قرنتیان ۱۳ : ۴ – ۷ را دوباره بخوانید. چگونه به کار بردن این آیات به شما کمک می کند که در طول مشاجرات، گناه نکنید؟

۶.  به نظر شما چرا خوب است که شب، پیش از رفتن به تختخواب، از خشم خود خلاص شوید؟ اگر این کار را نکنید، چگونه چنین چیزی می تواند به ابلیس مجال بدهد؟

(نکته: گاهی اوقات برطرف کردن مشاجره نیاز به زمان دارد و شاید نتوانید پیش از به پایان رسیدن شب، به نتیجۀ رضایت بخشی برسید. اما اگر خو ِد مشکل هم حل نشده، شما می توانید در صورت نیاز، یکدیگر را ببخشید، و با هم در دعا، این مشکل را به خدا بسپارید.)

۷.  آیات زیر را بخوانید.

۱۴ زیرا تمام شریعت در یک حکم خلاصه می شود و آن اینکه "همسایه ات را همچون خویشتن محبت کن." ۱۵ ولی اگر به گزیدن و دریدن یکدیگر ادامه دهید، مواظب باشید که به دست یکدیگر از میان نروید. ( غلاطیان ۵ : ۱۴ – ۱۵)

چگونه زوجها، گاهی اوقات "یکدیگر را می َدرند و می گزند"؟ وقتی این کار را انجام می دهند، چه اتفاقی می افتد؟ به جای آن، باید چه کاری انجام بدهند؟ (آیۀ ۱۴)

حالا بیایید به نقش زبان در برقراری محیط محبت آمیز در خانه، نگاهی بیندازیم.

۸.  آیات زیر را بخوانید.

"جواب نرم خشم را برمی گرداند، اما سخن تند غضب را برمی انگیزد." (امثال ۱۵ : ۱)

"زبان شفابخش، درخت حیات است، اما زبان کج، روح را در هم می شکند." (امثال ۱۵ : ۴)

"مرگ و زندگی در قدرت زبان است آنان که دوستش می دارند، از میوه اش خواهند خورد." (امثال ۱۸: ۲۱)

"هستند که سخنان باطلشان چون ضرب شمشیر است، اما زبان حکیمان شفا می بخشد." (امثال ۱۲ : ۱۸)

"دهان خود را حکیمانه می گشاید، و تعلیم محبت آمیز بر زبان اوست." ( این آیه در مورد " زن شایسته" صحبت می کند. امثال ۳۱: ۲۶)

"سکونت در بیابان بی آب و علف، به از زندگی با زن ستیزه جو و بد ُخلق." (امثال ۲۱: ۱۹)

آیات بالا را دوباره بخوانید. در دفتر یادداشت خود، دو فهرست تهیه کنید. در فهرست اول، تمام تأثیرات مثبتی را که کلامتان می تواند در خانه ایجاد کند، بنویسید. در فهرست دوم، در مورد تأثیرات منفی که می تواند ایجاد کند، بنویسید.

۹.  حالا این دو فهرست را با هم مقایسه کنید. با هم در این مورد بحث و گفتگو کنید که این آیات در مورد کلام ما و چگونگی بیان آن، به ما چه می گویند.

۱۰.   آیات زیر را بخوانید.

" برادران عزیز من، توجه کنید: هر کس باید در شنیدن، تند باشد، در گفتن، ُکند و در خشم، آهسته! زیرا خشم آدمی پارسایی مطلوب خدا را به بار نمی آورد." (یعقوب ۱ : ۱۹ – ۲۰)

این آیات را دوباره بخوانید. سه چیزی که یعقوب از ما می خواهد که انجام بدهیم، چیست؟

اگر هر زوجی، در زمان عدم توافق با یکدیگر، این توصیه را اجرا کنند، به نظر شما چگونه این عمل می تواند از بحثهای تلخ جلوگیری کند؟

۱۱.  کلام پولس به افسسیان ( در زیر) خلاصۀ خوبی از چگونگی رفتار زن و شوهر نسبت به یکدیگر می باشد.

"هر گونه تلخی، خشم، عصبانیت، فریاد، ناسزاگویی و هر نوع بدخواهی را از خود دور کنید. با یکدیگر مهربان و دلسوز باشید و همان گونه که خدا شما را در مسیح بخشوده است، شما نیز یکدیگر را ببخشایید." ( افسسیان ۴ : ۳۱ – ۳۲)

دعا: اکنون با هم دعا کنید، از خدا بخواهید که به شما کمک کند تا در به کار بردن محبت حقیقی و غیرخودخواهانه در رفتار خود نسبت به یکدیگر، رشد کنید- حتی وقتی که با هم توافق ندارید.

پیش از جلسۀ بعدی...

... به فهرستی که پیش از این از اول قرنتیان ۱۳ نوشته اید، در مورد اینکه محبت چه چیزی هست و چه چیزی نیست، نگاه کنید. دعا کنید و از خدا بخواهید که به شما نشان دهد که در کدام یک از این ویژگیها باید رشد کنید. البته که همۀ ما در طول زندگی، به رشد خود در همۀ این موارد ادامه خواهیم داد، اما آیا یک یا دو مورد خاصی وجود دارد که خدا در این زمان، توجه شما را به آن جلب می کند؟

- در دفتر یادداشت خود بنویسید که می خواهید خدا چگونه به شما کمک کند تا تغییر کنید. از او بخواهید که به شما کمک کند تا در این قسمتها رشد کنید.

حالا به فهرستی که در مورد زبان تهیه کرده اید، نگاه کنید. آیا چیزی هست که باید در روش صحبت کردن خود تغییر دهید؟

- همچنین در دفتر یادداشت خود بنویسید که چگونه می خواهید کلام خود را تغییر دهید، و زمانی را به دعا در این مورد اختصاص دهید.

همچنین، دو نمونه ای را بخوانید که در ادامۀ این درس آمده و قدمهایی را نشان می دهد که می توانید برای برطرف کردن مشاجره بردارید.

- در دفتر یادداشت خود، هر فکر یا سؤالی که دربارۀ این نمونه ها دارید، یادداشت کنید و در جلسۀ بعدی آنها را مطرح کنید.

(فراموش نکنید که دفتر یادداشت و کتاب مقدس خود را برای جلسۀ بعدی به همراه داشته باشید.)

چگونه می توانیم مشاجره را در ازدواج برطرف کنیم؟

اگر همۀ ما، در هر زمانی، همۀ ویژگیهای محبت را که در اول قرنتیان ۱۳ مطرح شده، زندگی کنیم، هرگز در ازدواجمان، مشاجره نخواهیم داشت! متأسفانه، هیچ کس نمی تواند چنین کاری را انجام دهد. بنابراین، ما می دانیم که زمانهایی در زندگی مشترک ما وجود دارد که در آن یکدیگر را آزار می دهیم، و زمانهایی که با هم توافق نداریم و نمی دانیم که چگونه این عدم توافق را برطرف کنیم. وقتی چنین مسائلی اتفاق می افتد، باید چه کار کنیم که همدیگر را با کلام تنفرآمیز یا حتی آزار جسمی، یا رها کردن زندگی مشترک، نابود نکنیم؟ آیا راهی هست که بدون منفجر شدن، احساسات خود را مطرح کنیم؟ آیا راهی هست که حقیقت را اعلام کنیم تا رابطه مان رشد کند؟ بیایید به دو نمونه از مشاجرۀ احتمالی در خانه و قدمهایی برای برطرف کردن آنها، نگاهی بیندازیم.

نمونه # ۱ : زوجها چگونه می توانند به احساس خشم یا آزردگی نسبت به یکدیگر، رسیدگی کنند؟

مریم و آرش، زن و شوهر هستند. مریم سعی می کند که زن خوبی باشد، اما او آشپز خوبی نیست و خودش هم این موضوع را می داند. هر بار که آنها برای شام به خانۀ والدین آرش می روند، آرش آشپزی او را با آشپزی مادرش مقایسه می کند. او شوخی های کوچک زیادی می کند و همه می خندند. اما مریم، تحقیر می شود. مریم به خدا گفته که شوهرش را می بخشد، اما شوهرش دوباره این کار را تکرار می کند و او عمیقاً آزرده شده است. آخرین باری که شوهرش این کار را کرد، او ۳ روز با شوهرش صحبت نکرد. به عنوان کسی که پیرو عیسی است، او می داند که این راه درستی برای رسیدگی به امور نیست، اما نمی داند که با احساس خشم و آزردگی خود چه کار کند. او تصمیم گرفته که سکوت بهتر از این است که بر سر شوهرش فریاد بزند.

مریم باید در این شرایطی که بارها در ازدواجش اتفاق می افتد، چه کار کند؟ در اینجا، مریم تنها این دو را ه را برای برخورد با احساسات منفی خود نسبت به آرش، در هنگام مقایسۀ او با مادرش، می شناسد.

۱.  او می تواند خشم خود را آزاد کند و منفجر شود. می تواند با کلمات آزاردهنده و بلند به شوهرش بگوید که در این مورد چه احساسی دارد؟ آیا این کار کمکی می کند؟

۲.  او می تواند چیزی در مورد آزردگی خود نگوید و فقط در مورد آن دعا کند. گاهی اوقات به نظر می رسد که این یک کار روحانی می باشد، اما اگر این شوهر نداند که کلامش چه تأثیری بر زنش می گذارد، و اگر زنش چیزی در این مورد به او نگوید، چگونه تغییر ایجاد می شود؟ کم کم چیزی در درون مریم- و در ازدواجشان- می میرد. احتمالا مریم متوجه می شود که بی احترامی می کند، و شاید حتی شوهرش را خوار بشمارد. شاید آنها طلاق نگیرند؛ به زندگی خود در یک خانه ادامه بدهند، اما روابطشان سرد می شود.

آیا مسیر دیگری وجود دارد که به سوی حیات و دوستی عمیق در ازدواج هدایت کند؟

بله! در ازدواجی که هر دو طرف توافق کرده اند که یاد بگیرند که گوش کنند و با هم رشد کنند، پتانسیل زیادی برای یک ازدواج شاد وجود دارد. نکتۀ سوم به شما کمک خواهد کرد که از خشم منفجر شونده یا رنجش خاموش دوری کنید.

۳.  مریم می تواند یاد بگیرد که احساسات منفی خود را با محبت حقیقی بیان کند- نه اینکه سعی کند آرش را مجبور به تغییر کند، بلکه باید به آرش کمک کند که نیازها و احساسات او را درک کند. مریم می تواند با محبت، حقیقت را اعلام کند. او چگونه می تواند این کار را انجام بدهد؟

بیایید به قدمهایی نگاه کنیم که مریم می تواند برای بیان مشکلش بردارد و قدمهایی که آرش می تواند برای پاسخ محبت آمیز بردارد.

۱)  زمان خوبی را پیدا کنید

مریم باید زمانی را پیدا کند که بتواند به تنهایی با آرش صحبت کند. او باید به شوهرش بگوید که می خواهد در مورد چیزی که برایش مهم است، با او صحبت کند. ترجیحاً، باید زمانی باشد که آنها بیش از اندازه خسته نیستند و همچنین زمانیکه بچه ها در کنارشان نیستند. شاید بتوانند یک شب، بچه ها را زودتر به تختخواب ببرند. همچنین نباید در زمانی اتفاق بیفتد که مریم از شوهرش عصبانی است و از درون می سوزد. او باید بعد از آرام شدن، زمانی را برای این کار پیدا کند.

۲)  مریم صحبت می کند

مریم باید صادقانه و بی پرده، با صدای آرام به آرش بگوید که چه احساسی دارد.(امثال ۱:۱۵ و امثال ۴:۱۵) مریم نباید شوهرش را متهم کند که عمدا سعی داشته با او نامهربانی کند. او نمی داند که در دل شوهرش چه می گذرد. فقط باید به شوهرش بگوید که وقتی مهارتهای او را با مادرش مقایسه می کند و در مورد آن شوخی می کند، چه تأثیری بر او می گذارد.

۳)  آرش گوش می کند

آرش باید با فروتنی به همۀ حرفهای زنش گوش کند، بدون اینکه حرف او را برای دفاع از خودش قطع کند. (یعقوب ۱ :۱۹-۲۰) شاید آرش احساس کند که هیچ خطایی نکرده است. به هر حال، مریم آزرده شده است. اگر آرش می خواهد ازدواج خوبی داشته باشد، باید این موضوع را درک کند. وقتی او گوش می کند، باید از خدا بخواهد که به او نشان بدهد که در کدام قسمت، نسبت به زنش رفتار محبت آمیزی نداشته است.

۴)  آرش صحبت می کند و مریم گوش می کند

بعد از اینکه مریم، دلش را نزد آرش خالی کرد، باید در مقابل، به آرش هم فرصت حرف زدن بدهد. نباید حرف او را قطع کند، بلکه باید به او اجازه بدهد که پاسخ کاملی به حرفهایش بدهد. آرش هم باید مراقب باشد که با آرامش و بدون متهم کردن، صحبت کند. وقتی مریم گوش می کند، حالا نوبت اوست که از خدا بخواهد که خطایش را نشان بدهد. شاید او زیادیحساس است و باید یاد بگیرد که به خودش بخندد.

۵)  بحث و گفتگو، بخشش، و تغییر

بعد از اینکه هر دو این فرصت را داشتند که با صداقت و محبت، حرف دل خود را مطرح کنند، می توانند در مورد پس و پیش این شرایط بحث و گفتگو کنند. دوباره می گویم که آنها باید به یاد داشته باشند که آرام باشند و حرف یکدیگر را قطع نکنند و دیگری را متهم نکنند.(یعقوب ۱ : ۱۹) هر دو باید آماده باشند که به خاطر خطای خود طلب بخشش کنند، و یکدیگر را ببخشند. همچنین باید به هر طریقی که لازم است، آمادۀ تغییر باشند.

۶)  دعا

باید بحث و گفتگوی خود را با دعا برای یکدیگر و برای ازدواجشان، به پایان برسانند. اگر در این زمان نمی توانند مشکل را حل کنند، باید جداگانه، زمانی را به دعا و تفکّر اختصاص بدهند، و بعد از چند روز دوباره در مورد آن با هم صحبت کنند. زن و شوهر، هر دو باید محبت خود را نسبت به یکدیگر ابراز کنند، حتی اگر با هم به توافق نرسیده اند. (اول قرنتیان ۱۳ : ۷)

البته، هر زمان که آرش از کارهای مریم عصبانی یا آزرده می شود، باید به همین روشی که مریم به سراغش می رود، او هم به سراغ مریم برود. مریم و آرش باید به یکدیگر اجازه بدهند که این قدمها را برای برطرف کردن مشاجره بردارند.

چنانکه در این نمونه دیده می شود، هر بار که یکی از طرفین نیاز دارند که آزردگی یا کلافگی خود را نسبت به دیگری ابراز کنند، می توانند از فرایند برطرف کردن مشاجره استفاده کنند. وقتی مخالفتهایی وجود دارد که برطرف کردن آن برایشان دشوار است، می توانند قدمهای مشابهی را بردارند. بیایید به یک نمونه دیگر نگاهی بیندازیم.

نمونه # ۲ : زوجها چگونه می توانند مخالفتها را برطرف کنند؟

آرش و مریم در مورد خرید یک ماشین با هم صحبت می کردند. مریم می خواهد هر چه سریعتر یک ماشین بخرند، او خسته شده از اینکه با دو بچه سوار اتوبوس شود. مشکل این است که آنها در حال حاضر، پول خرید یک ماشین را ندارند. مریم فکر می کند که باید این پول را از دوستان یا شاید از بانک قرض بگیرند. آرش موافق است که آنها به یک ماشین نیاز دارند، اما او می خواهد صبر کند تا زمانیکه آنها ک ّل این پول را داشته باشند. او نگران این است که آنها نتوانند این پول را پس بدهند و نمی خواهد که بهرۀ زیادی بپردازد. این موضوعی می شود که بارها در مورد آن بحث می کنند. مریم احساس می کند که آرش به نیازهای او فکر نمی کند، و آرش احساس می کند که مریم در مورد پول محدودی که دارند، عاقلانه عمل نمی کند. آنها چه قدمهایی را می توانند بردارند تا از این مباحثات داغ اجتناب کنند و به توافقی برسند که هر دو از آن راضی باشند؟

۱)  زمان خوبی را پیدا کنید.

آنها باید قدم ۱ را مانند نمونۀ بالا دنبال کنند و یک زمان آرام و بدون مزاحمت را برای بحث و گفتگو پیدا کنند.

۲)  افسسیان ۵ : ۲۲ و افسسیان ۲۵:۵ را به یاد بیاورید.

وقتی با چیزی برخورد می کنند که نمی توانند در مورد آن به توافق برسند، هر دو باید دستورالعملهای پولس را در افسسیان ۵ : ۲۲ و افسسیان ۵ : ۲۵ به یاد بیاورند.

"ای زنان، تسلیم شوهران خود باشید، همان گونه که تسلیم خداوند هستید." (آیه ۲۲)

"ای شوهران، زنان خود را محبت کنید، آن گونه که مسیح نیز کلیسا را محبت کرد و جان خویش را فدای آن نمود،" ( آیه ۲۵)

وقتی وارد بحث و گفتگو می شوند، رفتار هر یک از آنها باید به چه صورتی باشد؟ اگر آنها، هر دو، این دستورالعملها را به یاد بیاورند، چگونه به آنها کمک خواهد کرد که به این مشکل رسیدگی کنند؟

۳)  به نوبت صحبت کرده و گوش کنید.

چنانکه در نمونه # ۱ مطرح شد، هر یک باید به دیگری این فرصت را بدهد که حرف دل خود را بیان کند، بدون اینکه حرفش را قطع کنند.(این کار از جانب شنونده نیاز به انضباط دارد!) هر یک از آنها باید با آرامش صحبت کنند، بدون اینکه دیگری را متهم کنند.( این کار از جانب سخنگو، نیاز به انضباط دارد!)

۴)  دعا.

آنها باید با یکدیگر در مورد این شرایط دعا کنند.

- اگر آنها به چیزی نیاز دارند ( به عنوان نمونه، یک ماشین) باید از خدا بخواهند که آنرا فراهم کند.

"بخواهید، که به شما داده خواهد شد؛ بجویید، که خواهید یافت؛ بکوبید، که در به رویتان گشوده خواهد شد. زیرا هر که بخواهد، به دست آ َو َرد و هر که بجوید، یابد و هر که بکوبد، در به رویش گشوده شود. کدام یک از شما اگر پسرش از او نان بخواهد، سنگی به او می دهد؟ یا اگر ماهی بخواهد، ماری به او می بخشد؟ حال اگر شما با همۀ بدسیرتی تان، می دانید که باید به فرزندان خود هدایای نیکو بدهید، چقدر بیشتر پدر شما که در آسمان است به آنان که از او بخواهند، هدایای نیکو خواهد بخشید." ( متی ۷ : ۷ – ۱۱)

- اگر در مورد یک تصمیم گیری نمی توانند به توافق برسند، باید از خدا طل ِب حکمت کنند.

"اگر از شما کسی بی بهره از حکمت است، درخواست کند از خدایی که سخاوتمندانه و بدون ملامت به همه عطا می کند، و به وی عطا خواهد شد." ( یعقوب ۱ : ۵)

در این شرایط، آنها یک نیاز جسمانی دارند( یک ماشین) و نیاز به حکمت ( آیا باید این پول را قرض کنند یا باید صبر کنند؟) در دعا با یکدیگر، آنها باید هر دو مورد را از خدا بخواهند. خدا می تواند به شکل ماوراء الطبیعه، ماشینی برای آنها فراهم کند. اما شاید درسهای ارزشمندی هم برای آنها داشته باشد که می خواهد آنها یاد بگیرند که بردبار باشند، صبر کنند و اعتماد کنند.

به یاد داشته باشید که خدا گفته که شوهر، سر خانواده است. (افسسیان ۵ : ۲۳) بنابراین اگر مریم می خواهد که از کلام خدا اطاعت کند، باید تسلیم شوهرش شود و به او اجازه بدهد که تصمیم نهایی را بگیرد. و او باید به خدا اعتماد کند که از طریق شوهرش برای خیریت او عمل خو اهد کرد، حتی اگر او با شو هرش مخالف باشد. اگر واقعاً احساس می کند که شو هرش تصمیم حکیمانه ای نمی گیرد، باید در دعا، آنرا به حضور خدا ببرد و از خدا بخواهد که با شوهرش صحبت کند. ُغر زدن، گزینه ای نیست که خدا در کلامش به زنها داده باشد!

در مورد سهم آرش، اگر او می خواهد محبت مسیح را به مریم نشان بدهد، به حرفهای او گوش خواهد کرد و نیازهای او را در تصمیم گیری، در نظرخواهد گرفت. و او با تمام وجود دعا کرده و حکمت و تدارک خدا را برای خانوادۀ خود خواهد طلبید، چون او مسئول رفاه آنها می باشد. ِ

اگر زن و شوهر، هر دو به دنبال پیروی از خدا باشند، و اگر با هم برای همۀ چیزهایی که نگرانشان می کند، دعا کنند، مشاجراتی که اتفاق می افتد، برطرف خواهد شد، و در خانواده نظم و آرامش برقرار خواهد شد.

به یاد داشته باشید: پیگیری این فرایند، کار آسانی نیست! دو عنصر کلیدی، فروتنی و محترمانه گوش کردن، نسبت به یکدیگر و نسبت به خدا می باشد. اگر با فروتنی به همسر خود گوش کنید، شاید متوجه شوید که خداوند از طریق او با شما صحبت می کند. بسیار زیباست که دریابید که خداوند می خواهد از طریق کلام سودمند همسرتان، شما را تغییر دهد.

در این محیط محترمانۀ بحث و گفتگو، محبت و اعتماد، عمیقاً رشد می کند. وقتی فرزندان به خانواده می پیوندند، آنها هم از نمونۀ شما درس می گیرند. اگر چه ممکن است در بیرون از خانه، مشکلات و سختیهای زیادی داشته باشید، اما در درون چهار دیواری خانه تان، امن و شاد خواهید بود. شما به عنوان زن و شوهر، بهترین دوست یکدیگر خواهید بود، و خدا از طریق زندگی شما، جلال خواهد یافت.

۸. با هم در خدا رشد کنید

پیش از شروع این جلسه:

دقایقی را به بحث و گفتگو در مورد مطالبی که هفتۀ گذشته دربارۀ چگونگی رشد در محبت مسیح گونه، در دفتر یادداشت خود نوشته اید، اختصاص دهید. همچنین نظر خود را در مورد چگونگی برطرف کردن مشاجره بیان کنید. ( ۵ دقیقه)

بحث و گفتگوی آغاز جلسه:

به یک یا دو زوجی که به نظر شما ازدواج خوبی دارند، فکر کنید. به نظر شما چه چیزی ازدواج آنها را خوب می سازد؟ چه چیزهایی را در ازدواج آنها می بینید که مایلید آنرا در ازدواج خودتان هم ببینید؟

مق ّدمه:

اکثر ما احتمالا در مورد اهمیت اینکه ایمانداران باید یک زمان شخصی و تنها با خدا داشته باشند، کتابهایی خوانده یا تعالیمی را شنیده ایم. ما می دانیم که به چنین چیزی نیاز داریم تا جان خود را تغذیه کنیم و دلگر می و قّوتی را به دست آوریم که به آن نیاز داریم تا بتوانیم به عنوان پیرو عیسی در این دنیای خصومت آمیز زندگی کنیم. اگر رابطۀ شخصی ما با خدا، از طریق عیسی، برای ما ارزشمند است، زمانی را به آن اختصاص خواهیم داد تا در محبت و خدمت خود برای او شکوفا شده و رشد کنیم.

اما آیا می دانستید که رابطه ای که شما و همسرتان، با هم، با خدا دارید، نیز می تواند پاداش عظیمی داشته باشد؟ از این به بعد، شما و همسرتان با هم زندگی کرده و زندگی روزانه را با هم قسمت خواهید کرد. چه فرصت منحصر به فردی دارید تا یکدیگر را بنا کنید! بیایید با هم به آیاتی نگاه کنیم که به شما کمک خواهد کرد که ببینید چگونه می توانید این کار را انجام دهید.

کولسیان ۳ : ۱۶ – ۱۷ و افسسیان ۵ : ۱۸ – ۲۱ را بخوانید. ( اینها دو عبارت مشابه در نامه های پولس می باشند.)

کولسیان ۳ : ۱۶ کلام مسیح به دولتمندی در شما ساکن شود؛ و با مزامیر، سرودها و نغمه هایی که از روح است، با کمال حکمت یکدیگر را پند و تعلیم دهید؛ و با شکرگزاری و از صمیم دل برای خدا بسرایید. ۱۷ و هر آنچه کنید، چه در گفتار و چه در کردار، همه را به نام خداوند عیسی انجام دهید، و به واسطۀ او خدای پدر را شکر گزارید.

افسسیان ۵ : ۱۸ مست شراب مشوید، که شما را به هرزگی می کشاند؛ بلکه از روح پر شوید. ۱۹ با مزامیر، سرودها و نغمه هایی که از روح است با یکدیگر گفتگو کنید و از صمیم دل برای خداوند بسرایید و ترنم نمایید. ۲۰ همواره خدای پدر را به نام خداوند ما عیسی مسیح برای همه چیز شکر گویید. ۲۱ به حرمت مسیح، تسلیم یکدیگر باشید.

۱.  در مورد راههای مختلفی که پولس ایمانداران را نصیحت می کند تا یکدیگر را در زندگی روحانی تشویق کنند، بحث و گفتگو کنید. در دفتر یادداشت خود، فهرستی از این مطالب تهیه کنید. فهرست شما باید شامل حداقل ۵ یا ۶ مورد متفاوت باشد.

چگونه می توانید این آیات را در خانۀ خود به کار ببرید، اول به عنوان یک زوج، و بعد با دخیل کردن فرزندانی که خدا به شما می دهد؟ برای دقایقی با هم در این مورد بحث و گفتگو کنید.

نصیحت موسی به اسرائیل

در کتاب تثنیه، زمانیکه قوم اسرائیل می خواهند سرزمینی را که خدا به آنها وعده داده، تصرف کنند، موسی دستورالعملهای ج ّدی به آنها می دهد. موسی می دانست که این قوم به راحتی می توانند از پیروی خدایی که آنها را از بردگی آزاد کرده، منحرف شوند. امروزه برای ما هم هیچ فرقی ندارد. ما هم به راحتی از نجات دهندۀ خود، که ما را از بردگی گناه آزاد کرده، منحرف می شویم. شما به عنوان یک زوج چگونه می توانید به یکدیگر و به فرزندان آینده کمک کنید تا در مسیر درست بمانید و از فریبهای دشمن اجتناب کنید؟ و چگونه می توانید به یکدیگر کمک کنید که با هم در بلوغ در مسیح رشد کنید؟ بیایید به کلام موسی نگاهی بیندازیم.

۲.  تثنیه ۵:۶–۹ را بخو انید.

آیۀ ۵ را دوباره بخوانید. محبتی را که آنها باید نسبت به خدا داشته باشند، توصیف کنید. (عیسی از این آیه در متی، مرقس، و لوقا به عنوان مهمترین فرمان نقل قول می کند.)

۳.  آنها باید با این دستورالعملهایی که موسی به آنها می دهد، چه کار کنند؟ (آیات ۶ – ۸)

۴.  به آیۀ ۷ دوباره نگاه کنید. دفعات متعددی را که آنها باید دربارۀ کلام خدا گفتگو کنند، نام ببرید. بر طبق این آیات، مسئولیت والدین در انتقال حقیقت به نسل بعدی چیست؟

۵.  آیا فکر می کنید که در این آیات، دستورالعملهای موسی به اسرائیل، هنوز هم برای ما در زمان حال معتبر می باشند؟ برای دقایقی در این مورد بحث و گفتگو کنید که شما چگونه می توانید این آیات را در خانوادۀ خود، قبل و بعد از بچه دار شدن، به کار ببرید.

اگر شما به طور پیوسته کلام خدا را در مرکز خانوادۀ خود قرار دهید، چنانکه در این آیات توصیه شده است، چگونه این کار به خانواده تان کمک خواهد کرد که خدا را با تمام دل خود محبت کنند؟

نکته ای در مورد آیۀ ۸

عده ای از یهودیان این آیه را به صورت تحت اللفظی در نظر گرفتند و جعبه های کوچکی ساختند که آیات نوشته شده از کتاب مقدس را در آن گذاشته و آنرا به دست یا پیشانی خود می بستند. این کار زمانی مفید است که شخص از آن به عنوان وسیله ای برای کمک به حفظ و یاددآوری کلام خدا استفاده کند. اما هیچ چیز جادویی در حمل آیات کتاب مقدس بر بدن خود، وجود ندارد! نکتۀ مهم در اینجا، آیۀ ۶ می باشد- اینکه کلام خدا بر دل ما باشد، و این همیشه به عنوان جزء لازم در زندگی روزانه مان باشد.

۶.  دستورالعملهای موسی چه شباهتی به دستورالعملهای پولس دارند، دستورالعملهایی که ما در کولسیان و افسسیان خواندیم؟

به عنوان خانواده های ایماندار، به نوعی، شما یک بدن کوچک مسیح در جمع مشارکت بزرگتری هستید که در آن شرکت می کنید.

۷.  عبرانیان ۱۰ : ۲۳ – ۲۵ را بخوانید.

۲۳بیایید بی تزلزل، امیدی را که به آن معترفیم همچنان استوار نگاه داریم، زیرا وعده دهنده امین است. ۲۴و در فکر آن باشیم که چگونه می توانیم یکدیگر را به محبت و انجام اعمال نیکو برانگیزانیم. ۲۵و از گرد آمدن با یکدیگر دست نکشیم، چنانکه بعضی را عادت شده است، بلکه یکدیگر را بیشتر تشویق کنیم- بخصوص اکنون که شاهد نزدیکتر شدن آن روز هستید.

این آیات را از عبرانیان ۱۰ دوباره بخوانید، با در نظر داشتن اینکه چگونه این آیات می توانند در خانوادۀ شما به کار روند. تمام زوجها، با زمانهایی مواجه می شوند که در آن یکی از طرفین دلسرد می شود یا ایمانش ضعیف است. بر اساس این آیات، در این زمانها چگونه می توانیم به یکدیگر کمک کنیم؟

۸.  آیۀ ۲۴ را دوباره بخوانید. کلام خدا، خیلی زیاد در مورد مراقبت از فقیران، مهمان نوازی، و کمک به افرادی که نیازهای گوناگونی دارند، صحبت می کند. متمرکز کردن خانوادۀ خود بر بیرون، بر نیازهای دیگران، به شما و فرزندانتان کمک خواهد کرد که خودخواه نشوید. این بخش مهمی در طلبیدن ملکوت خدا، پیش از هر چیز می باشد. دقایقی را به بحث و گفتگو در مورد چند "عمل نیکو" اختصاص دهید(آیۀ ۲۴) که شما به عنوان یک خانواده می توانید در آنها شرکت داشته باشید.

حالا می پردازیم به اینکه زوجها چگونه می توانند در دعا با یکدیگر، رشد کنند.

۹.  آیات زیر را بخوانید.

"باز به شما می گویم که هر گاه دو نفر از شما بر روی زمین دربارۀ هر مسئله ای که در خصوص آن سؤال می کنند با هم موافق باشند، همانا از جانب پدر من که در آسمان است برای ایشان به انجام خواهد رسید. زیرا جایی که دو یا سه نفر به نام من جمع شوند، من آنجا در میان ایشان حاضرم." (متی ۱۸: ۱۹ – ۲۰)

"پس نزد یکدیگر به گناهان خود اعتراف کنید و برای یکدیگر دعا کنید تا شفا یابید. دعای شخص پارسا، با قدرت بسیار عمل ِمی کند." (یعقوب ۵ : ۱۶)

چگونه این آیات شما را به عنوان زن و شوهر تشویق می کند که غالباً زمانی را به دعا با یکدیگر، اختصاص دهید؟ این آیات می گویند که نتیجۀ دعاهای شما چه خواهد بود؟

۱۰.  فیلیپیان ۴ : ۶ – ۷ را بخوانید.

"برای هیچ چیز نگران نباشید، بلکه در هر چیز با دعا و استغاثه، همراه با شکرگزاری، درخواستهای خود را به خدا ابراز کنید. بدین گونه، آرامش خدا که فراتر از تمامی عقل است، دلها و ذهنهایتان را در مسیح عیسی محفوظ نگاه خواهد داشت."

اگر شما این آیات را به همراه آیات بالا از متی ۱۸ و یعقوب ۵ به کار ببرید ( با هم در دعا موافق باشید و برای یکدیگر دعا کنید)، این مسأله چگونه کمک خواهد کرد که یک محیط امن و آرامی در خانه ایجاد کنید؟

دعا: در زیر، راههایی پیشنهاد شده که شما به عنوان یک زوج، و بعدها با فرزندان خود، می توانید آنها را به کار ببرید تا کلام خدا و حیات روح را به طور پیوسته پیش رو داشته باشید. حالا این فهرست را بخوانید. بعد به عنوان یک زوج، زمانی را به طور خاص به صحبت در این مورد، اختصاص خواهید داد. حالا دعا کنید و از خدا بخواهید که به شما کمک کند تا یاد بگیرید که یکدیگر را بنا کنید و کلام خدا را در مرکز خانۀ خود قرار دهید.

نکته: این یک فهرست قوانین برای خانواده های مسیحی نیست. اینها فقط نظراتی برای کمک به شما می باشد که فکر کنید چگونه￼￼￼ می توانید به هر یک از اعضای خانواده کمک کنید که از نظر روحانی رشد کنند. انعطاف پذیر باشید. هر کاری که انجام می دهید، اگر به یک برنامۀ عادی شریعتگرا تبدیل شود، خسته کننده خواهد شد. برای اینکه این کارها حیات بخش باشند، باید از حیات مسیح در درون شما جاری شوند- از اشتیاق به شناخت خدا و راه رفتن روزانه با او.

"هر که به من ایمان آ َو َرد، همان گونه که کتاب می گوید، از بطن او نهرهای آب زنده روان خواهد شد. این سخن را دربارۀ روح گفت، که آنان که به او ایمان بیاورند، آن را خواهند یافت؛" ( یوحنا ۷ : ۳۸ – ۳۹)

پیشنهاداتی برای بکارگیری آیات مطالعه شده در این جلسه:

۱)  در خانۀ خود و ماشین و غیره، موزیک روحانی روشن کنید.

۲)  آیات کتاب مقدس را حفظ کنید، آنها را در اطراف خانۀ خود بچسبانید.

۳)  زمانی را به پرستش خانوادگی منظم و به خواندن یا مطالعۀ کتاب مقدس اختصاص دهید.

۴)  صبحها، پیش از رفتن به محل کار/ مدرسه/ غیره، با هم آیات کتاب مقدس را بخوانید و دعا کنید.

۵)  در طول روز، چند لحظه دست از کار بکشید تا از خدا برای پاسخهای خاصی که به دعایتان داده، تشکر کنید.

۶)  در طول روز، دست از کار بکشید تا برای مشکلات و نیازهایی که پیش می آید، دعا کنید.

۷)  قبل از غذا، برای لحظاتی از خدا برای تدارکاتش تشکر کنید.

۸)   سرودهای ستایشی بخوانید و با هم پرستش کنید.

۹)  با هم کتابهای الهام بخش بخوانید.

۱۰)  در خانۀ خود کتاب مقدس صوتی روشن کنید.

بعد از این جلسۀ آخر....

... با هم زمانی را به بحث و گفتگو در این مورد اختصاص دهید که چگونه به عنوان یک زوج می توانید یکدیگر را تشویق کنید که از نظر روحانی رشد کنید. شاید بخواهید که دوباره به فهرست بالا نگاهی بیندازید. ممکن است نظرات دیگری هم داشته باشید که بخواهید به این فهرست اضافه کنید.

- در دفتر یادداشت خود، چیزهایی را که می خواهید بخشی از زندگی خانوادۀ خود بسازید، بنویسید.

آیا در مورد چگونگی رشد خود در مسائل روحانی، به عنوان یک زوج، دعایی در دلتان هست؟

- دعای خود را در دفتر یادداشت خود بنویسید. شاید بخواهید گاهی اوقات به این یادداشتها نگاهی بیندازید و شاید حتی به دعای خود، چیزهایی را اضافه کنید.

- در هفته ها و ماههای آینده، در دفتر یادداشت خود چیزهایی را که در مورد ازدواج یاد می گیرید، یادداشت کنید.همچنین چیزهایی را که در ازدواج خود برای آنها دعا می کنید، یادداشت کنید. دفتر یادداشت خود را به عنوان گزارش خاصی نگاه دارید که بتوانید گاهی اوقات به آن نگاهی بیندازید.

کلام نهایی:

همۀ زوجهایی که از عیسی مسیح پیروی می کنند، باید با اطمینان بدانند که او برای خانوادۀ آنها می جنگد. او ضعفهای شما را می داند. او از جنگ شیطان به ض ّد شما آگاه است. او از فشارهای زندگی، که هر روزه با آن مواجه می شوید، آگاه است. اما او از همۀ این چیزها بزرگتر است و می خواهد که شما در راحتیها و در سختیها به او اعتماد کنید. وقتی متعهد می شوید که او را خداوند خانوادۀ خود بسازید، او به شما کمک خواهد کرد که سهم خود را در آوردن حیات و حقیقت او به زندگی روزانه انجام بدهید. آیۀ زیر برای شما می باشد که دعا می کنید و کاری می کنید که خانواده تان، یک حضور مسیحی در این دنیا باشد:

" پس، برادران عزیزم، ثابت و استوار بوده، همواره با تمام وجود به کار خداوند مشغول باشید، زیرا می دانید زحمت شما در خداوند بیهوده نیست." ( اول قرنتیان ۱۵ : ۵۸)

آیا می خواهید این کتاب را به زبان دیگری ترجمه کنید؟ آنرا به این صورت انجام دهید:

۱. با مراجعه به وب سایت www.learnhisways.com با ما تماس بگیرید. به ما بگویید که می خواهید این کتاب را به چه زبانی ترجمه کنید. آدرس ایمیل خود را به ما بدهید تا ما بتوانیم با شما تماس بگیریم. شاید فرایند ترجمه به زبانی که شما می خواهید آنرا ترجمه کنید، در حال اجرا باشد. اگر اینطور باشد، ما به شما اطلاع خواهیم داد، تا شما کار یک نفر دیگر را دوباره انجام ندهید.

۲. ترجمه باید از زبان اصلی انجام شود- انگلیسی. نسخۀ انگلیسی این کتاب را می توانید در وب سایتی که در بالا ذکر شد، پیدا کنید.

۳. لطفاً از مترجم بخواهید که بخش " اگر شما مایلید که این کتاب را ترجمه کنید" (صفحۀ ۵۴) را در نسخه انگلیسی بخواند. نسخۀ انگلیسی را می توان از وب سایت www.learnhisways.com دانلود کرد.

۴. وقتی ترجمه مطابق این راهنماییها به پایان رسید، از طریق این وب سایت با ما تماس بگیرید. ممکن است که ما ترجمۀ شما را در وب سایت قرار دهیم تا دیگران به رایگان آنرا دانلود کنند.

ضمیمۀ الف

عهدهای ازدواج

کادری که در درس اول با عنوان "جشن ازدواج" می باشد، در مورد عهدهایی صحبت می کند که میان عروس و داماد بسته می شود. عهد بستن با یکدیگر، در مقابل دوستان و خانواده، یک سنت قدیمی می باشد که صدها سال پیش شکل گرفته است. این عهدها بر پایۀ تعلیم کتاب مقدس می باشد که می گوید، زن و شوهر باید نسبت به یکدیگر وفادار باشند و تا آخر ُعمر به یکدیگر خدمت کنند. عهد زیر، روش رایجی می باشد که در مراسم ازدواج مسیحی در بعضی از قسمتهای دنیا، بیان می شود. معمولا عروس و داماد، به نوبت، این قولها را به هم می دهند، اول داماد به عروس می گوید، و بعد عروس همان مطالب را به داماد می گوید.

من {نام} تو را {نام} به عنوان {شوهر/ زن} خود اعلام می کنم. من امروز در حضور خدا و خانواده و دوستانمان قول می دهم، که در بیماری و در سلامتی، چه غنی باشیم یا فقیر؛ در خوشی و در غم، در زمانهای خوب و بد، به تو وفادار باشم. با کمک خدا، من قول می دهم که بدون قید و شرط تو را دوست داشته باشم، به تو افتخار کرده و احترام بگذارم، و تا زمانیکه هر دو زنده باشیم، تو را نزدیک قلب خود نگاه دارم.

آیات

پيدايش ۱

۱ ۱در آغاز، خدا آسمانها و زمین را آفرید. ۲زمین بی‌شکل و خالی بود، و تاریکی بر روی ژرفا؛ و روح خدا سطح آبها را فرو گرفت.
۳خدا گفت: «روشنایی باشد،» و روشنایی شد. ۴خدا دید که روشنایی نیکوست، و خدا روشنایی را از تاریکی جدا کرد. ۵خدا روشنایی را ’روز‘ و تاریکی را ’شب‘ نامید. شامگاه شد و بامداد آمد، روز اوّل.
۶و خدا گفت: «فَلَکی باشد میان آبها، و آبها را از آبها جدا کند.» ۷پس خدا فَلَک را ساخت و آبهای زیر فَلَک را از آبهای بالای فَلَک جدا کرد. و چنین شد. ۸خدا فَلَک را ’آسمان‘ نامید. شامگاه شد و بامداد آمد، روز دوّم.
۹و خدا گفت: «آبهای زیر آسمان در یک جا گرد آیند و خشکی پدیدار شود.» و چنین شد. ۱۰خدا خشکی را ’زمین‘ و اجتماع آبها را ’دریا‘ نامید، و خدا دید که نیکوست. ۱۱آنگاه خدا گفت: «زمین نباتات برویاند، گیاهانی که دانه تولید کنند و درختان میوه‌ای که بر حسب گونۀ خود میوۀ دانه‌دار بیاورند، بر روی زمین.» و چنین شد. ۱۲زمین نباتات رویانید، گیاهانی که بر حسب گونۀ خود دانه تولید می‌کردند، و درختانی که بر حسب گونۀ خود میوۀ دانه‌دار می‌آوردند. و خدا دید که نیکوست. ۱۳شامگاه شد و بامداد آمد، روز سوّم.
۱۴و خدا گفت: «نورافشانها در فَلَک آسمان باشند تا روز را از شب جدا کنند، و تا نشانه‌ها باشند برای نمایاندن زمانها و روزها و سالها، ۱۵و نورافشانها باشند در فَلَک آسمان تا بر زمین روشنایی بخشند.» و چنین شد. ۱۶خدا دو نورافشان بزرگ ساخت، نورافشان بزرگتر را برای فرمانروایی بر روز، و نورافشان کوچکتر را برای فرمانروایی بر شب، و نیز ستارگان را. ۱۷خدا آنها را در فَلَک آسمان نهاد تا بر زمین روشنایی بخشند ۱۸و بر روز و بر شب سلطنت کنند و نور را از تاریکی جدا سازند. و خدا دید که نیکوست. ۱۹شامگاه شد و بامداد آمد، روز چهارم.
۲۰و خدا گفت: «آبها از انبوه جانداران پر شود و پرندگان بر فراز زمین در فَلَک آسمان پرواز کنند.» ۲۱پس خدا موجودات بزرگ دریایی و همۀ جانداران را که می‌جنبند و آبها را پر می‌سازند، بر حسب گونه‌هایشان، و همۀ پرندگان بالدار را بر حسب گونه‌هایشان آفرید. و خدا دید که نیکوست. ۲۲خدا آنها را برکت داد و گفت: «بارور و کثیر شوید و آب دریاها را پر سازید، و پرندگان نیز بر زمین کثیر شوند.» ۲۳شامگاه شد و بامداد آمد، روز پنجم.
۲۴و خدا گفت: «زمین جانداران را بر حسب گونه‌هایشان بر آوَرَد، چارپایان و خزندگان و وحوش زمین را، بر حسب گونه‌هایشان.» و چنین شد. ۲۵پس خدا وحوش زمین را بر حسب گونه‌هایشان بساخت، و چارپایان را بر حسب گونه‌هایشان، و همۀ خزندگان روی زمین را بر حسب گونه‌هایشان. و خدا دید که نیکوست.
۲۶آنگاه خدا گفت: «انسان را به صورت خود و شبیه خودمان بسازیم، و او بر ماهیان دریا و بر پرندگان آسمان و بر چارپایان و بر همۀ زمین و همۀ خزندگانی که بر زمین می‌خزند، فرمان براند.»

۲۷پس خدا انسان را به صورت خود آفرید،
او را به صورت خدا آفرید؛
ایشان را مرد و زن آفرید.
۲۸خدا ایشان را برکت داد، و خدا بدیشان فرمود: «بارور و کثیر شوید و زمین را پر سازید و بر آن تسلط یابید. بر ماهیان دریا و بر پرندگان آسمان و بر هر جانداری که بر زمین حرکت می‌کند، فرمان برانید.» ۲۹آنگاه خدا گفت: «اینک همۀ گیاهان دانه‌دار را که بر روی تمامی زمین است و همۀ درختان دارای میوۀ دانه‌دار را به شما بخشیدم تا خوراک شما باشد. ۳۰و به همۀ وحوش زمین و همۀ پرندگان آسمان و همۀ خزندگانِ روی زمین که جان در خود دارند، همۀ گیاهان سبز را برای خوردن بخشیدم.» و چنین شد. ۳۱و خدا هرآنچه را که ساخته بود دید، و اینک بسیار نیکو بود. شامگاه شد و بامداد آمد، روز ششم.

پيدايش ۲۶:۱

۲۶آنگاه خدا گفت: «انسان را به صورت خود و شبیه خودمان بسازیم، و او بر ماهیان دریا و بر پرندگان آسمان و بر چارپایان و بر همۀ زمین و همۀ خزندگانی که بر زمین می‌خزند، فرمان براند.»

پيدايش ۲۶:۱-۳۱

۲۶آنگاه خدا گفت: «انسان را به صورت خود و شبیه خودمان بسازیم، و او بر ماهیان دریا و بر پرندگان آسمان و بر چارپایان و بر همۀ زمین و همۀ خزندگانی که بر زمین می‌خزند، فرمان براند.»

۲۷پس خدا انسان را به صورت خود آفرید،
او را به صورت خدا آفرید؛
ایشان را مرد و زن آفرید.
۲۸خدا ایشان را برکت داد، و خدا بدیشان فرمود: «بارور و کثیر شوید و زمین را پر سازید و بر آن تسلط یابید. بر ماهیان دریا و بر پرندگان آسمان و بر هر جانداری که بر زمین حرکت می‌کند، فرمان برانید.» ۲۹آنگاه خدا گفت: «اینک همۀ گیاهان دانه‌دار را که بر روی تمامی زمین است و همۀ درختان دارای میوۀ دانه‌دار را به شما بخشیدم تا خوراک شما باشد. ۳۰و به همۀ وحوش زمین و همۀ پرندگان آسمان و همۀ خزندگانِ روی زمین که جان در خود دارند، همۀ گیاهان سبز را برای خوردن بخشیدم.» و چنین شد. ۳۱و خدا هرآنچه را که ساخته بود دید، و اینک بسیار نیکو بود. شامگاه شد و بامداد آمد، روز ششم.

پيدايش ۲۷:۱

۲۷پس خدا انسان را به صورت خود آفرید،
او را به صورت خدا آفرید؛
ایشان را مرد و زن آفرید.

پيدايش ۳۱:۱

۳۱و خدا هرآنچه را که ساخته بود دید، و اینک بسیار نیکو بود. شامگاه شد و بامداد آمد، روز ششم.

پيدايش ۲

۲ ۱بدین‌سان، آسمانها و زمین و همۀ لشکر آنها تمام شد. ۲و خدا در روز هفتم، کار خویش را به پایان رسانید؛ پس او در هفتمین روز، از همۀ کار خویش بیاسود. ۳و خدا روز هفتم را مبارک خواند و آن را مقدس شمرد، چراکه در آن روز از همۀ کار خویش که خدا آفریده و ساخته بود، بیاسود. ۴این بود تاریخچۀ آسمانها و زمین آنگاه که آفریده شدند.
هنگامی که یهوه خدا آسمانها و زمین را بساخت ۵هیچ نهالِ کشتزار هنوز بر زمین نبود و هیچ گیاهِ کشتزار هنوز نروییده بود، زیرا یهوه خدا هنوز باران بر زمین نبارانیده بود و انسانی نبود تا بر آن کِشت کند، ۶بلکه مه از زمین برمی‌آمد و تمام روی زمین را سیراب می‌کرد. ۷آنگاه یهوه خدا آدم را از خاک زمین بسرشت و در بینی او نَفَسِ حیات دمید و آدم موجودی زنده شد.
۸و یهوه خدا باغی به سمت شرق، در عدن غَرْس کرد، و آدم را که سرشته بود در آنجا نهاد. ۹و یهوه خدا همه‌گونه درختان چشم‌نواز و خوش‌خوراک را از زمین رویانید. درخت حیات در وسط باغ بود، و نیز درخت شناخت نیک و بد.
۱۰رودخانه‌ای از عدن بیرون می‌آمد تا باغ را آبیاری کند و از آنجا به چهار شاخه منشعب می‌شد. ۱۱نام رودخانۀ اوّل فیشون است که سرتاسر سرزمین حَویلَه را که در آنجا طلا است، دور می‌زند. ۱۲طلای آن سرزمین نیکوست، و در آنجا صَمْغ خوشبو و سنگ جَزَع یافت می‌شود. ۱۳نام رودخانۀ دوّم جِیحون است که سرتاسر سرزمین کوش را دور می‌زند. ۱۴رودخانۀ سوّم دِجلِه نام دارد که در شرق آشور جاری است، و رودخانۀ چهارم فُرات است.
۱۵یهوه خدا آدم را برگرفت و او را در باغ عدن نهاد تا کار آن را بکند و از آن نگاهداری نماید. ۱۶و یهوه خدا آدم را امر کرده، گفت: «تو می‌توانی از هر یک از درختان باغ آزادانه بخوری؛ ۱۷اما از درخت شناخت نیک و بد زنهار نخوری، زیرا روزی که از آن بخوری به‌یقین خواهی مرد.»
۱۸یهوه خدا فرمود: «نیکو نیست آدم تنها باشد، پس یاوری مناسب برای او می‌سازم.» ۱۹و یهوه خدا همۀ جانداران صحرا و پرندگان آسمان را که از خاک سرشته بود نزد آدم آورد تا ببیند آدم چه نامی بر آنها خواهد نهاد، و هرآنچه آدم هر جاندار را خواند، همان نامش شد. ۲۰پس آدم همۀ چارپایان و پرندگان آسمان و همۀ وحوش صحرا را نام نهاد؛ ولی یاوری مناسب برای آدم یافت نشد. ۲۱پس یهوه خدا خوابی گران بر آدم مستولی کرد و در همان حال که آدم خفته بود یکی از دنده‌هایش را گرفت و جای آن را با گوشت پر کرد. ۲۲آنگاه یهوه خدا از همان دنده‌که از آدم گرفته بود زنی ساخت و او را نزد آدم آورد. ۲۳آدم گفت:

«این است اکنون
استخوانی از استخوانهایم،
و گوشتی از گوشتم؛
او زن نامیده شود،
زیرا که از مرد گرفته شد.»
۲۴از همین رو، مرد پدر و مادر خود را ترک کرده، به زن خویش خواهد پیوست و یک تن خواهند شد. ۲۵آدم و زنش هر دو عریان بودند و شرم نداشتند.

پيدايش ۷:۲

۷آنگاه یهوه خدا آدم را از خاک زمین بسرشت و در بینی او نَفَسِ حیات دمید و آدم موجودی زنده شد.

پيدايش ۱۵:۲-۲۵

۱۵یهوه خدا آدم را برگرفت و او را در باغ عدن نهاد تا کار آن را بکند و از آن نگاهداری نماید. ۱۶و یهوه خدا آدم را امر کرده، گفت: «تو می‌توانی از هر یک از درختان باغ آزادانه بخوری؛ ۱۷اما از درخت شناخت نیک و بد زنهار نخوری، زیرا روزی که از آن بخوری به‌یقین خواهی مرد.»
۱۸یهوه خدا فرمود: «نیکو نیست آدم تنها باشد، پس یاوری مناسب برای او می‌سازم.» ۱۹و یهوه خدا همۀ جانداران صحرا و پرندگان آسمان را که از خاک سرشته بود نزد آدم آورد تا ببیند آدم چه نامی بر آنها خواهد نهاد، و هرآنچه آدم هر جاندار را خواند، همان نامش شد. ۲۰پس آدم همۀ چارپایان و پرندگان آسمان و همۀ وحوش صحرا را نام نهاد؛ ولی یاوری مناسب برای آدم یافت نشد. ۲۱پس یهوه خدا خوابی گران بر آدم مستولی کرد و در همان حال که آدم خفته بود یکی از دنده‌هایش را گرفت و جای آن را با گوشت پر کرد. ۲۲آنگاه یهوه خدا از همان دنده‌که از آدم گرفته بود زنی ساخت و او را نزد آدم آورد. ۲۳آدم گفت:

«این است اکنون
استخوانی از استخوانهایم،
و گوشتی از گوشتم؛
او زن نامیده شود،
زیرا که از مرد گرفته شد.»
۲۴از همین رو، مرد پدر و مادر خود را ترک کرده، به زن خویش خواهد پیوست و یک تن خواهند شد. ۲۵آدم و زنش هر دو عریان بودند و شرم نداشتند.

پيدايش ۷:۲

۷آنگاه یهوه خدا آدم را از خاک زمین بسرشت و در بینی او نَفَسِ حیات دمید و آدم موجودی زنده شد.

پيدايش ۲۰:۱

۲۰و خدا گفت: «آبها از انبوه جانداران پر شود و پرندگان بر فراز زمین در فَلَک آسمان پرواز کنند.»

پيدايش ۲۴:۱

۲۴و خدا گفت: «زمین جانداران را بر حسب گونه‌هایشان بر آوَرَد، چارپایان و خزندگان و وحوش زمین را، بر حسب گونه‌هایشان.» و چنین شد.

پيدايش ۱۸:۲

۱۸یهوه خدا فرمود: «نیکو نیست آدم تنها باشد، پس یاوری مناسب برای او می‌سازم.»

پيدايش ۲۱:۲-۲۲

۲۱پس یهوه خدا خوابی گران بر آدم مستولی کرد و در همان حال که آدم خفته بود یکی از دنده‌هایش را گرفت و جای آن را با گوشت پر کرد. ۲۲آنگاه یهوه خدا از همان دنده‌که از آدم گرفته بود زنی ساخت و او را نزد آدم آورد.

پيدايش ۱۸:۲

۱۸یهوه خدا فرمود: «نیکو نیست آدم تنها باشد، پس یاوری مناسب برای او می‌سازم.»

پيدايش ۲۰:۲

۲۰پس آدم همۀ چارپایان و پرندگان آسمان و همۀ وحوش صحرا را نام نهاد؛ ولی یاوری مناسب برای آدم یافت نشد.

پيدايش ۲۳:۲

۲۳آدم گفت:

«این است اکنون
استخوانی از استخوانهایم،
و گوشتی از گوشتم؛
او زن نامیده شود،
زیرا که از مرد گرفته شد.»

پيدايش ۲۴:۲

۲۴از همین رو، مرد پدر و مادر خود را ترک کرده، به زن خویش خواهد پیوست و یک تن خواهند شد.

پيدايش ۲۸:۱

۲۸خدا ایشان را برکت داد، و خدا بدیشان فرمود: «بارور و کثیر شوید و زمین را پر سازید و بر آن تسلط یابید. بر ماهیان دریا و بر پرندگان آسمان و بر هر جانداری که بر زمین حرکت می‌کند، فرمان برانید.»

پيدايش ۲۴:۲

۲۴از همین رو، مرد پدر و مادر خود را ترک کرده، به زن خویش خواهد پیوست و یک تن خواهند شد.

پيدايش ۶۷:۲۴

۶۷آنگاه اسحاق رِبِکا را به خیمۀ مادرش سارا برد، و او را به زنی گرفت و دل در او بست. پس اسحاق پس از مرگ مادرش تسلی یافت.

فيليپيان ۱:۲-۴

۱پس اگر در مسیح دلگرمید، اگر محبت او مایۀ تسلی شماست، اگر در روحْ رفاقت دارید، و اگر از رحم و شفقت برخوردارید، ۲بیایید شادی مرا به کمال رسانید و با یکدیگر وحدت‌نظر و محبت متقابل داشته، یکدل و یکرأی باشید. ۳هیچ کاری را از سَرِ جاه‌طلبی یا تکبّر نکنید، بلکه با فروتنی دیگران را از خود بهتر بدانید. ۴هیچ‌یک از شما تنها به فکر خود نباشد، بلکه به دیگران نیز بیندیشد.

افسسيان ۲۱:۵-۳۳

۲۱به حرمت مسیح، تسلیم یکدیگر باشید.
۲۲ای زنان، تسلیم شوهران خود باشید، همان‌گونه که تسلیم خداوند هستید. ۲۳زیرا شوهرْ سَرِ زن است، چنانکه مسیح نیز سَرِ کلیسا، بدن خویش، و نجات‌دهندۀ آن است. ۲۴پس همان‌گونه که کلیسا تسلیم مسیح است، زنان نیز باید در هر امری تسلیم شوهران خود باشند.
۲۵ای شوهران، زنان خود را محبت کنید، آن‌گونه که مسیح نیز کلیسا را محبت کرد و جان خویش را فدای آن نمود، ۲۶تا آن را به آبِ کلام بشوید و این‌گونه کلیسا را طاهر ساخته، تقدیس نماید، ۲۷و کلیسایی درخشان را نزد خود حاضر سازد که هیچ لک و چین و نقصی دیگر نداشته، بلکه مقدّس و بی‌عیب باشد. ۲۸به همین‌سان، شوهران باید همسران خود را همچون بدن خویش محبت کنند. آن که زن خود را محبت می‌کند، خویشتن را محبت می‌نماید. ۲۹زیرا هرگز کسی از بدن خود نفرت ندارد، بلکه به آن خوراک می‌دهد و از آن نگاهداری می‌کند، همچنانکه مسیح نیز از کلیسا مراقبت می‌نماید؛ ۳۰زیرا اعضای بدن اوییم. ۳۱«از این رو مرد، پدر و مادر خود را ترک گفته، به زن خویش خواهد پیوست، و آن دو یک تن خواهند شد.» ۳۲این راز، بس عظیم است - امّا من دربارۀ مسیح و کلیسا سخن می‌گویم. ۳۳باری، هر یک از شما نیز باید زن خود را همچون خویشتن محبت کند، و زن باید شوهر خویش را حرمت نهد.

افسسيان ۲۱:۵

۲۱به حرمت مسیح، تسلیم یکدیگر باشید.

افسسيان ۲۲:۵

۲۲ای زنان، تسلیم شوهران خود باشید، همان‌گونه که تسلیم خداوند هستید.

افسسيان ۲۳:۵-۲۴

۲۳زیرا شوهرْ سَرِ زن است، چنانکه مسیح نیز سَرِ کلیسا، بدن خویش، و نجات‌دهندۀ آن است. ۲۴پس همان‌گونه که کلیسا تسلیم مسیح است، زنان نیز باید در هر امری تسلیم شوهران خود باشند.

افسسيان ۲۲:۵

۲۲ای زنان، تسلیم شوهران خود باشید، همان‌گونه که تسلیم خداوند هستید.

افسسيان ۲۳:۵

۲۳زیرا شوهرْ سَرِ زن است، چنانکه مسیح نیز سَرِ کلیسا، بدن خویش، و نجات‌دهندۀ آن است.

افسسيان ۲۴:۵

۲۴پس همان‌گونه که کلیسا تسلیم مسیح است، زنان نیز باید در هر امری تسلیم شوهران خود باشند.

افسسيان ۲۵:۵-۲۷

۲۵ای شوهران، زنان خود را محبت کنید، آن‌گونه که مسیح نیز کلیسا را محبت کرد و جان خویش را فدای آن نمود، ۲۶تا آن را به آبِ کلام بشوید و این‌گونه کلیسا را طاهر ساخته، تقدیس نماید، ۲۷و کلیسایی درخشان را نزد خود حاضر سازد که هیچ لک و چین و نقصی دیگر نداشته، بلکه مقدّس و بی‌عیب باشد.

افسسيان ۲۶:۵-۲۷

۲۶تا آن را به آبِ کلام بشوید و این‌گونه کلیسا را طاهر ساخته، تقدیس نماید، ۲۷و کلیسایی درخشان را نزد خود حاضر سازد که هیچ لک و چین و نقصی دیگر نداشته، بلکه مقدّس و بی‌عیب باشد.

افسسيان ۲۸:۵-۳۰

۲۸به همین‌سان، شوهران باید همسران خود را همچون بدن خویش محبت کنند. آن که زن خود را محبت می‌کند، خویشتن را محبت می‌نماید. ۲۹زیرا هرگز کسی از بدن خود نفرت ندارد، بلکه به آن خوراک می‌دهد و از آن نگاهداری می‌کند، همچنانکه مسیح نیز از کلیسا مراقبت می‌نماید؛ ۳۰زیرا اعضای بدن اوییم.

افسسيان ۲۸:۵

۲۸به همین‌سان، شوهران باید همسران خود را همچون بدن خویش محبت کنند. آن که زن خود را محبت می‌کند، خویشتن را محبت می‌نماید.

افسسيان ۲۵:۵

۲۵ای شوهران، زنان خود را محبت کنید، آن‌گونه که مسیح نیز کلیسا را محبت کرد و جان خویش را فدای آن نمود،

افسسيان ۲۹:۵-۳۰

۲۹زیرا هرگز کسی از بدن خود نفرت ندارد، بلکه به آن خوراک می‌دهد و از آن نگاهداری می‌کند، همچنانکه مسیح نیز از کلیسا مراقبت می‌نماید؛ ۳۰زیرا اعضای بدن اوییم.

افسسيان ۳۱:۵-۳۳

۳۱«از این رو مرد، پدر و مادر خود را ترک گفته، به زن خویش خواهد پیوست، و آن دو یک تن خواهند شد.» ۳۲این راز، بس عظیم است - امّا من دربارۀ مسیح و کلیسا سخن می‌گویم. ۳۳باری، هر یک از شما نیز باید زن خود را همچون خویشتن محبت کند، و زن باید شوهر خویش را حرمت نهد.

افسسيان ۳۱:۵

۳۱«از این رو مرد، پدر و مادر خود را ترک گفته، به زن خویش خواهد پیوست، و آن دو یک تن خواهند شد.»

پيدايش ۲۴:۲

۲۴از همین رو، مرد پدر و مادر خود را ترک کرده، به زن خویش خواهد پیوست و یک تن خواهند شد.

افسسيان ۳۲:۵

۳۲این راز، بس عظیم است - امّا من دربارۀ مسیح و کلیسا سخن می‌گویم.

افسسيان ۳۳:۵

۳۳باری، هر یک از شما نیز باید زن خود را همچون خویشتن محبت کند، و زن باید شوهر خویش را حرمت نهد.

اول پترس ۱:۳-۷

۱به همین‌سان، شما ای زنان، تسلیم شوهران خود باشید تا چنانچه برخی کلام را اطاعت نکنند، بی‌آنکه سخنی بر زبان آرید، در اثر رفتار همسرانشان جذب شوند، ۲زیرا زندگی پاک و خداترسانۀ شما را مشاهده خواهند کرد. ۳زیبایی شما نه در آرایش ظاهری، همچون گیسوان بافته و جواهرات و جامه‌های فاخر، ۴بلکه در آن انسان باطنی باشد که آراسته به زیباییِ ناپژمردنیِ روحی ملایم و آرام است، که در نظر خدا بس گرانبهاست. ۵زیرا زنان مقدّسِ اعصار گذشته که بر خدا امید داشتند، خود را بدین‌گونه می‌آراستند. آنان تسلیم شوهران خود بودند، ۶چنانکه سارا مطیع ابراهیم بود و او را سرور خود می‌خواند. شما نیز اگر نیک‌کردار باشید و هیچ ترس به دل راه ندهید، فرزندان او خواهید بود.
۷به همین‌سان، شما نیز ای شوهران، در زندگی با همسرانتان باملاحظه باشید و با آنان چون جنس ظریفتر با احترام رفتار کنید، چرا که همپای شما وارث هدیۀ فیض‌آمیز حیاتند، تا دعاهایتان بازداشته نشود.

يشوع ۲۴

۱آنگاه یوشَع تمامی قبایل اسرائیل را در شِکیم گرد آورد و مشایخ، رؤسا، داوران و صاحبمنصبان اسرائیل را فرا خواند، و آنان در حضور خدا حاضر شدند. ۲آنگاه یوشَع به تمامی قوم گفت: «یهوه خدای اسرائیل چنین می‌فرماید: ”مدتها پیش، اجداد شما یعنی تارَح و پسرانش ابراهیم و ناحور، در آن سوی رود می‌زیستند و خدایانِ غیر را می‌پرستیدند. ۳اما من پدر شما ابراهیم را از آن سوی رود برگرفته، او را در سرتاسر سرزمین کنعان گردانیدم و نوادگان بسیار به او بخشیدم. اسحاق را به او دادم ۴و به اسحاق، یعقوب و عیسو را. نواحی مرتفع سِعیر را به عیسو به ملکیت بخشیدم، اما یعقوب و پسرانش به مصر فرود آمدند. ۵آنگاه موسی و هارون را فرستادم و مصر را با آنچه در میان آن کردم، به بلا گرفتار ساختم و پس از آن شما را از آنجا بیرون آوردم.
۶«”آنگاه پدرانتان را از مصر بیرون آوردم و به دریا رسیدید و مصریان پدرانتان را با ارابه‌ها و سواران تا دریای سرخ تعقیب کردند. ۷اما ایشان نزد خداوند فریاد برآوردند، و او در میان شما و مصریان تاریکی نهاد و دریا را بر ایشان برآورده، آنان را پوشانید؛ پس به چشم دیدید که من در مصر چه کردم. آنگاه روزهای بسیار در بیابان به سر بردید. ۸سپس شما را به سرزمین اَموریان آوردم که در آن سوی اردن سکونت داشتند. آنان با شما جنگیدند، اما من ایشان را به دست شما تسلیم کردم و از پیش رویتان نابودشان ساختم، و شما سرزمین ایشان را تصرف کردید. ۹پس بالاق، پسر صِفّور، پادشاه موآب برخاست تا با اسرائیل بجنگد و از پی بَلعام پسر بِعور فرستاده، او را فرا خواند تا بیاید و شما را لعن کند. ۱۰اما من نخواستم به بَلعام گوش فرا دهم، پس او برکتتان داد و من شما را از دست وی رهانیدم. ۱۱آنگاه از اردن عبور کرده، به اَریحا رسیدید و اهالی اَریحا، و نیز اَموریان، فِرِزّیان، کنعانیان، حیتّیان، جِرجاشیان، حِویان و یِبوسیان با شما جنگیدند، اما من ایشان را به دست شما تسلیم کردم. ۱۲پیشاپیش شما زنبور فرستادم تا آن دو پادشاه اَموری را از حضورتان برانند و این با شمشیر و کمان شما انجام نشد. ۱۳آنگاه به شما سرزمینی دادم که در آن زحمتی نکشیده بودید و شهرهایی که بنا نکرده بودید، و در آنها به سر می‌برید و از تاکستانها و باغهای زیتونی که خود نکاشته‌اید، می‌خورید.“
۱۴«پس حال از خداوند بترسید و او را با خلوص و وفاداری عبادت کنید و خدایانی را که پدرانتان در آن سوی رود و در مصر عبادت می‌کردند، به دور افکنید و خداوند را عبادت کنید. ۱۵و اگر در نظرتان ناپسند است که خداوند را عبادت کنید، همین امروز برای خود برگزینید کِه را عبادت خواهید کرد، خواه خدایانی را که پدرانتان در آن سوی اردن عبادت می‌کردند، خواه خدایان اَموریان را که در سرزمینشان به سر می‌برید. اما من و خاندانم، یهوه را عبادت خواهیم کرد.»
۱۶آنگاه قوم در پاسخ گفتند: «حاشا از ما که یهوه را ترک کرده، خدایانِ غیر را عبادت کنیم! ۱۷زیرا یهوه خدای ما بود که ما و پدرانمان را از سرزمین مصر، از خانۀ بندگی به در آورد و در برابر چشمانمان آیات عظیم به انجام رسانید. او در تمامی راهی که پیمودیم و در بین تمام اقوامی که از میانشان گذشتیم، از ما محافظت کرد. ۱۸خداوند تمامی قومها، یعنی اَموریان را که در این سرزمین می‌زیستند، از پیش روی ما بیرون راند، پس ما نیز یهوه را عبادت خواهیم کرد، زیرا اوست خدای ما.»
۱۹اما یوشَع به قوم گفت: «شما را یارای عبادت یهوه نیست، زیرا او خدایی است قدوس و غیور؛ او نافرمانیها و گناهان شما را نخواهد آمرزید. ۲۰اگر یهوه را ترک کنید و خدایان بیگانه را عبادت نمایید، او برگشته به شما ضرر خواهد رسانید و پس از احسان در حق شما، هلاکتان خواهد کرد.» ۲۱اما قوم به یوشَع گفتند: «خیر! بلکه ما یهوه را عبادت خواهیم کرد.» ۲۲آنگاه یوشَع قوم را گفت: «شما بر خود شاهدید که یهوه را برای خود برگزیدید تا او را عبادت کنید.» پاسخ دادند: «شاهدیم.» ۲۳یوشَع گفت: «پس اکنون خدایان بیگانه را که در میان شمایند، به دور افکنید و دلهای خود را به یهوه، خدای اسرائیل، مایل سازید.» ۲۴قوم به یوشَع گفتند: «یهوه خدایمان، هم‌اوست که عبادتش خواهیم کرد و آوازش را اطاعت خواهیم نمود.» ۲۵در آن روز یوشَع با قوم عهد بست و در شِکیم برایشان فرایض و قوانین وضع کرد. ۲۶و یوشَع این کلمات را در کتاب شریعت خدا نوشت. آنگاه سنگی بزرگ بگرفت و آن را آنجا زیر درخت بلوطی که نزدیک قُدس خداوند بود، بر پا داشت. ۲۷و به تمامی قوم گفت: «اینک این سنگ بر ما شاهد خواهد بود زیرا تمامی سخنان خداوند را که به ما فرمود، شنیده است. پس بر شما شاهد خواهد بود مبادا خدای خود را انکار نمایید.» ۲۸آنگاه یوشَع قوم را مرخص کرد تا هر کس به ملک خود برود.
۲۹پس از این امور، یوشَع پسر نون، خدمتگزار خداوند، در سن یکصد و ده سالگی مرد ۳۰و او را در مِلک خودش در تِمنَه‌سارَح که در نواحی مرتفع اِفرایِم در شمال کوه جاعَش است، به خاک سپردند.
۳۱اسرائیل در همۀ روزهای زندگی یوشَع خداوند را عبادت کردند، و نیز در همۀ روزهای مشایخی که پس از یوشَع زنده ماندند و از همۀ کارهایی که خداوند برای اسرائیل کرده بود، آگاه بودند.
۳۲استخوانهای یوسف را که بنی‌اسرائیل از مصر آورده بودند در شِکیم به خاک سپردند، در قطعه زمینی که یعقوب به بهای یکصد پاره نقره از پسران حَمور پدر شِکیم خریده بود، و آن ملکِ بنی‌یوسف شد.
۳۳و اِلعازار پسر هارون نیز مرد و او را در جِبعَه، شهر پسرش فینِحاس، که در کوهستان اِفرایِم به او داده شده بود، به خاک سپردند.

يشوع ۱۵:۲۴

۱۵و اگر در نظرتان ناپسند است که خداوند را عبادت کنید، همین امروز برای خود برگزینید کِه را عبادت خواهید کرد، خواه خدایانی را که پدرانتان در آن سوی اردن عبادت می‌کردند، خواه خدایان اَموریان را که در سرزمینشان به سر می‌برید. اما من و خاندانم، یهوه را عبادت خواهیم کرد.»

لوقا ۴۶:۶-۴۹

۴۶«چگونه است که مرا ’سرورم، سرورم‘ می‌خوانید، امّا به آنچه می‌گویم عمل نمی‌کنید؟ ۴۷آن که نزد من می‌آید و سخنانم را می‌شنود و به آن عمل می‌کند، به شما می‌نمایانم به چه کس می‌مانَد. ۴۸او کسی را مانَد که برای بنای خانه‌ای، زمین را گود کَند و پیِ خانه را بر صخره نهاد. چون سیل آمد و سیلاب بر آن خانه هجوم برد، نتوانست آن را بجنباند، زیرا محکم ساخته شده بود. ۴۹امّا آن که سخنانم را می‌شنود ولی به آن عمل نمی‌کند، کسی را مانَد که خانه‌ای بدون پی، بر زمین ساخت. چون سیلاب بر آن خانه هجوم بُرد، در دم فرو ریخت و ویرانی عظیم بر جای نهاد.»

لوقا ۴۶:۶

۴۶«چگونه است که مرا ’سرورم، سرورم‘ می‌خوانید، امّا به آنچه می‌گویم عمل نمی‌کنید؟

لوقا ۴۷:۶

۴۷آن که نزد من می‌آید و سخنانم را می‌شنود و به آن عمل می‌کند، به شما می‌نمایانم به چه کس می‌مانَد.

لوقا ۴۸:۶

۴۸او کسی را مانَد که برای بنای خانه‌ای، زمین را گود کَند و پیِ خانه را بر صخره نهاد. چون سیل آمد و سیلاب بر آن خانه هجوم برد، نتوانست آن را بجنباند، زیرا محکم ساخته شده بود.

لوقا ۴۹:۶

۴۹امّا آن که سخنانم را می‌شنود ولی به آن عمل نمی‌کند، کسی را مانَد که خانه‌ای بدون پی، بر زمین ساخت. چون سیلاب بر آن خانه هجوم بُرد، در دم فرو ریخت و ویرانی عظیم بر جای نهاد.»

لوقا ۴۷:۶

۴۷آن که نزد من می‌آید و سخنانم را می‌شنود و به آن عمل می‌کند، به شما می‌نمایانم به چه کس می‌مانَد.

لوقا ۴۶:۶-۴۷

۴۶«چگونه است که مرا ’سرورم، سرورم‘ می‌خوانید، امّا به آنچه می‌گویم عمل نمی‌کنید؟ ۴۷آن که نزد من می‌آید و سخنانم را می‌شنود و به آن عمل می‌کند، به شما می‌نمایانم به چه کس می‌مانَد.

روميان ۱:۱۲-۲

۱پس ای برادران، در پرتو رحمتهای خدا، از شما استدعا می‌کنم که بدنهای خود را همچون قربانی زنده و مقدّس و پسندیدۀ خدا تقدیم کنید که عبادت معقول شما همین است. ۲و دیگر همشکل این عصر مشوید، بلکه با نو شدن ذهن خود دگرگون شوید. آنگاه قادر به تشخیص ارادۀ خدا خواهید بود؛ ارادۀ نیکو، پسندیده و کامل او.

پيدايش ۲۷:۱-۲۸

۲۷پس خدا انسان را به صورت خود آفرید،
او را به صورت خدا آفرید؛
ایشان را مرد و زن آفرید.
۲۸خدا ایشان را برکت داد، و خدا بدیشان فرمود: «بارور و کثیر شوید و زمین را پر سازید و بر آن تسلط یابید. بر ماهیان دریا و بر پرندگان آسمان و بر هر جانداری که بر زمین حرکت می‌کند، فرمان برانید.»

پيدايش ۲۷:۱

۲۷پس خدا انسان را به صورت خود آفرید،
او را به صورت خدا آفرید؛
ایشان را مرد و زن آفرید.

پيدايش ۲۸:۱

۲۸خدا ایشان را برکت داد، و خدا بدیشان فرمود: «بارور و کثیر شوید و زمین را پر سازید و بر آن تسلط یابید. بر ماهیان دریا و بر پرندگان آسمان و بر هر جانداری که بر زمین حرکت می‌کند، فرمان برانید.»

پيدايش ۲۴:۲-۲۵

۲۴از همین رو، مرد پدر و مادر خود را ترک کرده، به زن خویش خواهد پیوست و یک تن خواهند شد. ۲۵آدم و زنش هر دو عریان بودند و شرم نداشتند.

پيدايش ۲۴:۲

۲۴از همین رو، مرد پدر و مادر خود را ترک کرده، به زن خویش خواهد پیوست و یک تن خواهند شد.

پيدايش ۲۵:۲

۲۵آدم و زنش هر دو عریان بودند و شرم نداشتند.

پيدايش ۳۱:۱

۳۱و خدا هرآنچه را که ساخته بود دید، و اینک بسیار نیکو بود. شامگاه شد و بامداد آمد، روز ششم.

پيدايش ۱:۴

۱آدم زن خود حوا را بشناخت و او باردار شده، قائن را زایید، و گفت: «به یاری خداوند مردی حاصل کردم!»

پيدايش ۳۱:۱

۳۱و خدا هرآنچه را که ساخته بود دید، و اینک بسیار نیکو بود. شامگاه شد و بامداد آمد، روز ششم.

اول قرنتيان ۱:۷-۵

۱و امّا در خصوص مسائلی که به من نوشته بودید:
«مرد را نیکوست که زن را لمس نکند.» ۲امّا به سبب بی‌عفتیهای موجود، هر مردی باید زن خود را داشته باشد، و هر زنی شوهر خود را. ۳مرد باید دِین خود را نسبت به زنش ادا کند و زن نیز دِین خود را نسبت به شوهرش. ۴زن بر بدن خود اختیار ندارد بلکه شوهرش، و مرد نیز بر بدن خود اختیار ندارد بلکه زنش. ۵پس یکدیگر را محروم نکنید، مگر با رضای یکدیگر و برای مدتی، تا خود را وقف دعا کنید. سپس باز به یکدیگر بپیوندید، مبادا شیطان شما را به سبب ناخویشتنداری در وسوسه اندازد.

اول قرنتيان ۱:۷

۱و امّا در خصوص مسائلی که به من نوشته بودید:
«مرد را نیکوست که زن را لمس نکند.»

اول قرنتيان ۲:۷-۴

۲امّا به سبب بی‌عفتیهای موجود، هر مردی باید زن خود را داشته باشد، و هر زنی شوهر خود را. ۳مرد باید دِین خود را نسبت به زنش ادا کند و زن نیز دِین خود را نسبت به شوهرش. ۴زن بر بدن خود اختیار ندارد بلکه شوهرش، و مرد نیز بر بدن خود اختیار ندارد بلکه زنش.

اول قرنتيان ۳:۷-۴

۳مرد باید دِین خود را نسبت به زنش ادا کند و زن نیز دِین خود را نسبت به شوهرش. ۴زن بر بدن خود اختیار ندارد بلکه شوهرش، و مرد نیز بر بدن خود اختیار ندارد بلکه زنش.

اول قرنتيان ۳:۷

۳مرد باید دِین خود را نسبت به زنش ادا کند و زن نیز دِین خود را نسبت به شوهرش.

اول قرنتيان ۴:۷

۴زن بر بدن خود اختیار ندارد بلکه شوهرش، و مرد نیز بر بدن خود اختیار ندارد بلکه زنش.

اول قرنتيان ۲:۷-۴

۲امّا به سبب بی‌عفتیهای موجود، هر مردی باید زن خود را داشته باشد، و هر زنی شوهر خود را. ۳مرد باید دِین خود را نسبت به زنش ادا کند و زن نیز دِین خود را نسبت به شوهرش. ۴زن بر بدن خود اختیار ندارد بلکه شوهرش، و مرد نیز بر بدن خود اختیار ندارد بلکه زنش.

اول قرنتيان ۴:۷

۴زن بر بدن خود اختیار ندارد بلکه شوهرش، و مرد نیز بر بدن خود اختیار ندارد بلکه زنش.

اول پترس ۷:۳

۷به همین‌سان، شما نیز ای شوهران، در زندگی با همسرانتان باملاحظه باشید و با آنان چون جنس ظریفتر با احترام رفتار کنید، چرا که همپای شما وارث هدیۀ فیض‌آمیز حیاتند، تا دعاهایتان بازداشته نشود.

اول قرنتيان ۵:۷

۵پس یکدیگر را محروم نکنید، مگر با رضای یکدیگر و برای مدتی، تا خود را وقف دعا کنید. سپس باز به یکدیگر بپیوندید، مبادا شیطان شما را به سبب ناخویشتنداری در وسوسه اندازد.

غزلی از غزلها

۱ ۱غزل غزلها که از آنِ سلیمان است.
دلدار
۲مرا به بوسه‌های لبانت ببوس،
زیرا که عشق تو از شراب نیکوتر است!
۳رایحۀ عطرهایت چه دل‌انگیز است!
نامت همچون عطریست ریخته شده؛
شگفت نیست که دوشیزگان دلباختۀ تواند!
۴مرا از پی خود بِکِش؛ بیا تا بدویم!
پادشاه مرا به حجله‌های خویش درآورده است.
دوشیزگان
تو مایۀ شادی و سرور مایی،
و عشق تو را بیش از شراب می‌ستاییم!
چه بایسته که مِهر تو چنین بر دلهاست!
دلدار
۵ای دوشیزگانِ اورشلیم،
من سیه‌چِرده، اما دوست‌داشتنی‌ام!
به سیاهیِ خیمه‌های قیدار،
و به زیباییِ پرده‌های سلیمان!
۶بر سیه‌چِردگی‌ام خیره منگرید،
زیرا که به آفتاب سوخته‌ام.
پسران مادرم بر من خشم گرفتند،
و مرا به نظارت بر تاکستانها گماشتند،
اما از نگهداری تاکستان خویش بازماندم!
۷ای محبوبِ جان من مرا بگوی،
که گلۀ خود را کجا می‌چَرانی؟
نیمروزان آنها را کجا می‌خوابانی؟
چرا باید چون زنی پوشیده‌روی
در کنار گله‌های رفیقانت باشم؟
دلداده
۸ای دلرباترینِ زنان، اگر نمی‌دانی،
ردِ پای گله‌ها را بگیر
و بزغاله‌هایت را نزد خیمه‌های شبانان بِچَران.
۹ای نازنین من، تو در نظرم
به مادیانی در ارابۀ فرعون می‌مانی.
۱۰چه زیباست گونه‌هایت به جواهرها!
چه دلرباست گردنت به زیورها!
۱۱ما تو را حلقه‌های طلا خواهیم ساخت،
که به حبه‌های نقره آراسته باشد.
دلدار
۱۲حینی که پادشاه بر سفرۀ خویش نشسته بود،
رایحۀ عطرِ من فضا را آکند.
۱۳دلدادۀ من مرا همچون بستۀ مُر است،
که تمامِ شب در میان سینه‌هایم می‌آرَمَد.
۱۴دلدادۀ من مرا همچون خوشۀ حناست
در تاکستانهای عِین‌جِدی!
دلداده
۱۵تو چه زیبایی، ای نازنین من،
وه، که چه زیبایی!
چشمانت به کبوتران مانَد.
دلدار
۱۶تو چه خوش‌سیمایی، ای دلدادۀ من،
و براستی دل‌انگیز!
سبزه‌های صحراست بسترمان،
۱۷سرو آزاد است تیرکهای سرای‌مان،
صنوبر است سقفِ آن!

۲ دلدار
۱من نرگسِ شارونم،
من سوسن وادیهایم.
دلداده
۲همچون سوسنی در میان خارها،
همچنان است دلدار من در میان دختران!
دلدار
۳همچون درخت سیبی در میان درختان جنگل،
همچنان است دلدادۀ من در میان مردان جوان!
از نشستن در سایه‌اش لذت می‌برم،
و میوه‌اش به کامم شیرین است.
۴او مرا به میخانه درآورده،
و عشق است پرچمِ او بر فرازم.
۵مرا به گِرده‌های کشمش نیرو بخشید،
و به سیبها تازه سازید،
زیرا که من بیمارِ عشقم!
۶دست چپش زیر سَرِ من است،
و به دست راستش در آغوشم کشیده.
۷ای دختران اورشلیم،
شما را به غزالها و آهوانِ صحرا قسم،
که عشق را تا سیر نگشته،
زحمت مرسانید و بازمدارید!
۸آوازِ دلداده‌ام را می‌شنوم!
هان، او می‌آید،
جَستان بر فراز کوه‌ها،
و خیزان بر فراز تپه‌ها.
۹دلدادۀ من همچون غزال است و مانند بچه‌آهو.
هان، او در پسِ دیوار ما ایستاده است!
از پنجره‌ها می‌نگرد،
از میان شبکه‌ها نگاه می‌کند!
۱۰دلدادۀ من ندا در داده، مرا گوید:
«ای نازنینم، ای دلربای من،
برخیز و با من بیا!
۱۱زیرا هان زمستان درگذشته
و موسِم باران به سر آمده و رخت بربسته است!
۱۲زمین گلشن گشته،
زمان نغمه‌سرایی فرا رسیده،
و آواز فاخته در ولایت ما شنیده می‌شود!
۱۳درخت انجیر نخستین میوه‌های خود را آورده،
و موها شکوفه کرده، عطرافشان شده است!
ای نازنینم، ای دلربای من،
برخیز و با من بیا!»
دلداده
۱۴ای کبوتر من،
که در شکافهای صخره و جایهای مخفی تخته‌سنگ‌هایی،
چهرۀ خود را بر من بنما،
و آوازت را به من بشنوان،
زیرا که آوازت شیرین است،
و چهره‌ات دلربا!
۱۵شغالان را برای ما بگیرید،
شغالان کوچک را که تاکستانها را خراب می‌کنند،
تاکستانهای ما را که شکوفه آورده است!
دلدار
۱۶دلداده‌ام از آنِ من است و من از آنِ اویم؛
او در میان سوسن‌ها می‌چرَد.
۱۷ای دلدادۀ من،
پیش از آنکه نسیمِ روز وزیدن گیرد،
و سایه‌ها دامن بَرکِشند،
بازگرد و همچون غزال و بچه‌آهو
بر کوه‌های پُرصخره باش.

۳ ۱شبانگاهان بر بستر خویش،
او را که جانم دوست می‌دارد جُستم؛
او را جُستم، و نیافتم!
۲گفتم، «حال برخاسته،
شهر را سراسر خواهم پیمود،
و در هر کوی و برزن
او را که جانم دوست می‌دارد، خواهم جُست!»
پس او را جُستم،
اما نیافتم!
۳قراولانِ شبگرد مرا یافتند؛
بدیشان گفتم‌: «آیا محبوبِ جان مرا دیده‌اید؟»
۴هنوز از ایشان چندان نگذشته بودم
که محبوب جان خویش را یافتم!
او را محکم گرفتم و رها نکردم،
تا اینکه به خانۀ مادرم درآوردم،
به حجرۀ او که به من آبستن شد.
۵ای دختران اورشلیم،
شما را به غزالها و آهوانِ صحرا قسم،
که عشق را تا سیر نگشته،
زحمت مرسانید و بازمدارید!
۶این کیست که همچون ستونی از دود
از بیابان برمی‌آید؟
که به مُر و کُندُر معطّر است،
و به عطریاتِ بازرگانان، عطرآگین؟
۷هان این تختِ روانِ سلیمان است،
که شصت تن از جنگاورانِ اسرائیل پیرامون آنند.
۸آنان جملگی به شمشیر مسلح‌اند و رزم‌آزموده،
هر یک شمشیر بر میان، مهیای خطرات شب.
۹سلیمانِ پادشاه، تختِ روانی از سرو لبنان برای خویشتن ساخت.
۱۰تیرکهایش از نقره بود،
کفِ آن از طلا،
و کرسی‌اش از ارغوان!
اندرونِ آن را دختران اورشلیم،
با عشق دوخته بودند!
۱۱ای دختران صَهیون،
بُرون آیید و بنگرید!
سلیمان پادشاه را ببینید،
با تاجی که مادرش بر سرش نهاد،
در روز عروسی، در روز شادیِ دلش!

۴ دلداده
۱تو چه زیبایی، ای نازنین من،
وَه که چه زیبایی!
چشمان تو از پسِ روی‌بَندت
به کبوتران مانَد.
گیسوانت همچون گلۀ بزهاست
که از دامنه‌های جِلعاد فرود آیند.
۲دندانهایت به گله‌ای پشم‌بریده مانَد،
که تازه از شستشو برآمده باشند؛
هر یک از آنها جفت خویش را دارند،
و از ایشان یکی هم تنها نیست.
۳لبانت غنچه‌ای است باریک و سرخ،
و دهانت چه زیباست!
شقیقه‌هایت از پسِ روی‌بَندِ تو،
همچون پار‌ۀ انار است.
۴گردنت برج داوود را مانَد،
که به جهت اسلحه‌خانه بنا شده است.
بر آن هزار سپر آویخته است،
که جملگی چون سپرهای جنگاوران است.
۵سینه‌هایت همچون دو بچه‌آهوست،
همچون بره‌های توأمان غزال،
به چَرا در میان سوسن‌زاران.
۶پیش از آنکه سپیده بَردمد،
و سایه‌ها دامن بَرکِشند،
من به کوهِ مُر خواهم رفت
و به تپۀ کُندُر.
۷ای نازنین من، تو به‌تمامی زیبایی؛
در تو هیچ عیبی نیست.
۸با من از لبنان بیا، ای عروسم؛
با من از لبنان بیا!
از قُلۀ اَمانَه و از بلندای سِنیر و حِرمون،
از کُنام شیران و کوه‌های پلنگان
به زیر بیا!
۹ای خواهرم و ای عروسم،
تو دل مرا ربوده‌ای؛
تو به نگاهی دل مرا ربوده‌ای،
به گوهری از گردنبندت!
۱۰ای خواهرم و ای عروسم،
عشقت چه دلنشین است!
عشق تو از شراب بسی نیکوتر است،
و رایحه‌ات از جمیع عطرها خوش‌تر!
۱۱ای عروس من، از لبانت عسل می‌چکد؛
زیر زبانت، شیر و شهد است،
و رایحۀ خوش جامه‌ات، همچون عطرِ لبنان!
۱۲خواهر و عروس من،
باغی است دربسته،
چشمه‌ای است قفل‌شده،
و سرچشمه‌ای است مَمهور!
۱۳نهالهایش بوستان اَنار است،
پر از میوه‌های گوارا،
و حَنا و سُنبل؛
۱۴پر از سُنبل و زعفران،
نی و دارچین و انواع کُندُر،
و مُر و عود و دل‌انگیزترین عطریات!
۱۵تو چشمۀ باغهایی،
برکۀ آب جاری،
و نهرهای سرازیر از لبنان!
دلدار
۱۶ای باد شمال، برخیز!
ای باد جنوب، بیا!
بر باغ من بِوَز،
تا عطرهایش بپراکند.
باشد که دلداده‌ام به باغ خویش درآید،
و از میوه‌های گوارایش کام یابَد.

۵ دلداده
۱من به باغ خویش درآمده‌ام،
ای خواهرم و ای عروسم!
مُر خود را گرد آورده‌ام،
با عطر خویش؛
شانۀ عسل خود را خورده‌ام،
با عسل خویش؛
شرابِ خود را نوشیده‌ام،
با شیر خویش.
دوشیزگان
بخورید و بیاشامید، ای دوستان!
سرمستِ عشق گردید، ای دلدادگان!
دلدار
۲من خوابیده بودم، اما دلم بیدار بود.
هان دلداده‌ام بر در زد و گفت:
«در بر من بگشا، ای خواهرم، ای نازنینم!
ای کبوتر من، ای گُلِ بی‌خارم!
زیرا سَرم از شبنم خیس است
و موهایَم از قطرات شب، مرطوب!»
۳جامه از تن برکنده‌ام،
آیا باز بر تن کنم؟
پاهای خویش شسته‌ام،
آیا باز چرکین کنم؟
۴دلدادۀ من دست خویش از روزنه به درون آورد،
و تمامی وجودم از برایش به حرکت آمد.
۵برخاستم تا در بر دلداده‌ام بگشایم؛
از دستم مُر بر دستگیرۀ در چِکید،
و از انگشتانم مُرِ مایع.
۶پس در به روی دلدادۀ خویش گشودم،
اما دلداده‌ام برگشته و رفته بود!
چون او سخن می‌گفت،
جان از من به در شده بود!
پس او را جُستم، اما نیافتم!
او را خواندم، اما پاسخی نگفت!
۷قراولانِ شبگرد مرا یافتند؛
آنان مرا زدند و مجروح ساختند؛
دیدبانانِ حصارها روی‌بَند از من برگرفتند!
۸ای دختران اورشلیم،
شما را قسم می‌دهم:
اگر دلدادۀ مرا یافتید،
او را بگویید
که من بیمار عشقم!
دوشیزگان
۹ای دلرباترینِ زنان،
دلدادۀ تو را بر دلدادگان دیگر چه برتری است؟
دلدادۀ تو را بر دلدادگان دیگر چه فضیلت است،
که اینچنین ما را قسم می‌دهی؟
دلدار
۱۰دلدادۀ من سرخ‌فام است و درخشان،
و برجسته در میان دهها هزار!
۱۱سرش از طلای ناب،
زُلفانش تابدار،
به سیاهی کلاغ!
۱۲چشمانش کبوتران را مانَد
نزد نهرهای آب؛
تن به شیر شسته،
برنشانده همچون نگین‌.
۱۳گونه‌هایش همچون باغچه‌ای است
خوشبو و مُشک‌فِشان؛
لبانش همچو سوسن‌ها،
مُر از آنها چِکان!
۱۴دستانش ساقه‌های زرّین،
مُزیَّن به یَشم!
تَنَش عاجِ صیقلی،
آراسته به یاقوتِ کبود!
۱۵ساق‌هایش ستونهای مرمرین،
بنا شده بر پایه‌های طلای ناب!
سیمایش همچون لبنان،
بی‌همتا چون سروِ آزاد.
۱۶دهانش بس شیرین،
و او به‌تمامی دل‌انگیز!
این است دلدادۀ من، ای دختران اورشلیم،
این است یارِ من!

۶ دوشیزگان
۱ای دلرباترینِ زنان،
دلدادۀ تو کجا رفته است؟
دلدادۀ تو به کدامین راه روی کرده،
تا او را با تو بجوییم؟
دلدار
۲دلدادۀ من به باغ خویش رفته است،
نزد باغچه‌های مُشک‌فِشان،
تا در آنجا بِچَرَد،
و سوسن‌ها برچیند.
۳من از آنِ دلداده‌ام هستم
و دلداده‌ام از آنِ من است.
او در میان سوسن‌ها می‌چَرَد.
دلداده
۴ای نازنین من، تو چون تِرصَه زیبایی،
چون اورشلیمْ دلربا،
و چون لشکریانِ بیرق‌دار، پرشکوه!
۵چشمانت را از من بگردان،
زیرا مرا افسون می‌کنند.
گیسوانت همچون گلۀ بزهاست،
که از دامنه‌های جِلعاد فرود آیند.
۶دندانهایت به گله‌ای مانَد
که تازه از شستشو برآمده باشند؛
هر یک با خود توأمی دارد،
و از ایشان یکی هم کم نیست.
۷شقیقه‌هایت از پسِ روی‌بَندِ تو،
همچون پار‌ۀ انار است.
۸شصت ملکه توانَد بود،
و هشتاد مُتَعِه،
و دوشیزگانِ بی‌شمار،
۹اما کبوتر من،
گُل بی‌خارِ من،
یگانه است!
یگانه دُختِ مادر خویش،
و عزیزترینِ آن که او را بزاد.
دوشیزگان او را بدیدند،
و خجسته‌اش خواندند؛
ملکه‌ها و مُتَعِه‌ها نیز،
و جملگی ستایشش کردند!
دوشیزگان
۱۰«این کیست که چونان شَفَق رُخ می‌نماید،
به زیبایی ماه،
به درخشندگی خورشید،
و به شکوهمندی لشکریانِ بیرق‌دار؟»
دلدار
۱۱به بوستان درختان گردو فرود شدم،
تا شکوفه‌های وادی را بنگرم؛
تا ببینم آیا موها جوانه زده‌اند،
یا که انارها به گُل نشسته‌اند؟
۱۲و پیش از آنکه دریابم،
اشتیاقم مرا مانند ارابه‌های عَمیناداب ساخت!
دوشیزگان
۱۳باز آی، ای دختر شولَمّی، باز آی!
باز آی تا بر تو بنگریم، باز آی!
دلداده
چرا می‌خواهید بر دختر شولَمّی بنگرید،
چنانکه گویی به رقصِ میان دو لشکر؟

۷ دلداده
۱چه زیباست پاهای تو در صَندَلها،
ای دختر نجیب‌زاده!
انحنای رانهایت مانند گوهرهاست،
کارِ دستان هنرمند!
۲نافِ تو همچون پیاله‌ای گِرد است،
که هرگز از شرابِ آمیخته خالی نیست!
شکمت همچون پشتۀ گندم است،
که سوسن‌ها احاطه‌اش کرده باشند.
۳سینه‌هایت همچون دو بچه‌آهوست،
مانند بره‌های توأمان غزال.
۴گردنت همچون بُرجِ عاج است،
و چشمانت برکه‌های حِشبون،
بر کنار دروازۀ بَیت‌رَبّیم.
بینی‌ات چون برج لبنان است،
که روی به سوی دمشق دارد.
۵سرت بر تو همچون کوهِ کَرمِل است،
و گیسوانت مانند ارغوان،
که پادشاه به حلقه‌های آن گرفتار آمده است!
۶وه که چه زیبا و چه دلپسندی،
ای عشق،
با همۀ لذتهایت!
۷قامت تو همچون نخل است،
و سینه‌هایت مانند خوشه‌های خرما!
۸گفتم به درخت نخل برآیم،
و خوشه‌هایش برگیرم؛
سینه‌هایت چونان خوشه‌های تاکْ باد،
رایحۀ نَفَسَت، همچون سیبها،
۹و دهانت همچون بهترینْ باده‌ها!
دلدار
به نرمی از گلوی دلداده‌ام پایین می‌رود،
و به ملایمت بر لب و دندانها جاری می‌شود.
۱۰من از آنِ دلداده‌ام هستم،
و اشتیاق او بر من است.
۱۱بیا ای دلدادۀ من،
بیا تا به صحرا بیرون رویم،
و شب را در دهات به روز آوریم.
۱۲بیا تا سحرگاهان به تاکستان رویم،
تا ببینیم آیا موها جوانه زده‌اند،
یا شکوفه‌های انگور باز شده‌اند،
یا انارها به گُل نشسته‌اند.
آنجا عشق خود را نثارت خواهم کرد.
۱۳مهرْگیاهْ عطرافشان است،
و نزد درهای ما هر گونه طعامِ نیکوست،
تازه و کهنه،
که من آنها را از بهر تو،
ای دلداده‌ام، ذخیره کرده‌ام!

۸ دلدار
۱کاش مرا همچون برادری می‌بودی
که از سینۀ مادرم شیر خورده است،
آنگاه چون تو را در بیرون می‌یافتم،
می‌بوسیدم،
و کسی بر من به دیدۀ حقارت نمی‌نگریست.
۲تو را هدایت می‌کردم
و به خانۀ مادرم می‌بردم،
همان که مرا زندگی آموخته است؛
تو را شرابِ عطرآگین می‌دادم تا بیاشامی،
و از عَصیر انار خویش به تو می‌نوشاندم.
۳دست چپش زیر سَرِ من است،
و به دست راستش مرا در آغوش کشیده.
۴ای دختران اورشلیم،
شما را قسم می‌دهم،
که عشق را تا سیر نگشته،
زحمت مرسانید و بازمدارید!
دوشیزگان
۵این کیست که از بیابان برمی‌آید،
تکیه زده بر دلداده‌اش؟
دلدار
زیر درخت سیب تو را برانگیختم،
آنجا که مادرت به جهت تو دردِ زا کشید،
آنجا که آن که تو را بزاد، دردِ زا کشید.
۶مرا چون خاتم بر دلت بگذار،
و چون مُهری بر بازویت،
زیرا که عشق همچون مرگ نیرومند است،
و شور عاشقانه، ستمکیش چون گور.
شعله‌هایش، شعله‌های آتش است؛
شعله‌های سرکشِ آتش!
۷آبهای بسیار عشق را خاموش نتواند کرد،
و سیلاب‌ها آن را فرو نتواند نشانید!
اگر کسی همۀ دار و ندار خویش نیز به پای عشق ریزَد،
به چیزی شمرده نخواهد شد!
دوشیزگان
۸ما را خواهر کوچکی است،
که سینه‌هایش هنوز برنیامده است.
به روز خواستگاریش،
برای او چه توانیم کرد؟
۹اگر دیوار بود،
بر آن برجها از نقره می‌ساختیم؛
و اگر دروازه بود،
آن را به چوب سرو می‌آراستیم!
دلدار
۱۰من دیوارم،
و سینه‌هایم همچون برجهاست؛
از این رو در چشم او،
حامل سعادتمندی گشته‌ام.
۱۱سلیمان را تاکستانی بود
در بَعَل‌هامون؛
تاکستان را به اجاره‌داران سپرد،
تا هر یک هزار سکۀ نقره در ازای میوۀ آن بپردازند.
۱۲تاکستان من از آنِ من است،
هزار سکۀ نقره از آن تو، ای سلیمان،
و دویست سکه از آنِ اجاره‌دارانِ میوه‌اش.
دلداده
۱۳ای تو که در باغها مسکن داری،
دوستان خواهان شنیدن آواز تواند؛
بگذار من بشنوم!
دلدار
۱۴بشتاب، ای دلدادۀ من،
و همچون غزال یا بچه‌آهویی باش
بر کوه‌های عطریات!

متی ۱:۱۹-۱۲

۱هنگامی که عیسی این سخنان را به پایان رسانید، جلیل را ترک گفت و از آن سوی رود اردن به نواحی یهودیه آمد. ۲جمعیت انبوهی در پی او روانه شدند و او ایشان را در آنجا شفا بخشید.
۳فَریسیان نزدش آمدند تا او را بیازمایند. آنان پرسیدند: «آیا جایز است که مرد زن خود را به هر علتی طلاق دهد؟» ۴عیسی در پاسخ گفت: «مگر نخوانده‌اید که آفرینندۀ جهان در آغاز ”ایشان را مرد و زن آفرید“، ۵و گفت ”از همین رو، مرد پدر و مادر خود را ترک کرده، به زن خویش خواهد پیوست و آن دو یک تن خواهند شد“؟ ۶بنابراین، از آن پس دیگر دو نیستند بلکه یک تن می‌باشند. پس آنچه را خدا پیوست، انسان جدا نسازد.» ۷به وی گفتند: «پس چرا موسی امر فرمود که مرد به زن خویش طلاقنامه بدهد و او را رها کند؟» ۸ایشان را گفت: «موسی به سبب سختدلی شما اجازه داد که زن خود را طلاق دهید، امّا در آغاز چنین نبود. ۹به شما می‌گویم، هر که زن خود را به علتی غیر از خیانت در زناشویی طلاق دهد و زنی دیگر اختیار کند، زنا کرده است.»
۱۰شاگردان به او گفتند: «اگر وضع مرد در قبال زن خود چنین است، پس ازدواج نکردن بهتر است!» ۱۱عیسی گفت: «همه نمی‌توانند این کلام را بپذیرند، مگر کسانی که به ایشان عطا شده باشد. ۱۲زیرا بعضی خواجه‌اند، از آن رو که از شکم مادر چنین متولد شده‌اند؛ بعضی دیگر به دست مردم مقطوع‌النسل گشته‌اند؛ و برخی نیز به‌خاطر پادشاهی آسمان از ازدواج چشم می‌پوشند. هر که می‌تواند این را بپذیرد، بگذار چنین کند.»

متی ۳:۱۹

۳فَریسیان نزدش آمدند تا او را بیازمایند. آنان پرسیدند: «آیا جایز است که مرد زن خود را به هر علتی طلاق دهد؟»

پيدايش ۲۷:۱

۲۷پس خدا انسان را به صورت خود آفرید،
او را به صورت خدا آفرید؛
ایشان را مرد و زن آفرید.

پيدايش ۲۴:۲

۲۴از همین رو، مرد پدر و مادر خود را ترک کرده، به زن خویش خواهد پیوست و یک تن خواهند شد.

متی ۴:۱۹-۶

۴عیسی در پاسخ گفت: «مگر نخوانده‌اید که آفرینندۀ جهان در آغاز ”ایشان را مرد و زن آفرید“، ۵و گفت ”از همین رو، مرد پدر و مادر خود را ترک کرده، به زن خویش خواهد پیوست و آن دو یک تن خواهند شد“؟ ۶بنابراین، از آن پس دیگر دو نیستند بلکه یک تن می‌باشند. پس آنچه را خدا پیوست، انسان جدا نسازد.»

متی ۶:۱۹

۶بنابراین، از آن پس دیگر دو نیستند بلکه یک تن می‌باشند. پس آنچه را خدا پیوست، انسان جدا نسازد.»

افسسيان ۳۱:۵-۳۲

۳۱«از این رو مرد، پدر و مادر خود را ترک گفته، به زن خویش خواهد پیوست، و آن دو یک تن خواهند شد.» ۳۲این راز، بس عظیم است - امّا من دربارۀ مسیح و کلیسا سخن می‌گویم.

متی ۶:۱۹

۶بنابراین، از آن پس دیگر دو نیستند بلکه یک تن می‌باشند. پس آنچه را خدا پیوست، انسان جدا نسازد.»

متی ۷:۱۹

۷به وی گفتند: «پس چرا موسی امر فرمود که مرد به زن خویش طلاقنامه بدهد و او را رها کند؟»

متی ۸:۱۹

۸ایشان را گفت: «موسی به سبب سختدلی شما اجازه داد که زن خود را طلاق دهید، امّا در آغاز چنین نبود.

متی ۴:۱۹-۶

۴یسی در پاسخ گفت: «مگر نخوانده‌اید که آفرینندۀ جهان در آغاز ”ایشان را مرد و زن آفرید“، ۵و گفت ”از همین رو، مرد پدر و مادر خود را ترک کرده، به زن خویش خواهد پیوست و آن دو یک تن خواهند شد“؟ ۶بنابراین، از آن پس دیگر دو نیستند بلکه یک تن می‌باشند. پس آنچه را خدا پیوست، انسان جدا نسازد.»

متی ۸:۱۹

۸ایشان را گفت: «موسی به سبب سختدلی شما اجازه داد که زن خود را طلاق دهید، امّا در آغاز چنین نبود.

متی ۹:۱۹

۹به شما می‌گویم، هر که زن خود را به علتی غیر از خیانت در زناشویی طلاق دهد و زنی دیگر اختیار کند، زنا کرده است.»

امثال ۵

۱پسرم! به حکمت من توجه کن،
و به بصیرت من نیک گوش فرا ده؛
۲تا دوراندیشی را پاس داری
و لبانت معرفت را نگاه دارد.
۳زیرا از لبان زن زناکار عسل می‌چکد،
و زبان او از روغن چربتر است.
۴اما سرانجامش همچون اَفسَنطین، تلخ است،
و تیز همچون شمشیرِ دو دم.
۵پاهایش به کام مرگ فرو می‌رود؛
و گامهایش مستقیم به گور می‌انجامد.
۶به راه حیات هرگز نمی‌اندیشد؛
گمراه است، اما این را نمی‌داند.
۷پس اکنون، پسرم به من گوش فرا ده،
و سخنان زبانم را ترک مگو.
۸راه خویش از او دور نگاه دار
و به درِ خانه‌اش نزدیک مشو.
۹مبادا عنفوان جوانی خود را به دیگران بدهی
و سالهای خویش را به آن که بی‌رحم است.
۱۰مبادا بیگانگان از دولت تو سیر شوند
و دسترنج تو، خانۀ غریبه را آباد کند؛
۱۱و در پایانِ عمر، ناله سر دهی،
آنگاه که گوشت و تَنَت زایل شده باشد.
۱۲و بگویی: «دریغا که از تأدیب بیزار بودم!
و افسوس که دل من توبیخ را خوار شمرد!
۱۳آوای معلمانِ خویش نشنیدم
و به آموزگاران خود گوش فرا ندادم.
۱۴و در میان قوم و جماعت،
به لبۀ پرتگاه رسیده‌ام.»
۱۵آب را از منبعِ خودت بنوش،
آب گوارا را از چاهِ خویشتن.
۱۶چرا چشمه‌هایت در کویها جاری شود
و نهرهایت در معابر عمومی؟
۱۷بگذار تنها از آن تو باشند
و بیگانگان را در آنها سهیم مساز.
۱۸سرچشمه‌ات مبارک باد،
و از همسر روزگار جوانیِ خویش شادمان باش؛
۱۹همچون غزالی دلپذیر و آهویی زیبا،
پستانهایش تو را همیشه خرّم سازد
و عشق او سرمستت کند.
۲۰چرا سرمستِ زنِ بیگانه باشی
و با زنِ زناکار هم‌آغوشی کنی؟
۲۱زیرا راههای انسان در برابر چشمان خداوند است
و همۀ طریقهای او را می‌سنجد.
۲۲بدکاریهای شریر به دامش می‌افکنَد،
و در بندِ گناهان خویش گرفتار می‌آید.
۲۳از بی‌ادبی خواهد مرد،
و از جهلِ بسیار گمراه خواهد شد.

متی ۱۹

۱هنگامی که عیسی این سخنان را به پایان رسانید، جلیل را ترک گفت و از آن سوی رود اردن به نواحی یهودیه آمد. ۲جمعیت انبوهی در پی او روانه شدند و او ایشان را در آنجا شفا بخشید.
۳فَریسیان نزدش آمدند تا او را بیازمایند. آنان پرسیدند: «آیا جایز است که مرد زن خود را به هر علتی طلاق دهد؟» ۴عیسی در پاسخ گفت: «مگر نخوانده‌اید که آفرینندۀ جهان در آغاز ”ایشان را مرد و زن آفرید“، ۵و گفت ”از همین رو، مرد پدر و مادر خود را ترک کرده، به زن خویش خواهد پیوست و آن دو یک تن خواهند شد“؟ ۶بنابراین، از آن پس دیگر دو نیستند بلکه یک تن می‌باشند. پس آنچه را خدا پیوست، انسان جدا نسازد.» ۷به وی گفتند: «پس چرا موسی امر فرمود که مرد به زن خویش طلاقنامه بدهد و او را رها کند؟» ۸ایشان را گفت: «موسی به سبب سختدلی شما اجازه داد که زن خود را طلاق دهید، امّا در آغاز چنین نبود. ۹به شما می‌گویم، هر که زن خود را به علتی غیر از خیانت در زناشویی طلاق دهد و زنی دیگر اختیار کند، زنا کرده است.»
۱۰شاگردان به او گفتند: «اگر وضع مرد در قبال زن خود چنین است، پس ازدواج نکردن بهتر است!» ۱۱عیسی گفت: «همه نمی‌توانند این کلام را بپذیرند، مگر کسانی که به ایشان عطا شده باشد. ۱۲زیرا بعضی خواجه‌اند، از آن رو که از شکم مادر چنین متولد شده‌اند؛ بعضی دیگر به دست مردم مقطوع‌النسل گشته‌اند؛ و برخی نیز به‌خاطر پادشاهی آسمان از ازدواج چشم می‌پوشند. هر که می‌تواند این را بپذیرد، بگذار چنین کند.»
۱۳آنگاه مردم کودکان را نزد عیسی آوردند تا بر آنان دست بگذارد و دعا کند. امّا شاگردان مردم را سرزنش کردند. ۱۴عیسی گفت: «بگذارید کودکان نزد من آیند و ایشان را بازمدارید، زیرا پادشاهی آسمان از آن چنین کسان است.» ۱۵پس بر آنان دست نهاد و از آنجا رفت.
۱۶روزی مردی نزد عیسی آمد و پرسید: «استاد، چه کار نیکویی انجام دهم تا حیات جاویدان داشته باشم؟» ۱۷پاسخ داد: «چرا دربارۀ کار نیکو از من سؤال می‌کنی؟ تنها یکی هست که نیکوست. اگر می‌خواهی به حیات راه یابی، احکام را به جای آور.» ۱۸آن مرد پرسید: «کدام احکام را؟» عیسی گفت: «”قتل مکن، زنا مکن، دزدی مکن، شهادت دروغ مده، ۱۹پدر و مادر خود را گرامی‌دار،“ و ”همسایه‌ات را همچون خویشتن محبت نما.“» ۲۰آن جوان گفت: «همۀ این احکام را به جای آورده‌ام؛ دیگر چه کم دارم؟» ۲۱عیسی پاسخ داد: «اگر می‌خواهی کامل شوی، برو و آنچه داری بفروش و به فقیران بده که در آسمان گنج خواهی داشت. آنگاه بیا و از من پیروی کن.» ۲۲جوان چون این را شنید، اندوهگین شد و از آنجا رفت، زیرا ثروت بسیار داشت.
۲۳آنگاه عیسی به شاگردان خود گفت: «آمین، به شما می‌گویم، راه یافتن ثروتمندان به پادشاهی آسمان بس دشوار است. ۲۴باز تأکید می‌کنم که گذشتن شتر از سوراخ سوزن آسانتر است از راهیابی شخص ثروتمند به پادشاهی خدا.» ۲۵شاگردان با شنیدن این مطلب بسیار شگفت‌زده شدند و پرسیدند: «پس چه کسی می‌تواند نجات یابد؟» ۲۶عیسی بدیشان چشم دوخت و گفت: «این برای انسان ناممکن است، امّا برای خدا همه چیز ممکن است.»
۲۷پطرس گفت: «اینک ما همه چیز را ترک گفته‌ایم و از تو پیروی می‌کنیم. چه چیزی نصیب ما خواهد شد؟» ۲۸عیسی به ایشان گفت: «آمین، به شما می‌گویم، در جهان نوین، هنگامی که پسر انسان بر تخت شکوهمند خود بنشیند، شما نیز که از من پیروی کرده‌اید، بر دوازده تخت خواهید نشست و بر دوازده قبیلۀ اسرائیل داوری خواهید کرد. ۲۹و هر که به‌خاطر نام من خانه یا برادر یا خواهر یا پدر یا مادر یا فرزند یا املاک خود را ترک کرده باشد، صد برابر خواهد یافت و حیات جاویدان را به دست خواهد آورد. ۳۰امّا بسیاری که اوّلین هستند آخرین خواهند شد، و آخرینها اوّلین!

متی ۲۱:۱۸-۳۵

۲۱سپس پطرس نزد عیسی آمد و پرسید: «سرور من، تا چند بار اگر برادرم به من گناه ورزد، باید او را ببخشم؟ آیا تا هفت بار؟» ۲۲عیسی پاسخ داد: «به تو می‌گویم نه هفت بار، بلکه هفتادْ هفت بار.
۲۳«از این رو، می‌توان پادشاهی آسمان را به شاهی تشبیه کرد که تصمیم گرفت با خادمان خود تسویه حساب کند. ۲۴پس چون شروع به حسابرسی کرد، شخصی را نزد او آوردند که ده هزار قنطار به او بدهکار بود. ۲۵چون او نمی‌توانست قرض خود را بپردازد، اربابش دستور داد او را با زن و فرزندان و تمامی دارایی‌اش بفروشند و طلب را وصول کنند. ۲۶خادم پیش پای ارباب به زانو درافتاد و التماس‌کنان گفت: ”مرا مهلت ده تا همۀ قرض خود را ادا کنم.“ ۲۷پس دل ارباب به حال او سوخت و قرض او را بخشید و آزادش کرد. ۲۸امّا هنگامی که خادم بیرون می‌رفت، یکی از همکاران خود را دید که صد دینار به او بدهکار بود. پس او را گرفت و گلویش را فشرد و گفت: ”قرضت را ادا کن!“ ۲۹همکارش پیش پای او به زانو درافتاد و التماس‌کنان گفت: ”مرا مهلت ده تا همۀ قرض خود را بپردازم.“ ۳۰امّا او نپذیرفت، بلکه رفت و او را به زندان انداخت تا قرض خود را بپردازد. ۳۱هنگامی که سایر خادمان این واقعه را دیدند، بسیار آزرده شدند و نزد ارباب خود رفتند و تمام ماجرا را بازگفتند. ۳۲پس ارباب، آن خادم را نزد خود فرا خواند و گفت: ”ای خادم شریر، مگر من محض خواهش تو تمام قرضت را نبخشیدم؟ ۳۳آیا نمی‌بایست تو نیز بر همکار خود رحم می‌کردی، همان‌گونه که من بر تو رحم کردم؟“ ۳۴پس ارباب خشمگین شده، او را به زندان افکند تا شکنجه شود و همۀ قرض خود را ادا کند. ۳۵به همین‌گونه پدر آسمانی من نیز با هر یک از شما رفتار خواهد کرد، اگر شما نیز برادر خود را از دل نبخشید.»

متی ۲۱:۱۸-۲۲

۲۱سپس پطرس نزد عیسی آمد و پرسید: «سرور من، تا چند بار اگر برادرم به من گناه ورزد، باید او را ببخشم؟ آیا تا هفت بار؟» ۲۲عیسی پاسخ داد: «به تو می‌گویم نه هفت بار، بلکه هفتادْ هفت بار.

متی ۲۴:۱۸

۲۴پس چون شروع به حسابرسی کرد، شخصی را نزد او آوردند که ده هزار قنطار به او بدهکار بود.

متی ۲۶:۱۸

۲۶خادم پیش پای ارباب به زانو درافتاد و التماس‌کنان گفت: ”مرا مهلت ده تا همۀ قرض خود را ادا کنم.“

متی ۲۷:۱۸

۲۷پس دل ارباب به حال او سوخت و قرض او را بخشید و آزادش کرد.

متی ۲۸:۱۸-۳۰

۲۸امّا هنگامی که خادم بیرون می‌رفت، یکی از همکاران خود را دید که صد دینار به او بدهکار بود. پس او را گرفت و گلویش را فشرد و گفت: ”قرضت را ادا کن!“ ۲۹همکارش پیش پای او به زانو درافتاد و التماس‌کنان گفت: ”مرا مهلت ده تا همۀ قرض خود را بپردازم.“ ۳۰امّا او نپذیرفت، بلکه رفت و او را به زندان انداخت تا قرض خود را بپردازد.

متی ۲۸:۱۸

۲۸امّا هنگامی که خادم بیرون می‌رفت، یکی از همکاران خود را دید که صد دینار به او بدهکار بود. پس او را گرفت و گلویش را فشرد و گفت: ”قرضت را ادا کن!“

متی ۳۲:۱۸-۳۴

۳۲پس ارباب، آن خادم را نزد خود فرا خواند و گفت: ”ای خادم شریر، مگر من محض خواهش تو تمام قرضت را نبخشیدم؟ ۳۳آیا نمی‌بایست تو نیز بر همکار خود رحم می‌کردی، همان‌گونه که من بر تو رحم کردم؟“ ۳۴پس ارباب خشمگین شده، او را به زندان افکند تا شکنجه شود و همۀ قرض خود را ادا کند.

متی ۳۵:۱۸

۳۵به همین‌گونه پدر آسمانی من نیز با هر یک از شما رفتار خواهد کرد، اگر شما نیز برادر خود را از دل نبخشید.»

متی ۱۴:۶-۱۵

۱۴زیرا اگر خطاهای مردم را ببخشید، پدر آسمانیِ شما نیز شما را خواهد بخشید. ۱۵امّا اگر خطاهای مردم را نبخشید، پدر شما نیز خطاهای شما را نخواهد بخشید.

متی ۳۳:۱۸

۳۳آیا نمی‌بایست تو نیز بر همکار خود رحم می‌کردی، همان‌گونه که من بر تو رحم کردم؟“

روميان ۲۰:۱۲

۲۰برعکس، «اگر دشمنت گرسنه است، به او خوراک بده! و اگر تشنه است، به او آب بنوشان! اگر چنین کنی، اخگرهای سوزان بر سرش خواهی انباشت.»

متی ۱۸

۱در آن هنگام، شاگردان نزد عیسی آمدند و پرسیدند: «چه کسی در پادشاهی آسمان بزرگتر است؟» ۲عیسی کودکی را فرا خواند و او را در میان ایشان قرار داد ۳و گفت: «آمین، به شما می‌گویم، تا دگرگون نشوید و همچون کودکان نگردید، هرگز به پادشاهی آسمان راه نخواهید یافت. ۴پس، هر که خود را همچون این کودک فروتن سازد، در پادشاهی آسمان بزرگتر خواهد بود. ۵و هر که چنین کودکی را به نام من بپذیرد، مرا پذیرفته است.
۶«امّا هر که سبب شود یکی از این کوچکان که به من ایمان دارند لغزش خورَد، او را بهتر آن می‌بود که سنگ آسیابی بزرگ به گردنش بسته، در اعماق دریا غرق شود! ۷وای بر این جهان به سبب لغزشها! زیرا هرچند لغزشها اجتناب‌ناپذیرند، امّا وای بر آن که آنها را سبب گردد!
۸«پس اگر دستت یا پایت تو را می‌لغزاند، آن را قطع کن و دور انداز، زیرا تو را بهتر آن است که لنگ یا شَل به حیات راه یابی تا آنکه با دو دست یا دو پا در آتش ابدی افکنده شوی. ۹و اگر چشمت تو را می‌لغزاند، آن را به در آر و دور انداز، زیرا تو را بهتر آن است که با یک چشم به حیات راه یابی تا آنکه با دو چشم در آتش دوزخ افکنده شوی.
۱۰«آگاه باشید که هیچ‌یک از این کوچکان را تحقیر نکنید، زیرا به شما می‌گویم که فرشتگان ایشان در آسمان همیشه روی پدر مرا که در آسمان است، می‌بینند. [ ۱۱زیرا پسر انسان آمده است تا گمشده را نجات بخشد.] ۱۲چه گمان می‌برید؟ اگر مردی صد گوسفند داشته باشد و یکی از آنها گم شود، آیا آن نود و نه گوسفند را در کوهسار نمی‌گذارد و به جستجوی آن گمشده نمی‌رود؟ ۱۳آمین، به شما می‌گویم، که اگر آن را بیابد، برای آن یک گوسفند بیشتر شاد می‌شود تا برای نود و نه گوسفندی که گم نشده‌اند. ۱۴به همین‌سان، ارادۀ پدر شما که در آسمان است این نیست که حتی یکی از این کوچکان از دست برود.
۱۵«اگر برادرت به تو گناه ورزد، نزدش برو و میان خودت و او خطایش را به او گوشزد کن. اگر سخنت را پذیرفت، برادرت را بازیافته‌ای؛ ۱۶امّا اگر نپذیرفت، یک یا دو نفر دیگر را با خود ببر تا ”هر سخنی با گواهیِ دو یا سه شاهد ثابت شود.“ ۱۷اگر نخواست به آنان نیز گوش دهد، به کلیسا بگو؛ و اگر کلیسا را نیز نپذیرفت، آنگاه او را اَجنبی یا خَراجگیر تلقی کن. ۱۸آمین، به شما می‌گویم، هرآنچه بر زمین ببندید، در آسمان بسته خواهد شد؛ و هرآنچه بر زمین بگشایید، در آسمان گشوده خواهد شد. ۱۹باز به شما می‌گویم که هر گاه دو نفر از شما بر روی زمین دربارۀ هر مسئله‌ای که در خصوص آن سؤال می‌کنند با هم موافق باشند، همانا از جانب پدر من که در آسمان است برای ایشان به انجام خواهد رسید. ۲۰زیرا جایی که دو یا سه نفر به نام من جمع شوند، من آنجا در میان ایشان حاضرم.»
۲۱سپس پطرس نزد عیسی آمد و پرسید: «سرور من، تا چند بار اگر برادرم به من گناه ورزد، باید او را ببخشم؟ آیا تا هفت بار؟» ۲۲عیسی پاسخ داد: «به تو می‌گویم نه هفت بار، بلکه هفتادْ هفت بار.
۲۳«از این رو، می‌توان پادشاهی آسمان را به شاهی تشبیه کرد که تصمیم گرفت با خادمان خود تسویه حساب کند. ۲۴پس چون شروع به حسابرسی کرد، شخصی را نزد او آوردند که ده هزار قنطار به او بدهکار بود. ۲۵چون او نمی‌توانست قرض خود را بپردازد، اربابش دستور داد او را با زن و فرزندان و تمامی دارایی‌اش بفروشند و طلب را وصول کنند. ۲۶خادم پیش پای ارباب به زانو درافتاد و التماس‌کنان گفت: ”مرا مهلت ده تا همۀ قرض خود را ادا کنم.“ ۲۷پس دل ارباب به حال او سوخت و قرض او را بخشید و آزادش کرد. ۲۸امّا هنگامی که خادم بیرون می‌رفت، یکی از همکاران خود را دید که صد دینار به او بدهکار بود. پس او را گرفت و گلویش را فشرد و گفت: ”قرضت را ادا کن!“ ۲۹همکارش پیش پای او به زانو درافتاد و التماس‌کنان گفت: ”مرا مهلت ده تا همۀ قرض خود را بپردازم.“ ۳۰امّا او نپذیرفت، بلکه رفت و او را به زندان انداخت تا قرض خود را بپردازد. ۳۱هنگامی که سایر خادمان این واقعه را دیدند، بسیار آزرده شدند و نزد ارباب خود رفتند و تمام ماجرا را بازگفتند. ۳۲پس ارباب، آن خادم را نزد خود فرا خواند و گفت: ”ای خادم شریر، مگر من محض خواهش تو تمام قرضت را نبخشیدم؟ ۳۳آیا نمی‌بایست تو نیز بر همکار خود رحم می‌کردی، همان‌گونه که من بر تو رحم کردم؟“ ۳۴پس ارباب خشمگین شده، او را به زندان افکند تا شکنجه شود و همۀ قرض خود را ادا کند. ۳۵به همین‌گونه پدر آسمانی من نیز با هر یک از شما رفتار خواهد کرد، اگر شما نیز برادر خود را از دل نبخشید.»

اول پترس ۹:۳

۹بدی را با بدی و دشنام را با دشنام پاسخ مگویید، بلکه در مقابل، برکت بطلبید، زیرا برای همین فرا خوانده شده‌اید تا وارث برکت شوید.

متی ۲۱:۱۸-۳۵

۲۱سپس پطرس نزد عیسی آمد و پرسید: «سرور من، تا چند بار اگر برادرم به من گناه ورزد، باید او را ببخشم؟ آیا تا هفت بار؟» ۲۲عیسی پاسخ داد: «به تو می‌گویم نه هفت بار، بلکه هفتادْ هفت بار.
۲۳«از این رو، می‌توان پادشاهی آسمان را به شاهی تشبیه کرد که تصمیم گرفت با خادمان خود تسویه حساب کند. ۲۴پس چون شروع به حسابرسی کرد، شخصی را نزد او آوردند که ده هزار قنطار به او بدهکار بود. ۲۵چون او نمی‌توانست قرض خود را بپردازد، اربابش دستور داد او را با زن و فرزندان و تمامی دارایی‌اش بفروشند و طلب را وصول کنند. ۲۶خادم پیش پای ارباب به زانو درافتاد و التماس‌کنان گفت: ”مرا مهلت ده تا همۀ قرض خود را ادا کنم.“ ۲۷پس دل ارباب به حال او سوخت و قرض او را بخشید و آزادش کرد. ۲۸امّا هنگامی که خادم بیرون می‌رفت، یکی از همکاران خود را دید که صد دینار به او بدهکار بود. پس او را گرفت و گلویش را فشرد و گفت: ”قرضت را ادا کن!“ ۲۹همکارش پیش پای او به زانو درافتاد و التماس‌کنان گفت: ”مرا مهلت ده تا همۀ قرض خود را بپردازم.“ ۳۰امّا او نپذیرفت، بلکه رفت و او را به زندان انداخت تا قرض خود را بپردازد. ۳۱هنگامی که سایر خادمان این واقعه را دیدند، بسیار آزرده شدند و نزد ارباب خود رفتند و تمام ماجرا را بازگفتند. ۳۲پس ارباب، آن خادم را نزد خود فرا خواند و گفت: ”ای خادم شریر، مگر من محض خواهش تو تمام قرضت را نبخشیدم؟ ۳۳آیا نمی‌بایست تو نیز بر همکار خود رحم می‌کردی، همان‌گونه که من بر تو رحم کردم؟“ ۳۴پس ارباب خشمگین شده، او را به زندان افکند تا شکنجه شود و همۀ قرض خود را ادا کند. ۳۵به همین‌گونه پدر آسمانی من نیز با هر یک از شما رفتار خواهد کرد، اگر شما نیز برادر خود را از دل نبخشید.»

اول يوحنا ۵:۱-۷

۵این است پیامی که از او شنیده‌ایم و به شما اعلام می‌کنیم: خدا نور است و هیچ تاریکی در او نیست. ۶اگر بگوییم با او رفاقت داریم، حال آنکه در تاریکی گام می‌زنیم، دروغ می‌گوییم و به راستی عمل نمی‌کنیم. ۷امّا اگر در نور گام برداریم، چنانکه او در نور است، با یکدیگر رفاقت داریم و خون پسر او عیسی ما را از هر گناه پاک می‌سازد.

متی ۸:۳

۸پس ثمری شایستۀ توبه بیاورید

غلاطيان ۱۶:۵-۲۵

۱۶امّا می‌گویم به روح رفتار کنید که تمایلات نَفْس را به جا نخواهید آورد. ۱۷زیرا تمایلات نَفْس برخلاف روح است و تمایلات روح برخلاف نَفْس؛ و این دو بر ضد هم‌اند، به گونه‌ای که دیگر نمی‌توانید هرآنچه را که می‌خواهید، به جا آورید. ۱۸امّا اگر از روح هدایت شوید، دیگر زیر شریعت نخواهید بود.
۱۹اعمال نَفْس روشن است: بی‌عفتی، ناپاکی، و هرزگی؛ ۲۰بت‌پرستی و جادوگری؛ دشمنی، ستیزه‌جویی، رشک، خشم؛ جاه‌طلبی، نفاق، دسته‌بندی، ۲۱حسد؛ مستی، عیاشی و مانند اینها. چنانکه پیشتر به شما هشدار دادم، باز می‌گویم که کنندگان چنین کارها پادشاهی خدا را به میراث نخواهند برد.
۲۲امّا ثمرۀ روح، محبت، شادی، آرامش، صبر، مهربانی، نیکویی، وفاداری، ۲۳فروتنی و خویشتنداری است. هیچ شریعتی مخالف اینها نیست. ۲۴آنان که به مسیحْ عیسی تعلّق دارند، نَفْس را با همۀ هوسها و تمایلاتش بر صلیب کشیده‌اند. ۲۵اگر به روح زیست می‌کنیم، به روح نیز رفتار کنیم.

متی ۳۲:۱۸-۳۳

۳۲پس ارباب، آن خادم را نزد خود فرا خواند و گفت: ”ای خادم شریر، مگر من محض خواهش تو تمام قرضت را نبخشیدم؟ ۳۳آیا نمی‌بایست تو نیز بر همکار خود رحم می‌کردی، همان‌گونه که من بر تو رحم کردم؟“

مزامير ۸:۱۰۳-۱۲

۸یهوه رحیم و فیاض است،
دیرخشم و آکنده از محبت.
۹تا ابد محاکمه نخواهد کرد،
و همیشه بُغض نخواهد داشت.
۱۰او با ما مطابق گناهانمان رفتار نمی‌کند
و به ما بر حسب تقصیراتمان سزا نمی‌دهد.
۱۱زیرا به اندازه‌ای که آسمان از زمین فراتر است،
به همان اندازه نیز محبت خدا نسبت به ترسندگان او عظیم است!
۱۲به اندازه‌ای که مشرق از مغرب دور است
به همان اندازه نیز نافرمانیهای ما را از ما دور کرده است.

روميان ۷:۱۵

۷پس همان‌گونه که مسیح شما را پذیرفت، شما نیز یکدیگر را بپذیرید تا خدا جلال یابد.

اول قرنتيان ۱۳

۱اگر به زبانهای آدمیان و فرشتگان سخن گویم، ولی محبت نداشته باشم، زنگی پرصدا و سنجی پرهیاهو بیش نیستم. ۲اگر قدرت نبوّت داشته باشم و بتوانم جملۀ اَسرار و معارف را درک کنم، و اگر چنان ایمانی داشته باشم که بتوانم کوهها را جا‌به‌جا کنم، امّا محبت نداشته باشم، هیچم. ۳اگر همۀ دارایی خود را صدقه دهم و تن خویش به شعله‌های آتش بسپارم، امّا محبت نداشته باشم، هیچ سود نمی‌برم.
۴محبت بردبار و مهربان است؛ محبت حسد نمی‌برد؛ محبت فخر نمی‌فروشد و کبر و غرور ندارد. ۵رفتار ناشایسته ندارد و نفع خود را نمی‌جوید؛ به آسانی خشمگین نمی‌شود و کینه به دل نمی‌گیرد؛ ۶محبت از بدی مسرور نمی‌شود، امّا با حقیقت شادی می‌کند. ۷محبت با همه چیز مدارا می‌کند، همواره ایمان دارد، همیشه امیدوار است و در همه حال پایداری می‌کند.
۸محبت هرگز پایان نمی‌پذیرد. امّا نبوّتها از میان خواهد رفت و زبانها پایان خواهد پذیرفت و معرفت زایل خواهد شد. ۹زیرا معرفت ما جزئی است و نبوّتمان نیز جزئی؛ ۱۰امّا چون کامل آید، جزئی از میان خواهد رفت. ۱۱آنگاه که کودکی بیش نبودم، چون کودکان سخن می‌گفتم و چون کودکان می‌اندیشیدم و نیز چون کودکان استدلال می‌کردم. امّا چون مرد شدم، رفتارهای کودکانه را ترک گفتم. ۱۲آنچه اکنون می‌بینیم، چون تصویری محو است در آینه؛ امّا زمانی خواهد رسید که روبه‌رو خواهیم دید. اکنون شناخت من جزئی است؛ امّا زمانی فرا خواهد رسید که به کمال خواهم شناخت، چنانکه به کمال نیز شناخته شده‌ام.
۱۳و حال، این سه چیز باقی می‌ماند: ایمان، امید و محبت. امّا بزرگترینشان محبت است.

اول قرنتيان ۴:۱۳-۷

۴محبت بردبار و مهربان است؛ محبت حسد نمی‌برد؛ محبت فخر نمی‌فروشد و کبر و غرور ندارد. ۵رفتار ناشایسته ندارد و نفع خود را نمی‌جوید؛ به آسانی خشمگین نمی‌شود و کینه به دل نمی‌گیرد؛ ۶محبت از بدی مسرور نمی‌شود، امّا با حقیقت شادی می‌کند. ۷محبت با همه چیز مدارا می‌کند، همواره ایمان دارد، همیشه امیدوار است و در همه حال پایداری می‌کند.

اول قرنتيان ۴:۱۳

۴محبت بردبار و مهربان است؛ محبت حسد نمی‌برد؛ محبت فخر نمی‌فروشد و کبر و غرور ندارد.

اول قرنتيان ۴:۱۳-۷

۴محبت بردبار و مهربان است؛ محبت حسد نمی‌برد؛ محبت فخر نمی‌فروشد و کبر و غرور ندارد. ۵رفتار ناشایسته ندارد و نفع خود را نمی‌جوید؛ به آسانی خشمگین نمی‌شود و کینه به دل نمی‌گیرد؛ ۶محبت از بدی مسرور نمی‌شود، امّا با حقیقت شادی می‌کند. ۷محبت با همه چیز مدارا می‌کند، همواره ایمان دارد، همیشه امیدوار است و در همه حال پایداری می‌کند.

غلاطيان ۱۴:۵

۱۴زیرا تمام شریعت در یک حکم خلاصه می‌شود و آن اینکه «همسایه‌ات را همچون خویشتن محبت کن.»

اول قرنتيان ۴:۱۳-۷

۴محبت بردبار و مهربان است؛ محبت حسد نمی‌برد؛ محبت فخر نمی‌فروشد و کبر و غرور ندارد. ۵رفتار ناشایسته ندارد و نفع خود را نمی‌جوید؛ به آسانی خشمگین نمی‌شود و کینه به دل نمی‌گیرد؛ ۶محبت از بدی مسرور نمی‌شود، امّا با حقیقت شادی می‌کند. ۷محبت با همه چیز مدارا می‌کند، همواره ایمان دارد، همیشه امیدوار است و در همه حال پایداری می‌کند.

اول قرنتيان ۱۳

۱اگر به زبانهای آدمیان و فرشتگان سخن گویم، ولی محبت نداشته باشم، زنگی پرصدا و سنجی پرهیاهو بیش نیستم. ۲اگر قدرت نبوّت داشته باشم و بتوانم جملۀ اَسرار و معارف را درک کنم، و اگر چنان ایمانی داشته باشم که بتوانم کوهها را جا‌به‌جا کنم، امّا محبت نداشته باشم، هیچم. ۳اگر همۀ دارایی خود را صدقه دهم و تن خویش به شعله‌های آتش بسپارم، امّا محبت نداشته باشم، هیچ سود نمی‌برم.
۴محبت بردبار و مهربان است؛ محبت حسد نمی‌برد؛ محبت فخر نمی‌فروشد و کبر و غرور ندارد. ۵رفتار ناشایسته ندارد و نفع خود را نمی‌جوید؛ به آسانی خشمگین نمی‌شود و کینه به دل نمی‌گیرد؛ ۶محبت از بدی مسرور نمی‌شود، امّا با حقیقت شادی می‌کند. ۷محبت با همه چیز مدارا می‌کند، همواره ایمان دارد، همیشه امیدوار است و در همه حال پایداری می‌کند.
۸محبت هرگز پایان نمی‌پذیرد. امّا نبوّتها از میان خواهد رفت و زبانها پایان خواهد پذیرفت و معرفت زایل خواهد شد. ۹زیرا معرفت ما جزئی است و نبوّتمان نیز جزئی؛ ۱۰امّا چون کامل آید، جزئی از میان خواهد رفت. ۱۱آنگاه که کودکی بیش نبودم، چون کودکان سخن می‌گفتم و چون کودکان می‌اندیشیدم و نیز چون کودکان استدلال می‌کردم. امّا چون مرد شدم، رفتارهای کودکانه را ترک گفتم. ۱۲آنچه اکنون می‌بینیم، چون تصویری محو است در آینه؛ امّا زمانی خواهد رسید که روبه‌رو خواهیم دید. اکنون شناخت من جزئی است؛ امّا زمانی فرا خواهد رسید که به کمال خواهم شناخت، چنانکه به کمال نیز شناخته شده‌ام.
۱۳و حال، این سه چیز باقی می‌ماند: ایمان، امید و محبت. امّا بزرگترینشان محبت است.

امثال ۱:۱۵

۱جوابِ نرم خشم را برمی‌گرداند،
اما سخن تند غضب را برمی‌انگیزد!

اول قرنتيان ۱۳

۱اگر به زبانهای آدمیان و فرشتگان سخن گویم، ولی محبت نداشته باشم، زنگی پرصدا و سنجی پرهیاهو بیش نیستم. ۲اگر قدرت نبوّت داشته باشم و بتوانم جملۀ اَسرار و معارف را درک کنم، و اگر چنان ایمانی داشته باشم که بتوانم کوهها را جا‌به‌جا کنم، امّا محبت نداشته باشم، هیچم. ۳اگر همۀ دارایی خود را صدقه دهم و تن خویش به شعله‌های آتش بسپارم، امّا محبت نداشته باشم، هیچ سود نمی‌برم.
۴محبت بردبار و مهربان است؛ محبت حسد نمی‌برد؛ محبت فخر نمی‌فروشد و کبر و غرور ندارد. ۵رفتار ناشایسته ندارد و نفع خود را نمی‌جوید؛ به آسانی خشمگین نمی‌شود و کینه به دل نمی‌گیرد؛ ۶محبت از بدی مسرور نمی‌شود، امّا با حقیقت شادی می‌کند. ۷محبت با همه چیز مدارا می‌کند، همواره ایمان دارد، همیشه امیدوار است و در همه حال پایداری می‌کند.
۸محبت هرگز پایان نمی‌پذیرد. امّا نبوّتها از میان خواهد رفت و زبانها پایان خواهد پذیرفت و معرفت زایل خواهد شد. ۹زیرا معرفت ما جزئی است و نبوّتمان نیز جزئی؛ ۱۰امّا چون کامل آید، جزئی از میان خواهد رفت. ۱۱آنگاه که کودکی بیش نبودم، چون کودکان سخن می‌گفتم و چون کودکان می‌اندیشیدم و نیز چون کودکان استدلال می‌کردم. امّا چون مرد شدم، رفتارهای کودکانه را ترک گفتم. ۱۲آنچه اکنون می‌بینیم، چون تصویری محو است در آینه؛ امّا زمانی خواهد رسید که روبه‌رو خواهیم دید. اکنون شناخت من جزئی است؛ امّا زمانی فرا خواهد رسید که به کمال خواهم شناخت، چنانکه به کمال نیز شناخته شده‌ام.
۱۳و حال، این سه چیز باقی می‌ماند: ایمان، امید و محبت. امّا بزرگترینشان محبت است.

امثال ۴:۱۵

۴زبان شفابخش، درخت حیات است،
اما زبان کج، روح را در هم می‌شکند.

يعقوب ۱۹:۱-۲۰

۱۹برادران عزیز من، توجه کنید: هر کس باید در شنیدنْ تند باشد، در گفتنْ کُند و در خشمْ آهسته! ۲۰زیرا خشمِ آدمی پارسایی مطلوب خدا را به بار نمی‌آورد.

يعقوب ۱۹:۱

۱۹برادران عزیز من، توجه کنید: هر کس باید در شنیدنْ تند باشد، در گفتنْ کُند و در خشمْ آهسته!

اول قرنتيان ۷:۱۳

۷محبت با همه چیز مدارا می‌کند، همواره ایمان دارد، همیشه امیدوار است و در همه حال پایداری می‌کند.

افسسيان ۲۲:۵

۲۲ای زنان، تسلیم شوهران خود باشید، همان‌گونه که تسلیم خداوند هستید.

افسسيان ۲۵:۵

۲۵ای شوهران، زنان خود را محبّت نمایید، چنانکه مسیح هم کلیسا را محبّت نمود و خویشتن را برای آن داد.

افسسيان ۲۲:۵

۲۲ای زنان، شوهران خود را اطاعت کنید چنانکه خداوند را.

افسسيان ۲۵:۵

۲۵ای شوهران، زنان خود را محبت کنید، آن‌گونه که مسیح نیز کلیسا را محبت کرد و جان خویش را فدای آن نمود،

افسسيان ۲۳:۵

۲۳زیرا شوهرْ سَرِ زن است، چنانکه مسیح نیز سَرِ کلیسا، بدن خویش، و نجات‌دهندۀ آن است.

کولوسيان ۱۶:۳-۱۷

۱۶کلام مسیح به دولتمندی در شما ساکن شود؛ و با مزامیر، سرودها و نغمه‌هایی که از روح است، با کمال حکمت یکدیگر را پند و تعلیم دهید؛ و با شکرگزاری و از صمیم دل برای خدا بسرایید. ۱۷و هرآنچه کنید، چه در گفتار و چه در کردار، همه را به نام خداوندْ عیسی انجام دهید، و به واسطۀ او خدای پدر را شکر‌گزارید.

افسسيان ۱۸:۵-۲۱

۱۸مست شراب مشوید، که شما را به هرزگی می‌کشاند؛ بلکه از روح پر شوید. ۱۹با مزامیر، سرودها و نغمه‌هایی که از روح است با یکدیگر گفتگو کنید و از صمیم دل برای خداوند بسرایید و ترنم نمایید. ۲۰همواره خدای پدر را به نام خداوند ما عیسی مسیح برای همه چیز شکر گویید.
۲۱به حرمت مسیح، تسلیم یکدیگر باشید.

تثنييه ۵:۶-۹

۵یهوه خدای خود را با تمامی دل و با تمامی جان و با تمامی قوّت خود محبت کن. ۶و این سخنان که من امروز تو را امر می‌فرمایم، بر دل تو باشد. ۷آنها را به‌دقّت به فرزندانت بیاموز، و حین نشستن در خانه و رفتن به راه، و هنگام خوابیدن و برخاستن، از آنها گفتگو کن. ۸آنها را چون نشان بر دست خود ببند و چون علامت بر پیشانیت بگذار. ۹آنها را بر چارچوب دَرِ خانۀ خود و بر دروازه‌های خویش بنگار.

تثنييه ۵:۶

۵یهوه خدای خود را با تمامی دل و با تمامی جان و با تمامی قوّت خود محبت کن.

تثنييه ۶:۶-۸

۶و این سخنان که من امروز تو را امر می‌فرمایم، بر دل تو باشد. ۷آنها را به‌دقّت به فرزندانت بیاموز، و حین نشستن در خانه و رفتن به راه، و هنگام خوابیدن و برخاستن، از آنها گفتگو کن. ۸آنها را چون نشان بر دست خود ببند و چون علامت بر پیشانیت بگذار.

تثنييه ۷:۶

۷آنها را به‌دقّت به فرزندانت بیاموز، و حین نشستن در خانه و رفتن به راه، و هنگام خوابیدن و برخاستن، از آنها گفتگو کن.

تثنييه ۸:۶

۸آنها را چون نشان بر دست خود ببند و چون علامت بر پیشانیت بگذار.

تثنييه ۶:۶

۶و این سخنان که من امروز تو را امر می‌فرمایم، بر دل تو باشد.

عبرانيان ۲۴:۱۰

۲۴و در فکر آن باشیم که چگونه می‌توانیم یکدیگر را به محبت و انجام اعمال نیکو برانگیزانیم.